کارشناس

در دوران شیوع کرونا مصاحبه‌ام به‌صورت آنلاین برگزار شد و تنها یک نفر با من گام به گام صحبت کرد، بقیه می‌گفتند برای روز زن هدیه گرفته‌اند و خوشحال بودند و یادشان رفته بود که مصاحبه دارند. آن آقای مصاحبه‌کننده برای نقش برنامه‌نویس جاوا بود و سوالاتی درباره نمودارهای آبشاری مهندسی نرم‌افزار پرسید؛ همچنین متنی را به اشتراک گذاشت که از من خواست تا آن را ترجمه کنم. به نظر می‌رسید سطح دانش او چندان بالا نیست و شرکت نظم مطلوبی ندارد.

در این شرکت تجربه‌ای کاملا ناامیدکننده داشتم و می‌خواهم از آن با صداقت بنویسم. هیچ‌کس دقیقا در جایگاه خودش حاضر نبود و همگی به دنبال گذران اوقات بودند. دانش و مسئولیت‌پذیری چندان وجود نداشت و از این بابت خیلی زود متوجه فاصله‌ی زیادی شدم. بخش مالی هم اوضاع نامطلوبی داشت؛ فردی که وظیفه صدور فیش‌های حقوقی را برعهده داشت، به‌قدری بی‌دقت بود که حقوق من چندین بار به اشتباه محاسبه شد. مدیر این بخش هم کسی بود به نام آقای مسعودی که به شدت بی‌احساس و بی‌تفاوت به کار پرسنل بی‌دقتی مانند آن کارمند بود. در چنین شرایط گرانی، باید نگران اشتباه در محاسبه‌ی حقوق می‌بودم.

برای من خیلی صریح بود که این شرکت جایگاهی برای رشد من نیست و تقریبا هیچ تغییر مثبتی در وضع شغلیم ایجاد نکرد. از نظر من، مدت طولانی همکاری با این مجموعه نتونست مهارت‌ها و تجربیاتم رو تقویت کنه و تنها خروجی‌های روزانه از گزارش‌ها و مستندات معمولی دریافت می‌کردن بدون اینکه نتیجه‌های پروژه‌ها نمایان باشه. در واقع، خیلی از روزها ازapatan از دریافت بازخورد سازنده به دور بودم و به نظر می‌رسید که بعضی همکاران سطح پایین‌تری رو به عنوان فرصت برای انتقاد یا همفکری مطرح می‌کردن اما این فضای تعاملی شکل نمی‌گرفت. هنگام ترک کار هم معمولا استقبال می‌کردن، چون با افراد جدیدی جای من رو پر می‌کردن. افزایش حقوق هیچ‌وقت در اولویت نبود و حتی پس از گذشت سال‌ها هم وضعیت تغییری نمی‌کرد. در یکی از بنگاه‌های بزرگ حدود دویست نفر نیرویی هستن که تنها دو تا سه نفرشون واقعا تخصص دارن و بقیه یا در حال مهاجرت یا داشتن شغل دوم هستن. ساختار سازمانی تا حد زیادی فشرده است، اعضا بیشتر از دوستان و فامیل هستند و در اکثر تیم‌ها نوعی همسویی پنهان یا خبرچینی وجود داره، به این دلیل که اغلب تیم‌ها به دلیل بی‌کاری بی‌ثبات به نظر می‌رسند. اکثر مدیران ارشد از طریق روابط به پستی رسیده‌اند و انتظار زیادی نباید داشت. حقوقی که به‌دست می‌آید با اعلام اولیه تفاوت زیادی دارد و گاه تا بیست و پنج درصد کمتر می‌شود. وام‌های اندکی هم پرداخت می‌شود و با نرخ بهره‌ای قابل توجه. پارکینگ هم برای کارمندان معمولی در دسترس نبود یا دریافتش زمانبر است و خیابان‌های اطراف هم وضعیت نامطلوبی دارند. توصیه‌ام این است که با شرکت مادر، خدمات انفورماتیک، همکاری کنید؛ امکانات و تسهیلات برای آن‌ها فراهم‌تر است و احتمالا فضای مناسب‌تری برای رشد وجود دارد. این مجموعه مشتری کمتری دارد و در جاهایی مثل بانک مرکزی نقش‌های محدودتری ایفا می‌کند. از نظر مزایا، حقوق نسبتا منظمی به‌حساب می‌آید، اما ظرفیت ارتقاء و ساعات کاری با استانداردهای بالاتر خیلی تفاوتی ندارد و برخی مزایا مانند بیمه و وعده‌های غذایی نیز گاهی به شکل جبرانی از حقوق کم می‌شود.

