تجربه کاری در بالابان

تجربه کاری در بالابان — امتیاز ۲٫۰ از ۵.

من در یکی از شرکت‌ها تجربه کاریم رو این‌طور دیدم: جای کار واقعی‌ای نبود و انگار فقط برای چند سایت مختلف احساس یک کارگاه برده‌داری وجود داشت. شیفت‌های شب و آخر هفته و ایام تعطیل هم بود و حقوق هم در مقابل این همه کار برای ارائه خدمات متنوع، خیلی مناسب نبود. پاداش یا عیدی و سنواتی در کار نبود و هر اندازه که بیشتر کار می‌کردم، هیچ کمالی در حقوق‌های پایان دوره نمی‌دیدم. در صورت اشتباه، ممکن بود جریمه بشیم و حتی پاداشی هم نصیبمون نشه. جشن‌ها و دورهمی‌ها هم نبود و به نظر می‌رسید اسمش شرکت نیست و فقط یک واحد کاری ساده است. گاهی حقوق به شکل نقدی داده می‌شد و گاهی هم به ارز دیجیتال که مالیات کمتری براش در نظر می‌گرفتند. از روز اول بیمه نبودم و احتمال اینکه از ماه سوم به بعد بیمه بشم وجود داشت تا مالیات‌ها ساده‌تر باشه. اگر کاری خارج از حوزه‌ کاری‌ام انجام می‌دادم، مدیر مجموعه ازم کار بیشتری می‌خواست و فشارها بالا می‌گرفت. نتیجه این بود که عیدی و سنواتی وجود نداشت و برای اینکه حجم کار را به نفع خودش کم کنه، به صحبت از شرکت‌های بزرگ و حجم کارشون استناد می‌کرد، اما باورش نمی‌کردم. چون واقعا اونجا به عنوان شرکت مطرح نبود و بیشتر شبیه یک دکان بود. در زمان توافق، حقوق به موسسات نامطمئن می‌افتاد و ناهار هم با خودم می‌بردم و ساعات ناهار جز ساعات کاری محسوب نمی‌شد. ساعات کاری به طور معمول هشت و نیم بود و گاهی اگر مدیر کار داشت، بیشتر هم طول می‌کشید. مدیر واحد هیچ احترامی نسبت به پرسنل قائل نبود و برای ترتیب جلسه باهاش باید پشت در منتظر می‌ماندی یا اینکه تلفن رو بی‌وقفه می‌گرفت تا پاسخ بدهد. آنها از تشکر هم خبری نبود و این مسائل برای من نشانه‌های واضحی از محیط نامساعد بود.