تخصص مخفی

برای یک پروژه یک ساله با من قرارداد بستند، اما پس از پنج ماه پروژه را لغو کردند و به راحتی از من و همکاران دیگر برای پروژه می‌خواستند استعفا بدهیم، بدون پرداخت حقوق ماه آخر و بدون تسویه‌حساب؛ حالا هم پس از یک سال هنوز تسویه‌ای نکردند. عقد قرارداد هم با دریافت سفته همراه بود و شرکت نسبت به نیروی کار خیلی بی‌توجه و بی‌مسئولیت به نظر می‌آمد.

در کارنوشته‌ام یک محیط پویا پیدا می‌کردم اما ناچار به قبول برخی تفاوت‌ها شدم. با هر واحد که صحبت می‌کردم، اکثرا ناراضی بودند و دائما گلایه می‌کردند، هرچند رضایت برای ترک کردن وجود نداشت. جو کاری تا حدی من را تحت فشار می‌گذاشت. پرداخت‌ها و سطح حقوق به نظر می‌رسید که تفاوت‌های زیادی دارد و تبعیض یا بی‌عدالتی در این بخش حس می‌شد. مدیران و معاونان با دوام تغییر می‌کردند و تغییرات مدیریتی زیادی را تجربه می‌کردند. شرایط در واحدهای مختلف واقعا تفاوت داشت و نمی‌شد درباره همه به یک شکل صحبت کرد. اگر به شرکت می‌آمدم، باید بدانم که مدیر مستقیم تا چه حد بر تجربه‌ی کاری تأثیرگذار است و احتمالا خوش‌شانس بودن هم در به‌دست آوردن نتایج مثبت نقش دارد. در نهایت برای همگان موفقیت آرزو دارم.

من سال‌ها قبل تجربه‌کاری‌ام را در امن‌افزار سپری کردم و هنوز کار اینجا را دوست دارم. در آن دوره، فضای کاری به‌طور قابل توجهی سالم بود و همکاران باهوش و بااستعداد زیادی در شرکت حضور داشتند؛ واقعا به نظر می‌رسید آدم‌های امن‌افزار مانند جمعی از بااستعدادها کنار هم جمع شده‌اند. از نظر توانمندی‌های تیم، آنها واقعا تلنت بودند و من در شرکت‌های دیگر چنین سطحی از استعداد را به این شکل ندیده بودم. شاید مدیریتی که در آن زمان وجود داشت قوی‌ترین نمونه نبود، اما جو کلی شرکت تجربه‌ای مثبت و به‌دور از فضای منفی ایجاد می‌کرد. این فضای سالم، واقعا در خیلی از جا‌ها کمتر دیده می‌شود.

سال‌هاست که در این شرکت مشغول به کارم و الآن تصمیم گرفتم تجربه‌ام را به اشتراک بگذارم تا افراد جدید بهتر بتونن تصمیم بگیرن. در ابتدای ورود به امن افزار گستر شریف، هم از نظر سطح فنی و هم از منظر مالی، احساس خوبی داشتم و جذب شدم. اما به مرور با تغییرات مدیریتی و سیاست‌های اجرایی شرکت، فرایند مهاجرت از بین نیروهای با تخصص بالا آغاز شد و حالا باقی‌مانده شرکت در وضعیتی است که به نظر می‌رسد مدیران ارشد بیشتر به سود خود فکر می‌کنند تا منافع سازمانی. طی سال‌های اخیر مسئولیت‌ها به شکل نامتوازنی بین مدیران ارشد و میانی تقسیم شده و پاسخگوی مشکلات واضح، کسی نیست. به گونه‌ای که کاهش حقوق کارکنان به دنبال منافع شخصی مدیران است و این مسیر باعث از دست رفتن انگیزه‌ها می‌شود. با این روند، به تدریج از شرکت فقط دیوارها باقی می‌مانند و حتی افرادی هم که تا دیروز نقش دلالی داشتند، پس از پایان چرخه عمر شرکت از آن جدا می‌شوند. به قراردادهای بسته‌شده با مدیران نباید خیلی اعتماد کرد، چون ممکن است یک روز برخی از مزایا که وعده داده بودند دیگر وجود نداشته باشد و مجبور به تحمل شرایط شوید. اینجا شفافیت معنا ندارد، رفاهیات و آموزش به اندازه‌ای که انتظار می‌رود وجود ندارد و گاهی نیروهای فنی محیط، ارزش کافی برای مشارکت و اعتبار نگه داشتن پروژه‌ها را احساس نمی‌کنند و به احتمالا می‌خواهند از تیم جدا شوند. امیدوارم با بیان تجربه‌ام بتوانم به دوستانی که قصد ورود به این شرکت را دارند، کمک کنم.

سال ۱۴۰۰ را به یاد دارم وقتی میانگین دغدغه‌های شغلی را کنار گذاشتم، این شرکت در زمینه حقوق و مزایا عملکرد نسبتا خوبی داشت. حقوق به موقع یا زودتر از موعد پایان ماه پرداخت می‌شد و برای مناسبت‌های مختلف ارزاق و هدیه نقدی در نظر می‌گرفتند. به عنوان مثال برای روز زن و روز مرد مبلغی به صورت هدیه نقدی اختصاص می‌دادند. اینجا به نظر می‌رسید که دوره‌های رفاهی تعریف شده و آیین‌نامه‌های حمایتی نسبتا مناسبی وجود دارد، و پروژه‌های خوبی در بازار ارائه می‌شد. از نظر من، شرکت امن‌افزار در حوزه امنیت، یکی از گزینه‌های نسبتا مطلوب برای کار کردن محسوب می‌شد.

شرکت امن افزار گستر شریف را تجربه کردم و می‌خواهم با توجه به جنبه‌های مختلفش تصویر روشن‌تری ارائه بدهم. در ابتدای کار، اگر هدف شما تقویت توان فنی است، شاید این شرکت تا چند سال قبل روی حوزه‌های تازه کار می‌کرد، اما اکنون به دلیل ضعف در مدیریت و تمرکز بر مشتریان محدود، به نوعی سکته در مسیر ایده‌های نو رسیده است. اگر آرزوی رسیدن به پست مدیریتی دارید، باید گفت بدون داشتن رانت کمتر می‌توانید به سطحی فقط به عنوان نیرو فنی برسید و فراتر از آن احتمالا محدود می‌مانید. مشکلات اصلی شرکت به حضور مدیران رانتی و بی‌سوادی ظاهری و تظاهر مربوط می‌شود که چالش‌های جدی ایجاد می‌کند. با این حال، مدیران فنی این شرکت در حال حاضر از لحاظ دانش و خلاقیت در سطح بالایی هستند، هرچند خیلی زود با فشارهای مدیریتی بالا تضعیف شده و نسبت به آن واکنش کمتری نشان می‌دهند. از منظر منابع انسانی، ارزش آن تا حد زیادی کاهش یافته است؛ به گونه‌ای که حتی در مناسبت‌هایی مانند روز زن، هدیه‌ای نسخه‌شده و ساده به کارمندان داده می‌شود.