کارمند اداری

من امسال برای دنلکس کار می‌کنم و طی این زمان از روند محور بودن کارها در شرکت خوشحال بوده‌ام. مدیریت قدر زحمات کارکنان را فراتر از وظایف محول‌شده می‌بیند و به ازای عملکرد مناسب، بازخورد می‌گیرد. به نظر من محیط کار آنقدر مساعد است که حداقل تا پنج سال آینده هم مایل به ادامه همکاری با این تیم هستم. سپاس فراوان از مدیریت مجموعه، به‌خصوص بخش مالی.

به امیدواری بیش از هر چیز که همکاران موفق در چنین فضایی پیدا می‌شوند، من تجربه‌هایی را از دوران همکاری‌ام با دنلکس به اشتراک می‌گذارم. همان ابتدا باید بگویم که حقوق به درستی پرداخت نمی‌شد و پورسانت‌ها معمولا ماه‌ها به تعویق می‌افتاد. نبود حقوق پایه یا بارقه‌های تعهد مالی برای منافع فردی، به جای پرداخت منظم، به بررسی‌های بی‌پایان در جلسات منتهی می‌شد و خیلی از وقت‌ها تنها هزینه‌های غیرضروری مطرح بود. در محیطی که همواره حرف‌های مقایسه‌ای و ارزیابی‌های سطحی مطرح می‌شد، برخی همکاران فشارهای غیرواقعی و گاهی ناپایدار ایجاد می‌کردند و این فضای کار را برای من دشوار می‌کرد. به جای تمرکز روی عملکرد و نتیجه، بیشتر روی حاشیه‌سازی و روابط شخصی و گروهی تاکید می‌شد که کار را از روال عادی خارج می‌کرد و انگیزه‌ها را تضعیف می‌کرد. در نهایت، مشاهده می‌کردم که هر کس با فشارهای غیرضروری و نظارت‌های کم‌جان، تنها برای مدت کوتاهی دوام می‌آورد و خیلی‌ها ترجیح می‌دادند از فضای ناپایدار آن دور شوند.

دنلکس برای من تجربه‌ای فراتر از کارکردن در یک شرکت بود، چون تقریبا با وجود اینکه به مترو نزدیک بودم، هیچ مزیتی احساس نمیشد. هر لحظه زیر نظر دوربین بودیم و هیچ فرصتی برای استراحت کوتاه وجود نداشت. حتی شنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها هم باید سر کار می‌آمدیم. مدیرعامل شرکت اصول پایه‌ی شرکت‌داری و تعهد را فراموش کرده بود. اضافه‌کاری هیچ‌گاه تأیید نمی‌شد و فقط با حضور صرف در محل کار باید می‌ماندی. رفت‌وآمد کارکنان برایشان محدود به ورود و خروج از ایستگاه مترو بود. اگر گرسنه می‌ماندید، نباید به دنلکس مراجعه می‌کردید. صاحب شرکت فرزند شخصی معروف بود و به‌راحتی به‌خاطر اوضاع، افراد را کنار می‌گذاشت. مهم نبود که نتیجه‌ی کار خوب باشد یا نه؛ به هر حال، بعد از دو سال کار از شرکت کنارم گفتند که بروم بیرون. به‌جای ۴۴ ساعت در هفته، مجبور بودم حدود ۵۰ ساعت کار کنم.

دنلکس را محیطی مناسب برای رشد فردی می‌بینم؛ فرصت صحبت با مدیران و واحدهای منابع انسانی به‌راحتی فراهم است و ارتباط دوطرفه برای مطرح کردن دیدگاه‌ها وجود دارد. مدیران با شخصیت‌های قابل احترام و مطلوبی برخورد دارا هستند و امکان پذیرش مسؤولیت و رشد در مسیر کاری مشاهده می‌شود. دسترسی به ایستگاه مترو هم عالی است. شرکت نسبتا کوچک است اما فضایی مطلوب ایجاد کرده که به کارمندان آرامش و انگیزه می‌دهد.

روز نخست وعده‌های فراوانی می‌دهند اما در عمل هیچ چیز تحقق نمی‌یابد و به نظر می‌رسد هیچ تعهدی ندارند. پشتیبانی و پشتوانه‌ی مالی قوی‌ای نیز پشت این شرکت وجود ندارد و سابقه‌ی مدیریتی به‌نظر بی‌سابقه و تازه‌کار می‌آید. به‌نظر می‌رسد که از حقوق کارمندان کم کنند و تعهدات‌شان پایدار نیست. به‌طور کلی به چشم اعتماد نمی‌آیند و این تجربه نشان می‌دهد که هیچ‌کدام از وعده‌هایشان عملی نشده است.