محیط سمی و متشنج
تجربه کاری کارمند در لابراتوار دندان سازی سیمرغ
امتیاز ۱٫۲ از ۵ (آذر ۱۴۰۴ تا اردیبهشت ۱۴۰۵).
اگر برای شخصیت، عزتنفس و آرامش روانیتان ارزش قائلید، قبل از ورود به این مجموعه جدی تحقیق کنید. تجربه ی کوتاه من از کار در اینجا، بهخصوص در برخورد با مدیریت، یکی از بدترین تجربههای کاریام بود. مدیر مجموعه بسیار بیادب، بددهن و تحقیرکننده رفتار میکند. با نیروها طوری برخورد میشود که انگار کارمند یا کارآموز نیستند، بلکه زیردستانی بیحق و بیاختیارند. رفتار با همه نامناسب است، اما برخورد با کارآموزها بهمراتب بدتر است. بارها شاهد توهین، داد زدن و تحقیر نیروها جلوی دیگران بودم؛ این رفتار حتی باعث گریه همکاران خانم شده بود. فضای شرکت دائماً پر از استرس و تنش است و هیچوقت نمیدانید چند دقیقه بعد بابت چه چیزی سرزنش خواهید شد. برای مثال، روز اول گفتند ساعت حضور حدود ۹ تا ۹:۳۰ است، اما در عمل انتظار داشتند دقیقاً ساعت ۹ یا حتی زودتر برسید. چند دقیقه تأخیر میتوانست به برخورد بسیار زشت جلوی دیگران، فحاشی و جملاتی مثل «گمشو بیرون از اتاق» و الفاظ تحقیرآمیز منجر شود. مدیر بارها با صدای بلند و لحن تند نیروها را صدا میکرد، هنگام عصبانیت وسایل یا کاغذها را جلوی افراد پرت میکرد و کلماتی مثل «خنگ» به کار میبرد. مسئله یک روز عصبانیت یا یک برخورد مقطعی نیست؛ استرس و تحقیر بخشی دائمی از محیط است و کارکنان نگراناند امروز نوبت چه کسی باشد که جلوی بقیه تحقیر شود. حقوق هم در مقایسه با بسیاری از شرکتها بالا نیست، اما بابت همان حقوق و کاری که انجام میدهید مرتب منت میگذارند. این رفتار درباره کارآموزها پررنگتر است. جملهای که از مدیر شنیدم این بود: «من به شما لطف میکنم که به شما کار دادم؛ اینجا بابتش حقوق هم میگیرید، در حالی که جاهای دیگر باید پول بدهید تا به شما آموزش بدهند.» طوری با کارآموز رفتار میشود که انگار صرفاً به او لطف کردهاند اجازه کار در آنجا را داشته باشد؛ درحالیکه او هم برای مجموعه کار میکند و در ازای آن حقوق میگیرد. رفتار آزاردهنده دیگر، ایجاد حس بدهکاری در نیروهاست. اگر در شرایطی به کمک مالی نیاز داشته باشید، ممکن است پولی به شما بدهند، اما بعداً بارها آن را یادآوری و بابتش منتگذاری کنند؛ در نتیجه کمک اولیه به ابزاری برای بدهکار نگهداشتن شما تبدیل میشود. حتی هنگام خستهشدن و تصمیم به ترک مجموعه، ممکن است مدیر ناگهان خودش را مظلوم و محق نشان دهد و تمام کارهایی را که قبلاً برایتان کرده به رختان بکشد؛ انگار آن لطفها باعث میشوند دیگر حق تصمیمگیری برای خروج نداشته باشید. مدیر بارها از محل کار قبلیاش و سختیهایی گفته که آنجا تحمل کرده: تأخیر در پرداخت حقوق و اذیتشدن، با این حال به مدیرش احترام میگذاشته و برای رسیدن به جایگاه فعلی سختی کشیده است. برای من عجیب بود که این تجربه به ساختن محیطی بهتر برای کارکنانش منجر نشده و همان فشار و تحقیر به نیروهای پایینتر منتقل شده؛ انگار چون خودش سختی کشیده، دیگران هم باید همان شرایط را تحمل کنند. ایشان همچنین بارها تأکید کردهاند که دانشگاه و تحصیلات دانشگاهی عملاً به درد نمیخورد، درحالیکه خودشان تحصیلات دانشگاهی ندارند. نداشتن مدرک بهخودیخود مسئله نیست؛ مسئله این است که تحصیلات آکادمیک را بیارزش بدانید و همزمان خودتان را در جایگاه قضاوت درباره توانایی و ارزش دیگران قرار دهید. بعضی کارکنان، بهویژه افراد متأهلی که به درآمد این شغل نیاز دارند، عملاً ناچارند توهین، تحقیر و فشار روانی را تحمل کنند؛ چون از دست دادن شغل برایشان ساده نیست. تلخترین بخش ماجرا این است که نیاز مالی افراد به فرصتی برای تحمیل چنین رفتارهایی تبدیل میشود. نکته دیگر اینکه مدیر ابتدا با رفتاری دوستانه و صمیمی اعتماد شما را جلب میکند و ممکن است اطلاعات شخصی و مسائل خصوصیتان را با او در میان بگذارید؛ اما همین اطلاعات بعدها میتوانند علیه خودتان استفاده شوند. فریب ظاهر صمیمی او را نخورید و در بیان مسائل شخصی محتاط باشید. برخورد دوستانه اولیه لزوماً نشانه نیت خیرخواهانه نیست و چنین رفتاری میتواند آسیب جدی و عمیقی به سلامت روانتان وارد کند. این متن را برای تخریب شخصی کسی نمینویسم؛ تجربهای است که خودم داشتهام. هر متقاضی حق دارد پیش از تصمیمگیری از فضای واقعی محل کار مطلع باشد. اگر قصد ورود به این مجموعه را دارید، به توضیحات مصاحبه یا روز اول اکتفا نکنید؛ با کارکنان فعلی و بهخصوص کارکنان سابق صحبت کنید و درباره ساعت واقعی کار، رفتار مدیریت، حقوق، فشار کاری و شرایط استعفا بپرسید. اگر پیش از ورود، چنین تجربهای را از نیرویی سابق خوانده بودم، احتمالاً جدیتر درباره پذیرفتن این کار فکر میکردم. اگر حتی یک نفر با خواندن این متن تصمیم آگاهانهتری بگیرد، نوشتنش برایم ارزش داشته است.