شركت صنايع ورق ايران

من تجربه‌ای کاری به عنوان کارشناس ارشد در گروه استیل البرز داشتم. در ابتدا باید بگویم که حریم خصوصی همواره رعایت می‌شد و از نگاه جنسیتی خبری نبود. وعده‌های غذایی خوب بود، بیمه تکمیلی هم ارائه می‌شد و در اکثر قسمت‌ها خبری از باندبازی نبود. اما نکات منفی زیادی هم وجود داشت: منابع انسانی با رفتارهای محدودکننده و مرخصی‌های اجباری کار را سخت می‌کرد؛ یک مدیر خاص استقلالا برای اداره کار من کافی نبود و بیشتر به نظر می‌رسید برای مدیریت یک سیرک مناسب باشد. پاداش و این‌طور مزایا به‌طور منظم وجود نداشت و در حقوق سالیانه هم تغییرات محسوسی دیده نمی‌شد؛ اصولا روی رقم حقوق با سخت‌گیری برخورد می‌کردن. تفاوت حقوق بسیار چشمگیر بود و در پاییز ۱۴۰۴، هم‌رده‌های من با همان پوزیشن شغلی اما عملکرد نزدیک، حقوق‌های متفاوتی داشتند؛ برخی حدود ۱۴ میلیون، برخی تا ۳۵ و حتی ۴۲ میلیون می‌گرفتند، در حالی که تفاوت واقعی چندان زیاد نبود. به طرز عجیبی در استخدام هم به‌طور دقیق حقوق را نمی‌بستند. مدیران اتاق عمل شرکت هم حس می‌شد که از نظر ذهنی و رفتاری خیلی دور از انتظارند؛ دسته‌جمعی از دسته‌های مختلف به نظر می‌رسید و به پرسنل به‌خصوص کارکنان استنبولی غذا می‌دادند، با منوهای متفاوتی برای هر دسته. کارکنان احساس می‌کردند که مانند نیروی انسانی در برابر مدیران بی‌تفاوت‌اند و با استعفا هم شاید سازمان تغییری نکند. جای بحث درباره حق ایاب و ذهاب هم وجود داشت که آن هم تفاوت‌هایی داشت و دریافتی‌ها گاهی به‌طور ناهمگون بود. هیئت مدیره سه نفرند که یکی بزرگ‌تر، یکی میانی و دیگری کوچک‌تر است؛ همگی به نظر می‌رسید دل در کار دارند اما ساختار مدیریتی اشکالاتی داشت. بزرگ‌ترها باهوش به‌نظر می‌آیند، اما به‌زعم برخی پاشنه آشیل‌شان این است که تصور می‌کنند استاد دانشگاهند؛ در حالی که شرکت زیر نظرشان چندین سال است که زیان‌ده بوده است.

کارکردم در گروه استیل البرز را به‌صورت تجربه‌ای واقعی از نگاه خودم بازنویسی می‌کنم و تمام نکات مثبت و منفی را با بیانی تازه و طبیعی بیان می‌کنم. من از دفتر مرکزی تهران فرشته شروع می‌کنم و می‌گویم که نظراتم به‌طور کامل مرتبط با محیط کار مرکز است. نقاط مثبت به‌طور کلی عبارت‌اند از احترام به کارکنان، نبود باندبازی، امکان پیشرفت شغلی، ارائه مزایای آشکاری مانند نهار، بسته حمایتی، کارت خرید، دسترسی به سالن ورزشی و پزشک سازمانی، و عدم نگاه جنسیتی در برخوردها. سیستم جذب نیرو اصولی است و مدیران و کارکنان همواره تخصصی عمل می‌کنند. اما کاستی‌ها هم ناگفته نمی‌ماند: ارتباط با امور کارکنان و واحد منابع انسانی به شیوه‌ای که انتظار می‌رفت، به‌دلیل رفتار ناشایست برخی افراد، چندان دلچسب نیست و از طرفی رفت و آمد و جای پارک مناسب وجود ندارد. تفاوت قابل توجهی میان حقوق و پاداش مدیران و کارکنان دیده می‌شود که از نظر من قابل قبول نیست و این تفاوت در میزان پاداش و مزایا مشهود است. موضوع واریز حقوق در میان‌ماه مسئله‌ساز است و گفته می‌شود پاداش‌ها در پایان فصل پرداخت می‌شود، اما در عمل هر شش ماه نهایتا یک پاداش داده می‌شود. به‌علاوه، در برخی مواقع احساس می‌کنم روی حقوق ثابت کاری می‌شود و احتمال دارد پاداش به‌عنوان پوششی برای کاهش انتظارها لحاظ شود.

