کارشناس طراحی

در تجربه‌ام از این شرکت حس بدی نسبت به فضای مصاحبه داشتم و به این نتیجه رسیدم که باید از رفتن به آنجا اجتناب کنم. در مصاحبه با مدیر منابع انسانی و یکی از همکاران فعلا شاغل در همان بخش، حال و هوای سنگین و برخوردی پایین‌به‌بالا تجربه کردم. مدیر منابع انسانی نگاه تحقیرآمیزی داشت و همکاران تحت امرش رفتارشان به گونه‌ای بود که تحمل حضور آنها در اطرافشان سخت می‌کرد. روزی که برای استخدام رفتم، افراد زیادی برای تسویه‌حساب و پایان همکاری آمده بودند، اما آنجا به من گفتند برای استخدام باید ضمانت و سفته ارائه دهم. در مرحله دوم آزمون، کارمندی با سمت آقا مسئول تست‌های اکسل و حضور و غیاب رفتار توهین‌آمیز داشت و با وجود اینکه می‌دانست مشکل از سیستم قدیمی‌شان است، به جای پذیرش واقعیت، تقصیر را به من نسبت می‌داد و رفتار با من به گونه‌ای بود که حس می‌کردم از سطح تحصیلات و شعور بالایی برخوردارند در حالی که به نظر من سطح سواد و رفتارشان بسیار پایین بود. به طور کلی پیشنهاد می‌کنم برای حفظ عزت نفس و احترام خودتان، یا دست‌کم بررسی دقیق فضای کار قبل از تصمیم‌گیری، از رفتن به این شرکت صرف‌نظر کنید؛ ممکن است پشیمان شوید.

شرکت حلوای عقاب برای من تجربه‌ایواره بود. مصاحبه برای کارشناس بازاریابی و تحقیقات بازار خیلی سخت آغاز شد؛ ابتدا تماس تلفنی گرفتند و از من خواستند طرحی برایشان آماده کنم تا در مصاحبه حضوری که فقط دو ساعت بعد از تماس بود، به همراه ببرم. طول نکشید شمار معطلی زیاد تا مسئول منابع انسانی به همراه تیم به جلسه برسند. سه نفر در اتاق حضور داشتند و به طور مداوم با گوشی‌هایشان صحبت می‌کردند، تلفن می‌رفت و افراد با سرعت از کنار هم رد می‌شدند. در حدود هشتاد درصد سوال‌ها را پاسخ دادم اما گفتند تجربه ندارم و اگر بخواهم چیزی یاد بگیرم و پیشرفت کنم، اینجا جای خوبی برای آن است اما نه برای من. به طور صریح نگفتند چه، اما برداشت من این بود که نه برای ماست. حتی تماس من را هم نگرفتند و دلیل رد شدن را توضیح ندادند. با وجود اینکه رشته و سابقه کارم مرتبط بود و زبان انگلیسی هم بلد بودم، وقت من فقط تلف شد.

نسبت به تجربه‌ای که داشتم، می‌خواهم بگویم در مصاحبه کیفیت شرکت حلوای عقاب با فرم‌های زیادی رو به رو شدم و پاسخ‌دهی‌های اولیه چندان امیدوار کننده نبود. در حین جلسه، سوالات تخصصی مطرح شد اما به نظر من شیوه بیان و آمادگی کافی نبود و انتظار داشتم که به من بگویند آماده باشم. پس از مصاحبه هم خبری از خبر نهایی نشد و وقتی تماس نگرفتند، خودم پیگیر شدم تا دلیل رد شدن را بدانم، اما پاسخی دریافت نکردم. به طور کلی احساس کردم شرکت‌های ایرانی اغلب به تجربیات یک نفر با سابقه اماکته کم‌تری، به جای توجه به تجربه طولانی افراد، نگاه می‌کنند و این نکته ناخوشایند بود.

در مصاحبه طولانی و خسته‌کننده‌ای شرکت کردم که نزدیک پنج ساعت طول کشید؛ دو ساعت با کارشناس شبکه و زیرساخت، دو ساعت با کارشناس منابع انسانی، یک ساعت هم با رئیس منابع انسانی گذشت و پرکردن فرم و دو آزمون روانشناسی هم اضافه شد. سوال‌ها آن‌قدر متنوع بودند که به نظر می‌آمدند هدفشان یافتن ایراد باشد و کمتر به صلاحیت‌ها و توانایی‌های من در کار تیمی یا محیط کار توجه می‌شود. به عقیده‌ام، پروسه‌ی مصاحبه و سابقه‌های مرتبط به‌طور کلی در اولویت نیستند و بیشتر نگاه شخصی کارفرما مد نظر قرار می‌گیرد. اگر دقیق نگاه کنید، هر دو ماه فرصت‌های استخدامی در ایران را می‌توانید از طریق اعلانات ببینید و خودتان قضاوت کنید.

فضای شرکت خیلی دوستانه و مثبت به‌نظر می‌رسید؛ همه افراد بخش منابع انسانی و مدیر مربوطه و حتی نگهبانان با برخوردی دوستانه و خوب از من استقبال کردند. سوالاتی که مطرح شد کاملا مرتبط و مناسب بود و تسلطم نسبت به مباحث هم تا حد زیادی خوبی بود. نکته مثبت این بود که با وجود تأخیر من در رسیدن به مصاحبه، روند مصاحبه همچنان برگزار شد و برخورد تیم نمونه‌گشایی عالی بود و همکاری خوبی داشتند تا من بتوانم مصاحبه را انجام بدهم.

در ابتدای کار با تأسف از نپیوستن به تیم، اما تجربه‌ام نشان داد که فضای سازمانی منظم و با برخوردی محترمانه بود. پذیرایی اندکی انجام شد و برای مسیر طی‌شده تا مصاحبه، از من دلجویی کردند که این رفتار به نظر من منعکس‌کننده شخصیت کلی شرکت بود. روند فنی مصاحبه به شکل منظم و حساب‌شده پیش رفت. نتیجه را حدود سه روز پس از مصاحبه اعلام کردند و این نیز نمادی از نظم و ساختار حرفه‌ای سازمان بود. در کل تجربه‌ام مثبت بود.