وویکی‌تجربهجستجو
ایمن بام آسیا
تجربه کاری۲۲ مرداد ۱۴۰۵ · اسفند ۱۳۹۹ تا بهمن ۱۴۰۱

ظاهر قشنگ، باطن افتضاح

تجربه کاری مهندس نرم‌افزار در ایمن بام آسیا

امتیاز ۲.۰ از ۵ (اسفند ۱۳۹۹ تا بهمن ۱۴۰۱).

۲.۰· مهندس نرم‌افزار

در ظاهر تیم فنی خیلی با جلوه‌های تبلیغی دنبال می‌کردن ظاهر حرفه‌ای را، اما در عمل تجربه‌ی چندان مثبتی نبود. گمان می‌کنم برخی از مدیران و کارشناس‌ها هنوز تجربه‌ی کافی و سازگار با مسوولیت‌ها ندارند و اعتماد به توانایی‌هایشان دشوار است. حقوق‌ها معمولاً با تأخیر دو ماه پرداخت می‌شود و مزایای مشخصی وجود ندارد؛ به‌نظر می‌رسد وعده‌ها بیشتر جنبه‌ی شعار دارد تا واقعیت. بخش منابع انسانی هم به‌نظر می‌رسید که درک روش‌های درست استخدام و مدیریت نیرو را کمتر بلد است. اگر مجموعه را بررسی کنم، به نظر می‌رسد فقط چند نفر واقعاً با تجربه‌اند و باقی تیم به‌زعم خود روابط دوستانه‌ای برقرار کرده‌اند اما به‌طور عملی گره‌هایی در کار ایجاد می‌شود که جلسات بی‌فایده و بی‌نتیجه زیادی به دنبال نمونه می‌شود. ظاهر تیم ممکن است به‌خوبی حفظ شود، اما در باطن مسائل پس‌رویی وجود دارد. در نهایت با گذشت چند ماه، معمولاً احساس می‌شود که مسیر حقوقی و روند پروژه‌ها نامنظم است و یافتن فرصت‌های شغلی جدید دشوارتر می‌شود. آرزو دارم که به زودی فضایی آرام و منظم برای همه فراهم شود.

نقاط قوت

نقاط ضعف

تیم مهندسی خیلی کم‌تجربه و ادعاپرست
مدیر فنی عملاً بی‌تجربه
حقوق‌ها همیشه به تعویق می‌افته (حداقل دو ماه)
هیچ مزایا؛ فقط وعده‌های پوچ
منابع انسانی نابلد و ظاهر‌فروش
پر از جلسات بی‌ثمر و بی‌نظم؛ جو نامتعادل

امتیاز چندمعیاره

فرهنگ سازمانی
۲.۰
مدیریت
۲.۰
حقوق و مزایا
۲.۰
تعادل کار-زندگی
۲.۰
فرصت رشد
۲.۰
توصیه به دیگران
۲.۰

تجربه‌های مشابه

ایمن بام آسیا
تجربه کاری
کاربر ناشناس·ویراستار
۲.۰
دو سالِ کابوسِ کاری

من تقریباً دو سال اینجا کار کردم و حقیقتاً یکی از سخت‌ترین دوره‌های کاریم بود. تیم کوچک است و هر سال نیمی از افراد استعفا می‌دهند یا از شرکت می‌روند. مصاحبه‌ها خیلی حرفه‌ای نیستند؛ بعضی مدیران فراتر از سوال‌های کاری به سراغ مسائل شخصی می‌روند، از مخارج ماهیانه و اجاره تا برنامه‌های خانوادگی و ازدواج یا بچه‌دار شدن. این سوالات معمولاً بعد از چند مرحله تلفنی و فنی و روان‌شناسی مطرح می‌شود و در مصاحبه‌های حضوری هم آزمون‌های گوناگونی در اتاقی بسته برگزار می‌شود که فرصت نمایش توانایی‌ها را کم می‌کند. بعد از آن وعده‌های زیادی داده می‌شود؛ پاداش‌های ماهیانه و بهره‌وری و برای تک‌تک تسک‌ها، اما در سه ماه اول فقط با حقوق پایه و قرارداد کار می‌شود و امکانات و سیستم‌ها هم چندان قابل‌اعتماد نیستند. پرداخت حقوق هم به‌طور منظم نیست و حداقل بیست روز تاخیر وجود دارد. فضای کار پرتنش است، استرس بالاست و رفتار مدیران با کارکنان اغلب نامناسب و توهین‌آمیز دنبال می‌شود. جلسات فراوانی هم برگزار می‌شود که بیشتر برای کنترل و رصد کارمندان است تا پیشبرد واقعی کار. از نظر رشد حرفه‌ای هم مسیر مشخصی وجود ندارد؛ شرکت یا هدف روشنی برای توسعه ندارد و کیفیت کار پایین است و مشتریان نسبتاً زیادی شکایت می‌کنند؛ مدیران نیز کارکنان را به خاطر این موضوع سرزنش می‌کنند و این موضوع استرس را تشدید می‌کند.