کارشناس تحقیق و توسعه

به‌خاطر این شرکت، تجربه‌ام رو به گونه‌ای بازنویسی می‌کنم که با واقعیت حس من جور باشه و بتونم به آدم‌های دنبال کار توضیح بدم. داستان رو از یه نگاه کلی شروع می‌کنم و بعد جزییات رو به ترتیب می‌گنجونم. من برای بقیه کسانی که دنبال استخدام تو این شرکت هستند، با وجدان کامل توضیح می‌دم که وقتی رزومه‌ام رو فرستادم، معمولا بی‌غربال با همه تماس می‌گیرن و برای مصاحبه وقت می‌ذارن. در روز مصاحبه هم از من آزمون تخصصی و بخش فنی می‌خوان و اگر تأیید بشم، برای کار آزمایشی می‌رم. اعضای هیئت مدیره شرکت از دو مدیر اصلی، آقا و خانم، به‌علاوه سه مدیر میانی که اغلب آقا هستند، تشکیل شده‌اند. در مورد مدیران بخش‌های مختلف، به‌طور واضح باید بگم که مدیر تولید فردی بی‌سواد، پرحرف، با نظرهای بی‌مبنا در هر حوزه و بی‌مسئولیت و بی‌ادب است. مدیر بخش‌های فروش و شیمی نسبت به بقیه، اخلاق‌مدار و مودب‌تر هستند و شاید تنها بخشی باشند که ارزش کارکردن در شرکت را دارند. مدیر بخش تحقیق و توسعه از نظر اخلاق اجتماعی فردی محترم است و از نظر فنی هم باسواد، اما مدیریت‌شان بسیار ضعیف است و به‌طور کلی حاضر به پذیرش مسئولیت نیستند. هر کاری که با نظر ایشان انجام بدهید در نهایت به‌عهده‌ی شماست و مسئولیت حرفی که زده می‌شود با شما است. این موضوع خیلی مهم است چون مدیران اصلی رفتارهایشون با کارمند وقتی خطا می‌کند، به‌نظر نمی‌رسد که انتظار یک رفتار حرفه‌ای از یکی کارمند داشته باشند. نام مدیر منابع انسانی از لحاظ اخلاقی معمولی هستند و بیشتر در حوزه‌های آرایشی و زیبایی تخصص دارند تا جایگاه خودشان. وظیفه‌شان عمدتا هماهنگی‌های استخدام نیروهای جدید است و تصمیم‌گیری جدی ندارند؛ جایگاه نمایشی دارند و علاوه بر این، نظارت و پیگیری اطلاعات کارمندان با دوربین‌های مداربسته و گزارش به مدیران اصلی از وظایف مهم‌شان است. مدیران اصلی که اغلب وقت‌شان را خارج از کشور می‌گذرانند و شرکت را به‌صورت ریموت مدیریت می‌کنند، از نظر فنی نیروهای زحمتکش و باسواد هستند اما از لحاظ اخلاقی نمره‌ی بالایی نگرفته‌اند. نگاه بالا به پایین کاملا صریح است و به کارمند می‌گویند وقت من ارزش دارد و باید با احترام کمترین سطح برخورد کرد. تصور کنید اگر در وظیفه‌ای کوچک نقطه‌ ضعفی پیدا شود، جلوی همکاران در محیط کار مشترک با صدای بلند شما را تحقیر می‌کنند و اتهام کم‌کاری می‌زنند. از نظر مدیریتی می‌شود گفت که مدیران اصلی سواد مدیریتی ندارند و سعی می‌کنند در همه‌ی کارها حضور فیزیکی یا سرک بکشند. به این ترتیب هیچ سلسله‌مراتبی مشخص نیست و مدیران فنی و میانی فقط نمادین هستند. از مزیت‌های کار در این شرکت می‌توان به این‌ها اشاره کرد: صبحانه در زمان مشخص، سرویس رفت و برگشت به تهران، پذیرش نیروهای کارآموز با حقوق، و بسته‌های مناسبتی. اما معایب شدید این شرکت خیلی فراتر از مزایا است. برای اکثر خانم‌ها که از نظر ظاهر مورد توجه مدیر اصلی قرار بگیرند، ترفیع و افزایش حقوق سریع‌تر اتفاق می‌افتد؛ بقیه کارکنان حقوق‌شان طبق قانون کار است و در ابتدای استخدام همه پایه حقوق می‌گیرند. بعد از مدتی افزایش حقوق بر اساس توانایی شما صورت می‌گیرد اما باز هم خیلی کمتر از نرخ بازار است و چارچوبی مشخص برای حقوق ندارد؛ به‌

به‌عکس ظاهر حرفه‌ای شرکت، فرایند مصاحبه به صورت محترمانه برگزار می‌شود اما حقوق‌ها به‌شدت پایین است و در مراحل اولیه به حقوق اشاره‌ای نمی‌شود تا بتوانند با پیش‌فرض‌ها و فشار عمل انجام شده کنار بیایند. مدیران اصلی شرکت آنجا زندگی نمی‌کنند و گروهی که در ایران حضور دارند، شرکت را به‌صورت هیئتی اداره می‌کنند. مدیر تولید فردی بی‌سواد و بی‌اهمیت است که سابقه رفتارهای زننده و غیراخلاقی در گذشته و اکنون هم وجود دارد. بیمه تکمیلی به‌احتمال کمی پس از حضور کارمند ارائه می‌شود و بخشی از هزینه را از حقوق فرد کم می‌کنند. برای امریه سربازی و سایر امتیازات هم وعده می‌دهند اما معمولا عملی نمی‌شود. کار اصلی شرکت و تشویق‌هایش غیرحرفه‌ای است و غالبا نیروها را به هم‌دشمنی و زیرآب زنی تشویق می‌کنند.