مهندس نرم افزار

در کارم به مدت دو سال در این شرکت بودم و تجربه‌ای نسبتا خوب داشتید. فضای کار آنجا دوستانه و صمیمی بود و از نظر علمی هم مقدار نسبتا زیادی چیز یاد گرفتم. وقتی بعدا شرکت را عوض کردم، تازه قدر آن جو سالم را فهمیدم. تنها نکته‌ای که گاهی برایم چالش‌برانگیز بود، پیچیدگی‌های نرم‌افزاری بود که برای پیشرفت باید خیلی چیزها یاد می‌گرفتی و کمی استرس داشتم. مدیران و کارکنان همواره با من مهربان و حمایتگر بودند.

به طور کلی تجربه من از کار با این شرکت، با وجود برخی نکات مثبت، با چالش‌هایی همراه بود. در ابتدای ورود بدون سابقه مطرح وارد شرکت شدم و پس از دو سال با حمایت و پیشنهاد مدیران، موقعیت مدیر پروژه را کسب کردم. فضای کاری مجموعا همکارانه و دوستانه بود و ارتباط موثر بین تیم وجود داشت. کار با داینامیکس را به شکل اصولی فرا گرفتم و سه مدیر پروژه شرکت هم از نظر من وضعیت خوبی داشتند. اما قوانین و ساختار حقوقی چندان مطلوب نبود. پرداخت حقوق به صورت نامنظم انجام می‌شد؛ عمده مشکل از تاخیرهای ماهانه بود که گاهی تا دو تا سه ماه هم می‌رسید. به نظر می‌رسید مسائل مالی شرکت در این زمینه تاثیرگذار است. همچنین فرایند تعیین حقوق به شکلی شفاف نبود و اغلب بر پایه مذاکره و توافق فردی تعریف می‌شد؛ برخلاف ادعای پایه‌گذاری حقوق بر اساس توانایی، به واقع برخی تلاش‌های مذاکره برای افزایش دستمزد محدود به درصدی از پایه می‌شد و میزان دقیق افزایش مشخص نبود. همچنین تمایزها بین کارکنان در پرداخت‌ها وجود داشت و از یادآوری دقیق حقوق در اختیار افراد خودداری می‌شد. یکی از نکات منفی دیگر این بود که در زمان تسویه، سنوات صرفا بر اساس پایه حقوق محاسبه می‌شد و برخی مزایا یا قالب‌های بیمه و مالیات به همان صورت با ابهام یا کتمان مطرح می‌شد تا در نهایت به زیان کارمند منجر شود. فضای کاری با محیطی غیرآزاردهنده و بدون فضای فشار شدید توصیف می‌شد، اما واقعا به دلیل مشکلات مالی شرکت، پیشنهادهای جایگزین یا فرصت‌های مناسب برای یادگیری حرفه‌ای در محیط دیگری می‌تواند بهتر باشد. به نظر من، مدت زمان مناسب برای ماندن و کسب تجربه حرفه‌ای در چنین محیطی حداکثر دو تا سه سال است تا تجربه قابل قبولی به دست آورد.