برنامه نویس وب

تجربه کاری برنامه نویس وب در ارمغان راه طلایی

امتیاز ۱٫۰ از ۵ (اردیبهشت ۱۳۹۹ تا اردیبهشت ۱۴۰۰).

در این مجموعه با محیط کاری غیرشفاف و توضیح‌ناقص روبه‌رو بودم که به شدت بر رفتار حرفه‌ای اعضای تیم مدیریتی سایه می‌افکند. ورود به کار با تجربه‌ای از یک رفتار خانوادگی و نسبتا فاقد احترام همراه است که این فضای نامطلوب به کارکنان نیز منتقل می‌شود و گوش دادن به خاطرات مدیر فنی، تبدیل به عادت روزمره شده است. مدیریت شرکت به نوعی حصار از برخوردهای سلیقه‌ای تبدیل شده و گاهی مدیران، خودباوری و نظرهای قطعی را در هر موضوعی اعمال می‌کنند؛ به طوری که برای حضور در جلسات صبحگاهی با حضور مدیرعامل، صحبت از اهدافی می‌شود که به نظر من هرگز عملی نمی‌گردد و ساختار درآمدی شرکت همواره پیچیده و بحث‌برانگیز است. در پارکینگ، حضور خودروهای گران‌قیمت و معاملات ضمنی مربوط به آن‌ها دیده می‌شد و اگر با چنین نقل‌وانتقال‌هایی برخورد می‌کردید، لازم بود تا از خود واکنش نشان ندهید. حقوق و دستمزد به شکل مداوم فاقد شفافیت بود و فیش حقوقی به سادگی در اختیار کارمندان قرار نمی‌گرفت. تاخیرهای پرداخت به مدت طولانی وجود داشت و وقتی اعتراض می‌کردیم، با پاس‌کاری میان مدیریت‌های مختلف روبه‌رو می‌شدیم و وعده‌هایی می‌دادند که عملی نمی‌شدند. تسویه‌حساب‌ها با پیگیری‌های شبانه‌روزی و کسری‌های قابل توجه انجام می‌شد، حداقل عیدی و سنوات هم با تاخیرهای چندین ماه ارائه می‌شد و مشاهده می‌کردم که بارها کارکنان درگیری‌ها و شکایاتی داشتند. مسئله رفاهی و نگهداری از نظافت هم چندان مساعد نبود. به عنوان نمونه احتمال داشت در سرویس بهداشتی مایع دست‌شویی موجود نباشد و برای دریافت دستمال کاغذی باید پیگیری کرد. میز کار هرگز به‌طور منظم تمیز نمی‌شد و امور رفاهی کمبود داشت. اگر خودرویی داشتید و پارکینگ خالی بود، همان خودرو را باید خارج از شرکت پارک می‌کردید چون جای پارک نبود. غذا را باید خودتان گرم می‌کردید و گاز رومیزی تنها وسیله موجود بود. چای نیز با یک کتری قدیمی باید دم می‌شد و در هر طبقه یخچالی وجود داشت که چندین سال است نظافت نشده بود. در حوزه فنی و تجربه کاری، فرایند تولید نرم‌افزار به صورت سنتی انجام می‌شد و ادعای رعایت روش‌های چابک وجود داشت اما هیچ‌کدام از اصول آن به درستی اجرا نمی‌شد. اکثرا نیروهای باکیفیت یا وجود نداشتند یا به کارهای شخصی خود می‌پرداختند. به عقیده من، آموزش کارآموزی در چنین فضایی می‌تواند ذهنیت اشتباهی از تجربه کاری شکل بدهد. حریم خصوصی کارکنان، امنیت و احترام به آن‌ها با محدودیت‌هایی همراه بود و امنیت فردی به طور کامل تامین نمی‌شد. ساعات کاری به شکل شناور تعریف نشده بود و هر تاخیر کوتاه، با کسر حقوقی سنگین مواجه می‌شد. کسر کار و اضافه کار نیز به صورت شفاف تنظیم نمی‌شد.