عدم وجود نظام جبران و قدردانی

تجربه من این بود که کار کردن در این مجموعه از نظر حرفه‌ای و حتی روانی می‌تواند بسیار مشکل ساز باشد نه صرفاً به دلیل حجم کار، بلکه به دلیل ضعف در مدیریت، برنامه‌ریزی، پاسخ‌گویی و فرهنگ سازمانی. یکی از مشکلاتی که برای من بسیار پررنگ بود، این بود که تخصص و عملکرد واقعی نیروها لزوماً مبنای تصمیم‌گیری قرار نمی‌گرفت و در مقابل، برخی مسئولیت‌ها به افرادی سپرده می‌شد که از نظر سابقه و تخصص، تناسب مشخصی با آن جایگاه نداشتند. همچنین برخی افراد به دلیل نسبت فامیلی با مدیرعامل، بدون داشتن تخصص و تجربه کافی در هیئت‌مدیره عضویت داشتند. نتیجه این رویکرد این بود که گاهی ضعف‌های عملکردی افراد یا مشکلات مدیریتی، به جای اینکه در جای درست خود بررسی شوند، به کارکنان منتقل می‌شد. حتی زمانی که تلاش می‌کردی بر اساس مستندات و منطق درباره عملکردت توضیح بدهی، احساس می‌کردی صدایت شنیده نمی‌شود و در برخی موارد با برخوردهای تند، داد زدن یا الفاظ نامناسب مواجه می‌شدی. موضوع سفته این شرایط را برای من جدی‌تر می‌کرد. سفته‌های ضمانت تا حدود ۸ ماه پس از پایان همکاری نزد شرکت باقی می‌ماند. وقتی با منابع انسانی تماس میگرفتی و میگفتی چرا سفته هایم را پس نمی‌دید میگفتن چون شما ترک کار کردید ۸ ماه سفته هاتون اینجا میمونه درصورتی که نحوه قطع همکاری با قطع کردن سیستم کاری ات توسط شرکت انجام شده بود یک روز به شرکت آمدی و متوجه شدی سیستم کاری‌ات دیگر قابل استفاده نیست. وقتی علت را جویا می‌شدی، گفته می‌شد «قرارداد فعال ندارید»، و اتمام همکاری با ترک کار کردن شما صورت نمیگرفت من این فشار روانی را در تمام آن ۸ ماه تجربه کردم و میترسیدم یک روایت دیگه ای که هیچ نقشی در آن نداشتم مثل ترک کار کردن به پای من نوشته شه. و اصلا این فشار روانی و ترس و وحشتی که داشتید برای مجموعه حائز اهمیت نبود و در پیگیری ها بسیار حق به حانب برخورد میکردند . از طرف دیگر، حجم کاری بالا و فوریت مداوم انجام وظایف، فشار زیادی ایجاد می‌کرد. در بسیاری از موارد اضافه‌کاری نیز پرداخت نمی‌شد، در نتیجه، حجم بالای کار یک طرف بود، استرس رساندن کارها در زمان کوتاه یک طرف و دریافت نکردن اضافه‌کاری نیز مسئله دیگری بود. حتی در مواردی، به دلیل مشکلات مالی شرکت، برای تأمین آب دستگاه آب سردکن نیز کارکنان مجبور می‌شدند خودشان به‌صورت جمعی هزینه کنند و آب تهیه کنند. برای من، مشکل فقط «زیاد بودن کار» نبود مسئله این بود که تصمیم‌گیری‌ها گاهی بر مبنای حرف‌ها و روایت‌هایی دروغین افرادی انجام میشد که از نظر من مستند و قابل اتکا نبودند و در مواردی، روایت افراد کم‌تجربه و غیرمتخصص و بسیار آماتور بر توضیحات منطقی و مستند نیروهای متخصص ترجیح داده می‌شد. در چنین شرایطی، دفاع از خودت نیز می‌توانست برایت هزینه داشته باشد تا جایی که در تجربه من، بعد از مطرح کردن دفاع یا اعتراض، حتی دسترسی به سیستم کاری‌ام قطع شد و این رفتار از نظر من غیر حرفه ای بود. ترکیب ضعف مدیریتی، نادیده گرفتن تخصص، برخوردهای غیرحرفه‌ای، انتقال مسئولیت مشکلات مدیریتی به کارکنان، ضعف در مدیریت IT و نگهداری طولانی‌مدت سفته، تجربه‌ای نیست که بتوانم به‌سادگی از کنار آن بگذرم. اگر قصد همکاری با این مجموعه را دارید، پیشنهاد می‌کنم قبل از امضای هر چیزی و تحویل هرگونه ضمانت، حتماً درباره فرهنگ سازمانی، شیوه مدیریت، نحوه ارزیابی عملکرد و نحوه دریافت و بازگرداندن سفته‌ها خوب مرز گذاری کنید. تا تجربه من را تجربه نکنید.