در شرکت ساوا الکتریک تجربه‌ی مصاحبه‌ای داشتم که با تاخیری قابل توجه آغاز شد و در نهایت هم وقتی وارد سالن شدم، حدود بیست دقیقه منتظر ماندم. مسئول منابع انسانی با آرامش و صبر درباره‌ی فضای کاری و ویژگی‌های کلی مدیریت صحبت

در این شرکت فضای کار به‌طور مداوم پر از وعده‌های پوچ مدیران بود و حس می‌کردم که پیشرفتی وجود ندارد. مدیرعامل با نمایش‌های آزاردهنده و ادعاهای غیرواقعی هر موضوعی را به‌پیچانده و از پاسخگویی فرار می‌کرد. حقوق‌ها معمولاً با

مدیران این شرکت مدیر نیستن بازاری هستن بیشتر و همونطور که یه بازاری سعی داره متریال و جنسشو با چونه زدن یا پایین اوردن ارزش کالا ارزون تر بخره تا سودش بیشتر باشه همین کارو هم با نیرو انسانیشون میکنن. اصلا تمایلی به بیمه

رابطه یکی از سرپرستان قزوین(ح،ک) با کارمند خانم (ی،ک) و باج دادن بیش از حد به این خانم گستاخ، اوج وقاحت و بی صاحبی این مجموعه و مدیران رو میرسونه، هر کاری غریزشون بگه انجام میدن و اصلا خروج یا استعفای نیروها براشون اهمی

دوستانه بگم که وضع اینجا انگار همه‌مون فقط وسیله‌ایم؛ با جون و دل کار می‌کنیم اما حقوق و مزایام همسو با زحمتمون نیست. توصیف احترام و عزت‌نفس همکارام هم در ردیف حفظ نمی‌شه، و اضافه‌کاری‌هایی که واقعاً توی شعبه می‌مونه و ا

به خاطر می‌گم که اینجا نظم قابل قبول نیست و هر چیز به‌هم‌ریخته به نظر می‌رسید. حقوق‌ها به سختی و با تاخیر چهارماهه واریز می‌شود و رفتارها هم به‌نظر حرفه‌ای نمی‌رسید. کارها خیلی سنگین بود و رسیدن به هدف واقعاً دشوار بود.