پر از وعدههای پوچ، جو مسموم
تجربه کاری برنامهنویس در آرون صنعت سفیران
امتیاز ۲.۰ از ۵ (بهمن ۱۳۹۹ تا اسفند ۱۴۰۱).
من دو سال تجربهام از این مجموعه را بهطور واقعی بهاشتراک میگذارم، با این تفاوت که بازنویسی صریح و نوشتاری تازهای ارائه میدهم. در ابتدا باید بگویم که نظرهای مثبت زیادی از سوی شرکت وجود دارد که برای مخاطبان نوشته میشود، اما حقیقت چیزی فراتر از این تصویر است. حقوقی که در آغاز کار دریافت کردم بسیار ناچیز بود و وعدههای مختلفی مطرح شد، مثل افزایش حقوق پس از یک ماه، کلاسهای آموزشی رایگان و گواهیها، اما تقریبا هیچیک عملی نشدند. هر ماه از من میخواستند به اتاق مدیریت بروم و بگویند باید بیشتر کار کنم و بیشتر تلاش کنم؛ بهطور مداوم انگیزهها زیر سوال میرفت و فشار روانی و توهینهای شخصی وجود داشت. امکانات و مزایای خاصی ارائه نمیشد و رشد واقعی یا یادگیری عملی هم بهطور جدی فراهم نمیشد؛ کلاسها یا نیمهکاره بودند یا به کل لغو میشدند. تصمیمات مدیریتی بر اساس سلایق مشخصی اتخاذ میشد و صدای بسیاری از کارمندان شنیده نمیشد. آزادی بیان و ایدهپردازی برای کارکنان معنایی نداشت. حقوقها مرتب تاخیر داشت و نسبت به شرکتهای نرمافزاری هم مبلغشان پایینتر بود؛ حتی نسبت به برخی شرکتهای کوچکتر نیز کمتر بود. در مجموع محیط کار سمی بود و فشار مالی و روحی زیادی به همراه داشت.