تخصص مخفی

تجربه کاری تخصص مخفی در توسعه گران نرم افزار آذربایجان

امتیاز ۳٫۰ از ۵ (شهریور ۱۳۹۸ تا شهریور ۱۳۹۹).

در تابستانی که از آن برای نخستین بار وارد این شرکت شدم، با فضای کاری متفاوتی روبه‌رو شدم. می‌نویسم که چگونه تجربه کاریم در این شرکت رقم خورد: زیرزمینی در تبریز، دفتر اصلی در همانجا بود و شرکت را به صورت خانوادگی با همکاری چهار یا پنج نفر از اعضای خانواده اداره می‌کردند. اکثر کارها به محور خانواده می‌چرخید و همه تصمیمات به صورت مشترک گرفته می‌شد؛ از حسابداری و منابع انسانی تا مدیریت فنی و برنامه‌نویسی، همه چیز را تقریبا با هم انجام می‌دادند. بیشتر اعضا شغل دیگری هم داشتند و این کار به عنوان کار دومی برایشان بود. حقوق به موقع پرداخت می‌شد اگرچه از منظر فنی، سطح بیش از حد بالایی را انتظار نمی‌رفت. مدیر فنی معمولا نسبت به تغییرات محتاط بود و به تغییرات جدید واکنش سختی نشان می‌داد. به دنبال نیروهایی با انعطاف‌پذیری و پیروی دقیق از دستورات بودند. بیمه کارمندان واریز می‌شد، اما بیمه تکمیلی وجود نداشت. محیط کار، یک فضای زیرزمینی با تهویه محدود بود و به دلیل موقعیت شرکت، شرایطی متفاوت از دفاتر معمولی داشتند. ساعات کار طولانی بود و به شکل پیوسته باید تمام وقت در محل حضور داشت. دسترسی به اینترنت به‌طور مستقیم مقدور نبود و برای جست‌وجو یا اشتراک‌گذاری فایل، باید از سیستم‌های قدیمی استفاده می‌کردم که صفحه‌نمایششان مقابل یکی از اعضای خانواده بود و اجازه کوتاه‌مدت برای جست‌وجو داده می‌شد. اگر لازم بود فایلی را ارسال کنم، باید توسط یکی از اعضای خانواده کنترل و ارسال می‌شد یا برای ارائه مطلب در جلسه با کارفرما، از فلش‌ درایو استفاده می‌کردیم که باز هم با نظارت و هماهنگی انجام می‌شد. به نظر می‌رسید نگرانی از دزدیده شدن کدها وجود دارد، اما واقعا چنین چیزی به این شکل بود که این نگرانی بیشتر در ذهن‌ها مطرح می‌شد تا به واقعیت. پروژه‌های بزرگی در دست داشتند و حجم کار بالا بود؛ اگر هدف از حضور در این شرکت، تقویت رزومه و تجربه در ابتدا باشد، این تجربه می‌تواند نقطه شروع خوبی برای آشنایی با پروژه‌های بزرگ و چالش‌های عملی باشد.