برای من تجربه‌ای بود که از نگاه یک کارشناس اتصال درگاه در شرکت خدمات انفورماتیک نوین کیش دیدم. فضای سازمانی اینجا به نظر من خوب بود و برخلاف خیلی جاها با همکاران مهربان و حمایتی روبه‌رو شدم. تصور می‌کنم حقوق نسبتا کم باشد، مخصوصا در مقایسه با شرکت‌های خدماتی اصلی یا بانک‌ها، و این موضوع یک چالشی برای من بود. با افزایش خروج نیروها، حجم کار هم بالاتر رفت و فشار رو به افزایش بود. شیوه‌های مدیریت کار مانند اسکرام و اسپرینت در حدی بود که به نظر می‌رسید با میزان دریافتی همسو نیستند و تناسبی وجود ندارد. پارکینگ برای کارکنان فراهم بود. تجربه کارآموزی هم داشتم. به نظرم بهتر است به جای زیر مجموعه‌ها، از خدمات اصلی استفاده شود؛ اگر حرفه‌ای هستید، احتمالا در اینجا با چالش مالی روزمره روبه‌رو می‌شوید و ممکن است هر روز به نظر فقیر برسید.

برای منافع حقایق را حفظ می‌کنم اما بیان را کاملا تازه و روان می‌کنم و از هر گونه ادعای غیرواقعی یا تهمت پرهیز می‌کنم. مرحله‌ای از کار من در این شرکت به عنوان مدیر محصول با محیطی پر از فشار آغاز شد و در نهایت فهمیدم که پرداخت حقوق به موقع انجام می‌شد، هرچند کیفیت کار و منابع در دسترس پایین بود. این مجموعه با نام خدماتی شناخته می‌شد اما واقعا سطح استانداردهای پایین‌تری نسبت به سایر شرکت‌های هم‌نام داشت. کارهای بسیار زیادی به عهده می‌گرفتیم و انتظار داشتند گزارش‌های متنوعی تهیه کنیم، در حالی که دریافتی نسبت به تلاش‌ها خیلی کم بود. یافته‌های مدیریتی نشان می‌داد که درصد بالایی از مسئولین از آشنایان و روابط شخصی خارج از سازمان بوده‌اند. از نظر فناوری، مقاومت شدیدی نسبت به به‌کارگیری رویکردهای تازه وجود داشت و بیشتر با تکنولوژی سنتی مانند جاوا و Oracle کار می‌کردند. بی‌نظمی کاری به گونه‌ای بود که برخی پروژه‌ها بیشتر برای رسیدن به نتیجه به مشتری منتقل می‌شد تا واقعیات عملی. پرداخت‌های حقوق به موقع انجام می‌شد، اما فضای مالی شرکت به گونه‌ای بود که می‌بایست از منابع بانکی استفاده می‌کرد تا بتواند دوام بیاورد. نسبت به همتایان بانکی، این شرکت از نظر مدیریت، فناوری و محصولات کمی پایین‌تر بود. با وجود افراد مستعدی که ممکن بود در گذشته حضور داشته باشند، به دلیل جدا شدنشان از شرکت، یادگیری قابل توجهی تجربه نمی‌شد. بیشتر برای کارآموزی مناسب به نظر می‌رسید و حدود یک چهارم از کارکنان را کارآموزان تشکیل می‌دادند که غالبا به سمت خروج از شرکت می‌رفتند. از نظر انضباط و محیط کار، فضا نسبتا مرتب و تمیز بود و امکاناتی مانند ناهار و صبحانه ارائه می‌شد، هر چند این موارد ممکن است بر حقوق پایین تأثیر گذاشته باشد. در نهایت، مانند بسیاری از شرکت‌های مشابه، گمان می‌رفت حیاط خلوتی ناشی از روابط خانوادگی و آشنایان وجود داشته باشد. امیدوارم هنگام انتخاب فرصت‌های شغلی، با دقت بیشتری تصمیم گرفته شود.

من به دلیل ارتباط این شرکت با مادرش، خدمات انفورماتیک، اون رو انتخاب کردم اما خیلی از مزایا و حقوقش باهاش تفاوت داره و به نظر می‌رسه که سرتون کلاه می‌ره. هم‌اکنون هم که این متن رو می‌نویسم، خود شرکت خدمات که زمانی قدرتمند بود، حالا هم خیلی به چشم نمی‌آید. دریافتی‌ من با شرکت مادر حدود سی درصد تفاوت داشت. ساختار ضعیف شرکت باعث شد خیلی از همکارانم دیگه بمونن یا برن. پایین‌ترین حقوق رو در بین بانک‌ها می‌دیدم و از من کارهای زیادی می‌خواستن، تازه با کلی پرسش درباره اینکه امروز چه کار کردی، اسکرام و اسپرینت هم بود. برای تازه‌واردها توصیه می‌کنم، اما برای متخصص‌ها به هیچ وجه از در شرکت وارد نشوید.