“متوسط”

روز اول از طریق سایت رزومه‌ام را ارسال کردم و پس از حدود سه تا چهار هفته با من تماس گرفتند تا برای مصاحبه کارشناس NOC به شرکتشان بیایم. وقتی رسیدم، با سه نفر از تیم مصاحبه مواجه شدم: CTO، سرپرست NOC و کارشناس HR، همه در یک اتاق نشستیم و خیلی سریع شروع به پرسش‌های فنی کردند. اکثر سوالات از مباحث CCNP بود و به جز یک سوال subnetting، از موارد دیگر فراتر از مدرک CCNP پرسیده نشد. اگر به خوبی مباحث را خوانده باشید، پاسخ دادن به سوالات کار ساده‌ای است؛ سوالاتی مثل انواع STP، BGP، OSPF، EIGRP و یک سوال در subnetting. مصاحبه آغازگرانه‌ها سعی داشتند سوالات را پیچیده و من را به چالش بکشند، اما تا حدی توانستم پاسخ‌هایم را ارائه کنم. پس از آن، کارشناس HR مقداری سوال درباره شخصیت، دلیل ترک کار قبلی و همچنین سوالی مبنی بر اینکه آیا ورزش می‌کنم یا سیگار می‌کشم مطرح کرد. من پاسخ دادم که نه ورزش می‌کنم و نه سیگار می‌کشیدم، اما انگار باور نمی‌کردند و تصور می‌کردند دروغ می‌گویم. پس از جلسه اول، حدود سه تا چهار روز با من تماس گرفتند و دعوت به حضور در شرکت را دادند. رفتم و صرفا جلسه آشنایی با سرپرستان و ارشدهای بخش فنی بود؛ چهار نفر حضور داشتند و جلسه نهایتا بیست تا بیست و پنج دقیقه طول کشید. گفتند این جلسه برای آشنایی است و اگر اوکی باشند با من تماس می‌گیرند تا به HR مراجعه کنم و مراحل بعدی را پیش ببرم. در جلسه انتظار داشتند که من خیلی صحبت کنم و تجربیاتم را بیان کنم، اما من فقط تجربیات کاری و یک معرفی معمولی ارائه دادم؛ مخصوصا با اینکه یک سال سابقه کار دارم، به نظر من نیاز چندانی به بیان طولانی درباره تجربه‌ام نبود. یکی از افراد حاضر دوباره پرسید که سیگار نمی‌کشی، من دوباره تایید کردم که نه، اما به نظر می‌رسید باور نمی‌کردند و فکر می‌کردند دروغ می‌گویم. بعد از جلسه اول و دیدار افتتاحیه، حس می‌کردم احتمال قبولی وجود دارد، اما متأسفانه با من تماسی گرفته نشد و هیچ اطلاعی از نتیجه مصاحبه به من داده نشد (هم‌اکنون که این متن را می‌نویسم، یک ماه از تاریخ مصاحبه می‌گذرد). کارفرما در حد همان معیارهای احراز ذکرشده سوال می‌پرسد و اگر موارد را خوب بلد باشید، احتمال قبولی در بخش فنی بالا است؛ کارشناس HR هم بیشتر سوالات مربوط به موضوعات فنی بود و سوالات غیرمرتبطی نبود، به جز سوال درباره سیگار.

به خاطر دارم زمانی که وارد شرکت شدم، فرم ساده‌ای همراه با چند سوال مربوط به کار به من دادن و پرش کردم. بعد از حدود سی دقیقه، برای مصاحبه به دفتر رفتم و مستقیما با مسئول بخش پشتیبانی فنی رو به رو شدم. در ابتدای گفتگو، درباره مهارت‌ها پرسید و سپس توضیحاتی درباره شرکت و محیط کار ارائه کرد. فرد مقابل رفتارا بسیار باهوش و مودب بود و مصاحبه نزدیک به یک ساعت طول کشید بدون اینکه احساس خستگی کنم. بیشتر سوال‌ها حول شخصیت من می‌چرخیدند و روی این نکته تأکید شد که تخصص را می‌توان پیش برد، اما شخصیت را به سادگی تغییر نمی‌توان داد. در پایان گفتند تا حداکثر بیست و چهار تا هشتاد و چهار ساعت آینده نتیجه را اعلام می‌کنند؛ همان روز خبر دادند که قبول شده‌ام. با این حال به دلایل شخصی تصمیم به نرفتن گرفتم. به نظر می‌رسید شرکت بسیار خوبی است و از رفتار و برخورد‌های آنان این نکته کاملا مشخص بود. اگر مشکل خاصی وجود نداشت، قطعا در آنجا می‌ماندم.

