برنامه نویس ارشد

من اومدم برای مصاحبه‌ی مسئول عملیات، اما واقعا احساس کردم زمانم هدر رفت. گفتن که بیام ۲ به علاوه بیست دقیقه، اما وقتی رسیدم، حدود ده نفر هم‌همراه منتظر بودند و از روی کنجکاوی فهمیدم زمان‌بندی مصاحبه‌ها با تاخیرهای زیاد جلو می‌رفت. هر پنج دقیقه یک نفر به نوبت می‌شد و من هم با جمله‌های مختلفی که از هر نفر شنیده می‌شد فهمیدم که سومین یا چهارمین نفر در این چرخه بوده‌ام. ای کاش همان پنج دقیقه را هم برای مصاحبه می‌گذاشتند. در طول جلسه خانمی بدون تمرکز و با بی‌حوصلگی دو تا سؤال سطحی پرسید و گفت بروید تا با شما تماس می‌گیرند. در حالی که من صحبت می‌کردم، ایشان با چت کردن با شخص دیگری مشغول بود. وجود حقوق بالا – تا صد میلیون – مطرح می‌شد، اما من هیچ‌گاه به یک مجموعه‌ای با این سطح از بی‌نظمی و بی‌احترامی پام نمی‌گذاشتم. من آمده بودم فرمم را ارائه کنم و بروم که ناگهان آقایی با کراوات قرمز رنگ گفت چند دقیقه دیگر نوبتتان می‌شود و سپس مرا بالا فرستادند. در کل، وقت زیادی تلف شد. من تجربه‌های زیادی در مصاحبه‌های گوناگون داشتم (شاید بیش از صد شرکت)، اما واقعا این تجربه یکی از بدترین‌ها بود.

زندگی حرفه‌ای در مصاحبه Backend شرکت دانش پارسیان را چنین روایت می‌کنم که اول از همه با کار، تماس گرفتند و دعوت به حضور در جلسه کردم؛ با وجود اینکه رزومه‌ام تکمیل بود، باز هم از من درخواست کردند فرم دیگری پر کنم. مدتی طول کشید تا به اتاق کوچک رسیدم؛ در آنجا با آقایی با قد بلند روبه‌رو شدم و سوالات نسبتا مشخصی پرسید که پاسخ دادن به آن‌ها نسبتا آسان بود. یکی از گام‌ها کمی طول کشید و از من درباره خودش و شرکت چند دقیقه سخن گفت. در همان حال، هر از گاهی یکی وارد می‌شد یا تلفن مزاحم می‌شد. در نهایت خسته شدم و گفتم کار من چیست که دوباره تقریبا ربع ساعت مناظره‌ای طولانی داشتند و نتیجه‌ای مشخصی نبود. در آخر در اتاق باز شد و فردی گفت جلسه برای من آماده است و باید بروم، پس شما هم بعدا با من تماس می‌گیرند و رفت. به طور کلی محیط موقعیت خشک و ناراحت‌کننده به نظر می‌رسید و استرس زیادی در تیم وجود داشت. از تجربه دوستانی که در لینکداین با کسانی که اخیرا در آنجا کار می‌کنند صحبت کردم، اکثرشان به نوعی سؤالات درباره شرکت را تأیید کردند و تایید مثبت یا منفی داشتند. از نظر فنی، به نظر می‌رسد کارها به‌طور اصولی انجام نمی‌شود و توجه کافی به حرف‌های کارکنان نمی‌شود و بیشتر بر ایده‌های مدیران تأکید وجود دارد (این مورد را از طریق شنیده‌ها می‌دانم و مستقیما ندیده‌ام).

برای مصاحبه در دانشگاه پارسیان، شرکت دانش پارسیان (بایا) به نظر می‌رسید که روند کار معمولا تکراری و خسته‌کننده باشد. چند سوال بی‌هدف و بی‌حوصله از من پرسیده شد و بلافاصله منجر به خداحافظی شد.‌ زمانی که منتظر پاسخ بودم، مدت انتظار بیش از زمان خود مصاحبه شد و همراه با آن برخوردی سرد و بی‌انگیزه از طرف مصاحبه‌کننده وجود داشت که به نظر می‌رسید از مدیران مجموعه بود. او بدون دقت کافی مصاحبه را انجام داد و فهمیدم که هم‌زمان چند نفر برای مصاحبه می‌آیند که این موضوع هم می‌تواند منجر به تأخیر شود. نتیجه‌اش این شد که برخورد ناراحت‌کننده‌ای داشتم و تجربه مناسبی نبود.‌ ویژگی‌هایی که برایشان اهمیت داشت، در نهایت مشخص نشد و به نظر می‌رسید هیچ نکته مشخصی وجود ندارد.

در تیم پشتیبانی IT شرکت دانش پارسیان فعالیت می‌کردم و به صورت تمام‌وقت مشغول بودم، اما حقوق پایین و نگاه تحقیرآمیز نسبت به کارمند از نقاط قابل‌توجه تجربه‌ام بود. مدت همکاری من کمتر از یک سال بود و آخرین سال حضورم سال ۱۳۹۶ بود.

در مصاحبه برای سمت مدیر فنی و پس‌اند، فضای کار بسیار محترمانه و دوستانه بود. برخلاف برخی جاها که سوالات بی‌ربط می‌پرسند، اینجا سوال‌ها تخصصی و عملی بودند و همین موضوع خیلی رضایت‌بخش بود. مصاحبه‌کننده آقایی بودند که به نظر می‌رسید معاون فنی شرکت باشند و برخوردشان بسیار مودبانه بود. فکر می‌کنم نتیجه مصاحبه خوب باشد و برایشان موفقیت آرزو می‌کنم.

برای بازنویسی این تجربه، به نظر من برگزاری مصاحبه در دو مرحله بود و در مرحله دوم سه سوال پرسیده شد. معمولا زمان مصاحبه کمتر از ده دقیقه بود و نبود اطلاعات روشن درباره موقعیت شغلی و تمرکز روی حقوق پیشنهادی، حس ناخوشایندی ایجاد می‌کرد و مشخص نبود مصاحبه‌کننده دنبال چه نتیجه‌ای بود. در پایان هر جلسه احساس می‌کردم زمانم هدر رفته و به دلایل نامعلومی نتیجه پذیرش حاصل نمی‌شد؛ هرچند ممکن بود برای شرکت در مرحله بعدی دعوت شوم.