شرکت گروه استیل البرز با واحد هفت الماسه که از نظر مالی به شدت به هم پیوسته‌اند، به چشم من به عنوان کارشناس ارشد یک سال حضور نشان می‌دهد. در ابتدای نشستن در تیم جذب منابع انسانی با گروهی حرفه‌ای روبه‌رو می‌شوید که مصاحبه اول آنان از طریق اسکایپ انجام می‌شود و پس از ورود پکیجی خوش‌آمد هم دریافت می‌کنید؛ اما همراهش آزمایش‌های اعتیاد، ورزشی و طب کار وجود دارد که شرکت هزینه آن‌ها را می‌دهد و پس از شش ماه به‌صورت قسطی از حقوق کسر می‌شود. سه ماه اول دوره آزمایشی است و پس از استخدام با امور کارکنان در حوزه منابع انسانی کار می‌کنید که گاهی رویکردی سنتی دارد و از نظر من نقدی بر آن وارد است. محیط کار به شکل اپن‌فیس است و فضا خیلی خشک و ساکت است، با این حال برخورد کارکنان با احترام است. در اکثر واحدها با وجود مدیرانی که گاهی بی‌ادب هستند، می‌توانید به راحتی با مدیرتان صحبت کنید، انتقاد یا دیدگاه را ابراز کنید و بالعکس گزاره‌های سازمانی نیز از کارکنان بازخورد می‌گیرد. نقطه قوت قابل توجه این است که در هیچ‌جا باندبازی، چاپلوسی یا تفکیک جنسیتی وجود ندارد و مسیر پیشرفت برای همه روشن است؛ مدیران نیز استقبالگر هستند. جالب است که مدیران تماما تحصیل‌کرده‌اند و در حوزه کاری خود واقعا به‌روز و فرزگی هستند؛ به نظر می‌رسد دلیل آن هیئت‌مدیره جوان است و در سیستم‌ها بر لبه فناوری حرکت می‌کنند. ساعات کار از ۷:۳۰ تا ۱۷:۰۰ است و اگر خارج از مجموعه کار دارید، ناچارید مرتب مرخصی بگیرید. برخلاف برخی شرکت‌ها که سه‌ونیم روز مرخصی در ماه دارند، اینجا دو روز است و در مورد مرخصی و کسور حقوق با چالش مواجه می‌شوید. در بخش حقوق و مزایا نسبت به شرکت‌های خصوصی معمولی، دستمزدها متوسط است و هر سه ماه یک کارانه تقریبا جذاب داده می‌شود؛ اما حقوق و کارانه عمدتا با تاخیر حدود ۴۵ روزه پرداخت می‌شود که نکته‌ای منفی است. جشن‌ها و اعیاد گاه برگزار می‌شود، برای نمونه دعوت به دیجی و آماده‌سازی میزهای مزه و هدیه‌های کوچک وجود دارد. همچنین هر فصل یک تور کاری با هزینه شرکت انجام می‌شود؛ مثلا به کویر یا شمال می‌روید. هر هفته دو روز سالن ورزشی و امکاناتی دیگر در اختیار دارید و ناهار نیز ارائه می‌شود که کیفیتی نسبتا قابل قبول دارد. کارت خرید سوپرمارکت هم وجود دارد که به‌صورت جداگانه از حقوق ماهانه شارژ می‌شود. نکته‌ای نگران‌کننده این است که غذای مدیران با کارکنان تفاوت دارد و این تفاوت به نظر می‌رسد تقلیدی از شرایط ارباب‌ر رعیت باشد. در مجموع س sincerityی هدف من بیانی صادقانه است تا شما دید دقیق‌تری نسبت به محیط کار بدست آورید.

برای من استیل البرز شیراز تجربه‌ای بود که در مجموع رضایت نسبی از حقوقم داشتم؛ حقوقی که نسبت به جای‌های دیگر بالاتر بود و باعث رضایت من شد. محیط علمی و حضور مدیرانی باسواد هم به فضای کار اضافه می‌کرد. اگر روزی تصمیم به ترک گرفتم، این تصمیم بیشتر به خاطر اهداف و پیشرفت شخصی خودم بود تا اینکه بخواهم از محیط کار شکایت کنم.

برای موسس مجموعه و سهامداران متأسفم که واحد منابع انسانی هولدینگ استیل البرز و هفت الماس حقوق خودش را از زمان صرف شده دیگران و مصاحبه‌های بیهوده می‌گیره، بار دومه که با روش‌های غیر استاندارد و پرسش‌های خصوصی و شخصی وقت من را می‌گرفته‌اند.

به مدت بیش از پنج سال در این شرکت مشغول به کار بودم و اگر تصمیم به استعفا می‌گرفتم فقط برای رسیدن به گام‌های بالاتر در مسیر شغلم است. مزایای خوبی داشت و عامل اصلی پیشبرد من خود فرد است؛ هر کاری نقاط ضعفی هم دارد. در سطح مدیر میانی جای نظرهای سلیقه‌ای و شخصی به سختی جایگاهی پیدا می‌کند و استرس کار بیشترین فشار را می‌آورد. حقوق نسبتا مناسب بود، با رقمی که بالاتر از میانگین بازار بود، و با امتیازهایی مانند بیمه تکمیلی، سرویس رفت‌آمد، پاداش سالیانه و افزایش حقوق خارج از افزایش سنواتی، همچنین وعده‌های ناهار و مدیریت نسبتا کارآمد.