در ابتدای جلسه، برخورد تیم به من خیلی خوب بود و مدیر فروش با لحنی محترمانه به سوال‌هایم پاسخ داد و تقریبا تمامی نکات مربوط به شرایط کاری و روند استخدام را توضیح داد. جلسه اول تجربه‌ی مثبتی بود و توضیحات ارائه‌شده درباره فرایند استخدام، روند کار و توقعات شغلی برایم روشن شد.

از تجربیتم در شرکت پیشگامان توسعه ارتباطات چنین برمی‌آید که فشارکاری از طرف تیم کیفیت خیلی بالا است و در ابتدای کار به کوچک‌ترین حرف هم ایراد می‌گیرند. راهنمایی شیفت‌ها خوب ارائه می‌شود، اما پشتیبانی به نظر کم‌اطلاع و نامناسب است و افراد درستی برای این کار انتخاب نشده‌اند. رسیدگی به امور مشتریان با تاخیر انجام می‌شود و مشتریان گاه ناراضی هستند و این موضوع اعصاب را تحت فشار قرار می‌دهد. در فضای کاری مسابقه‌ای و پارتی‌بازی هم دیده می‌شود. با کمی تلطیف صدا می‌شود متوجه تفاوت در درجات و اهمیت شد؛ به عبارتی به نظر می‌رسد سطح وظایف بسته به برخورد افراد تغییر می‌کند. حقوق همواره به‌موقع پرداخت نمی‌شد و گاهی با تاخیر تا دو ماه انجام می‌گرفت. نظم داخلی کم است و ممکن است هر کس بخواهد برای شما موقعیت خوبی دست و پا کند. فضا تا حدی زیراب‌زنی دارد. احتمالا می‌توانید در شرکت تعداد کمی از همکاران خوب و درستکار پیدا کنید. خودم به‌طور شخصی این کار را توصیه نمی‌کنم چرا که به اعصاب و روان فشار وارد می‌کند؛ اگر توانایی بالایی در مدیریت فشار دارید، شاید بررسی‌ش برای شما مقدور باشد.

دو سال تا سه سال در یک سمت کارشناس در شرکت پیشگامان توسعه ارتباطات مشغول به کار بودم و اطلاعاتی که در ادامه می‌آورم حدودا مربوط به سال ۱۴۰۱ است و ممکن است از آن زمان تغییرات کوچکی پیدا کرده باشد. مزایا: برخورد مسئولان مصاحبه با من خوب بود، دفتری که در یوسف‌آباد واقع شده بود فضای مناسبی برای پارک ماشین داشت. حقوق نسبتا پایین بود اما به‌موقع واریز می‌شد و از همان روزهای نخست بیمه‌ام به‌طور منظم رد می‌شد. در زمان تسویه‌حساب هم سفته را به‌موقع پس دادند و سهم سنوات و باقیمانده مرخصی را به درستی تسویه کردند. کار کردن در این شرکت تا حدی موجب ارتقای دانش فنی من شد و تجربه تعامل در محیط کار و کار under فشار و استرس را به من آموخت. معایب: حقوق شرکت واقعا پایین بود و افزایش حقوق سالانه به‌طور عادلانه‌ای انجام نمی‌شد. حواشی زیادی در محیط کار وجود داشت، مانند غیبت، شایعات گسترده، politic‌کاری و تا حدی زیرآب زنی که باعث می‌شد تمرکز نیروها به جای کارکردن به حاشیه‌ها معطوف شود. فرصت‌های رشد شغلی کم بود و شرکت در مجموع رو به عقب می‌زد. منابع انسانی شرکت عملکرد ضعیفی داشت و علاقه‌ای به ایجاد تعامل سازنده یا بهبود شرایط با نیروی کار نشان نمی‌داد. میزان جابه‌جایی در تیم‌ها بالا بود تا جایی که بسیاری از همکاران با کمتر از دو سال از شرکت جدا می‌شدند (اگرچه اکنون هم جابه‌جایی بین شرکت‌ها رایج است، اما در پیشگامان این موضوع محسوس‌تر به نظر می‌رسید). احساس می‌کردم آزادی عمل مناسبی وجود ندارد و شرکت در حال نظارت و کنترل زیادی روی کارمندان است؛ برای مثال برای دورکاری گفتند دوربین وب‌کم باید همیشه روشن باشد تا مطمئن شوند کار می‌کنید، ولی در نهایت کارمندان با این درخواست مخالفت کردند و اجرایی نشد. جمع‌بندی: اگر دوباره به گذشته برگردم، پیشگامان را برای کار انتخاب نمی‌کردم. با این حال برای افرادی که تازه وارد بازار کار هستند و می‌خواهند تجربه‌ای کوتاه و آشنایی با محیط کار و تعاملات انسانی به دست آورند، شاید چند ماه کار در این شرکت به‌عنوان تجربه‌ای اولیه گزینه‌ای بد نباشد.