مصاحبه توسعه دهنده وب

در مصاحبه بخش پشتیبانی تجربه‌ای فوق‌العاده داشتم؛ هم روند کار_nonce مصاحبه و هم برخورد مدیران شرکت بسیار مطلوب بود. فضای کار بسیار دوستانه و حرفه‌ای بود و فرآیند مصاحبه به‌گونه‌ای بود که منطقا بر پایه چارچوب علمی و روان‌شناسی طراحی شده بود، در عین حال جنبه‌های تخصصی کار هم به‌خوبی در نظر گرفته شد.

من تجربه‌ای از یه مصاحبه برای کار در انبار این شرکت داشتم که دوتا مرحله داشت. اولین مرحله در دفتر اصلی واقع توی شهرک هما بود و مرحله دوم در انبار واقع در کیلومتر ۱۱ اتوبان فتح. توضیح کامل درباره شرایط کار رو به صورت کلی دادن و به نظر من بهتره سوالات جزئی‌تر رو خودتون بپرسید؛ گرچه چندان ساده نیست اما پاسخ می‌دن. به نظر من شفاف‌سازی شرایط کاری به عهده خود متقاضیه و تنها کلیات رو می‌گن. در مصاحبه اول گفتن وقتی برید مرحله دوم، محیط انبار و کار رو بهتون نشون می‌دن؛ اما این اتفاق نیافتاد. همچنین گفتن هر شش روز کار، یک روز استراحت ندارید و گاهی تا دوازده روز یک‌بار استراحت می‌دن؛ با این حجم کار از ساعت نه صبح تا نه شب، واقعا وضعیت سختیه. هرچقدر هم پرسیدم درباره مدت‌زمان اضافه‌کاری و شیوعش، توضیح روشن بهم ندادن؛ آخرش گفتن تقریبا تمام سال این وضعیت وجود داره. واقعا توصیه نمی‌کنم اگر لازم مبرمی به پول ندارید، خودتون رو با کار دوازده ساعته روزانه برای مدت نامعلوم تحمیل کنید. با شرایط سفت و سختی که هست، فکر می‌کنم بازخورد راحتی برای خروج وجود نداشته باشه. سرویس رفت‌وآمد وجود داره، ناهار می‌دن، اما سفته‌ای پنجاه میلیون می‌گیرن و ضامن معتبر لازم می‌خوان. برای گواهی حسن انجام کار و گواهی عدم سوپیشینه هم درخواست دارن و سریع مدارک رو می‌خوان؛ ظاهرا در عرض یک و نیم روز باید آماده بشه. قراردادها به صورت یک ماهه یا سه ماهه یا شش ماهه بسته می‌شن و این بستگی به نظر مدیران داره. در مورد اینکه آیا رونوشت قرارداد داده می‌شن یا نه؛ از طرف خودم سوال نکردم، اما برای سفته‌ها رسید می‌دن. از زمان ارسال رزومه تا انجام مصاحبه دوم کمتر از یک هفته طول کشید.

شرکت بانی مد را برای مصاحبه نقش ریکت نیتیو بررسی می‌کردم. تماس گرفتند و گفتند توضیحات مربوط به شرایط را می‌دهند اگر پذیرفتید با هم ادامه می‌دهیم؛ اما احساس می‌کردم شانس پذیرفته شدن خیلی کم است و تنها از ده درص کافی است تا با این شرایط کنار بیایید. گفته می‌شود برای استخدام مبلغی به عنوان ضمانت دریافت می‌کنند و قبل از ارسال قرارداد هم به چند نفر پاسخ منفی داده‌اند و باز هم از من سوال می‌کردند که آیا می‌توانم سفته بدهیم یا نه. ضامن لازم است و نسخه‌ای از قرارداد به من ارائه نمی‌شد و شرایط سخت و غیرمنطقی به نظر می‌رسید. اضافه‌کاری اجباری است و خبری از قرارداد یا مدارک مرتبط نیست. ساعات کاری از شنبه تا پنج‌شنبه بود. در نهایت تصمیم گرفتم کنار بگذارم و خداحافظی کردم.

در حال حاضر به‌طور تمام‌وقت در شرکت بانی مد مشغول به کار هستم و مدت آن کمتر از یک سال است.

در یک مصاحبه بازاریابی با بانی مد، احساس کردم زمانم را از دست دادم. گمانم این است که قوانین استخدام به نحوی سختگیرانه و پیچیده است که انگار باید ازشان وام بگیری نه اینکه کارمندشان شوی. مصاحبه‌گر فنی به نظر می‌رسید که به‌واسطه روابط وارد شرکت شده است. منابع انسانی هم حالتی شبیه نگهبان زندان داشت. به نظرم دلیل اینکه از کارجوها، در هفته اول استخدام، سفته‌ها و ضامن‌ها درخواست می‌شود، این است که خیلی‌ها متوجه می‌شوند که تصمیم اشتباهی با بانی مد گرفته‌اند، اما به دلیل وجود سفته‌ها، ناچار به ادامه کار هستند. در نهایت احساس کردم اسم و رسم شرکت، واقعا گول‌زننده است و شرایط استخدام را می‌توان برده‌داری دانست. شاید بهتر باشد از همان ابتدا ناتوانی در ورود به چنین محیطی را در نظر گرفت تا با وجود ساعات کاری طولانی، قرارداد یک‌طرفه و سفته، به سرکار رفت. این تجربه به دیگران هشدار می‌داد تا زمان و انرژی‌شان را بی‌خود هدر ندهند و از همان اول به چنین ریسک‌هایی فکر نکنند؛ چون احتمال برخورد با بدترین تجربه مصاحبه و شرایط کاری مشابه وجود دارد.

برای مصاحبه با این شرکت، با پاسخ ساده و رک‌و راست روبه‌رو شدم: در تماس اولیه از من پرسیدند آیا می‌توانم سفته‌ای به مبلغ ۷۰ میلیون بدهم، که من از همان ابتدا پرسیدم حقوق و حرفه‌ی دقیق کار چیست تا بدانم دقیقا چه مأموریتی انجام می‌دهم. گفتند باید بیایم مصاحبه و آزمون بدهیم. وقتی رسیدم، حدود یک ساعت با واحد منابع انسانی صحبت کردم و سوالاتی مشابه پرسیدند: چقدر درآمد داری و چه مقدار را می‌خواهی درآمد داشته باشی، چه ساعاتی در روز دوست داری در خانه باشی، تا حالا به چه موضوعاتی استعفا داده‌ای. در کل وضعیت کمی طنز بود و وقتی برای آزمون رفتیم، فهمیدم محیط شرکت نسبتا شلوغ است و مدیر هنری-تیپستی داشت، ولی پرسش‌ها تخصصی نبودند.