یکی از بدترین و توهین آمیز ترین مصاحبه های عمرم بود. اول اینکه همون اول حراست دم گیت ورودی ساختمون بخاطر پوشش ( شال بدون هیچ میکاپی مانتو جلو باز که زیرش یه تیشرت لانگ و گشاد پوشیده بودم ) به سختی اجازه ورود داد. مصاحبه کننده یه آقای میانسال که کاملا طلبکارانه سلام و علیک و پوزخند. زحمت خوندن رزومه منو به خودشون نداده بودن اصلا چون گفت چرا داری از شرکت x میای بیرون گفتم من یکساله با اونجا اتمام همکاری کردم و الان جای دیگه ایم نوشتم تو رزومه ام گفت آره من ندیده بودم :/ شروع کرد پرسیدن سوالهای خیلی شخصی از اینکه پدرت چیکارست و اهل کجایی و ... (جالب این بود که اصلا شغل مادر رو نپرسید! ) وسطای مصاحبه گفت اگه من بخوام تعهد محضری بدی که سه سال اینجا کار میکنی قبول میکنی گفتم نه چون به هر دلیلی ممکنه بعد از دوسال بخوام جا به جا بشم ( تو ذهنم تغییر پوزیشن شغلی و مهاجرت و ... اینا بود ) یهو تو چشمای من نگاه کرد گفت آره مثلا شوهر پولدار پیدا کنی ازدواج کنی بری و یهو با صدای بلند خندید. انقدری بهم برخورده بود که از اونجا به بعد فقط یه جوری جواب دادم که به هیچ وجه قبول نشم!!! تو توضیحات شرایط شغلی میگفت نهایتا شناوری کاری تا ساعت ۸:۳۰ هستش شما جوونا تنبلید و راه دور و اینا مهم نیست و ... پوشش یونیفرم اداری و این حرفا جو کارمندای شرکتم قشنگ مسموم بود از کنار هرکی رد میشدی از استرس میلرزید جرئت حرف زدن نداشتن از مدیرش معلوم بود جو زن ستیزانه و دیکتاتوری تو شرکت حاکمه!!!!