برنامه نویس فرانت

برای اولین دیدار شرکت به نظر می‌رسی خیلی حرفه‌ای می‌آیی، اما به محض ورود قرارداد آزمایشی مطرح می‌شود که هیچوقت نسخه‌ای از قرارداد به تو داده نخواهد شد و با تکیه بر قوانین کار، تضمینی برای شکایت وجود ندارد و فقط یک فیش حقوقی نامعتبر نشان داده می‌شود. برنامه‌نویسانی با وظایف مبهم و فاقد ساختار مشخصی استخدام می‌کنند که در روز نخست هیچ‌کس برای تحویل کار یا ارائه مستندات فنی آماده نیست و انتظار دارند در دو روز ابتدایی همانند کارمندان سابق، شروع به کدنویسی کنی. مسائل فنی در نظر شرکت اهمیت زیادی ندارد و اگر در بحث فنی کم بیاوری، از عباراتی مانند اینکه چه کتاب‌هایی خواندی به عنوان درس مطرح می‌شود. با ورود پشت میز، نگاه‌ها به ساعت افتاده و هر بار که از میز بلند می‌شوی، دوباره به ساعت نگاه می‌کنند؛ وجود نیاز به رفتن به سرویس بهداشتی هم از تو می‌خواهند از هر گونه رفتار دیگری اجتناب کنی تا محور کارکردت کمتر به چشم آید. در ابتدای قرارداد با تفاوت‌های ظاهری، خود را بزرگ نشان می‌دهند اما بعدا با هر بهانه‌ای از حقوق تو کسر می‌شود. مدیری با رفتاری نسبتا بی‌ادب وجود دارد که خداحافظی هم بلد نیست؛ هرچند در تیم فنی با دو یا سه نفر کار کردن با او تجربه بهتری است. به طور کلی پیشنهاد می‌کنم به رفتن فکر نکنی.

شرکت تجارت الکترونیک اول خیلی ظاهری جذاب دارد و از بیرون احساس می‌کنید شرکت بزرگی است، اما بعد از گذراندن یک هفته متوجه مشکلات فراوان می‌شوم. در آنجا اکثر افراد در سازمان مدیرند و تعداد مدیران بیشتر از کارشناس‌هاست و اغلب مدیران سطح سوادی کارشناس هم ندارند. نرم‌افزارهای تولیدی پر از باگ‌اند و منابع انسانی ضعف زیادی دارند. پاداش معنایی ندارد و کارکنان اغلب با دیدی بالا به پایین به همدیگر نگاه می‌کنند. حقوق هم به‌طور منظم پرداخت نمی‌شود و زمان دقیق پرداخت مشخص نیست.

من مدت زمان خیلی کوتاهی توی این شرکت کار کردم و تصمیم گرفتم این تجربه را با شما در میان بگذارم، چون واقعا با مشکلات عجیبی روبه‌رو شدم و نمی‌فهمم چرا بقیه حرفی نزده‌اند. یکی از دلایلی که شنیدم سفته‌ست و ظاهرا خیلی‌ها را اذیت می‌کنند، اما خوشبختانه من از پرداختش خودداری کردم. نخستین موضوع این بود که روی همه کارکنان نرم‌افزار داخلی به نام تايم دكتر نصب شده بود؛ کافی بود پنج دقیقه به موس و کیبورد دست نزنید تا از کارهایتان باخبر شوند و رفتارهایتان مثل ربات ارزیابی می‌شد. از طرفی حق مسکن به ما نمی‌دادند و پول خرد را درون نرم‌افزار شرکت خرج می‌کردند و برای برداشت باید کارمزد می‌پرداختیم؛ کارمزد پول خودمان که بدون اجازه در نرم‌افزارشان ریخته می‌شد. این موضوع به‌ویژه تأسف‌آور بود. حقوق به اندازه کافی منظم نبود و در نهایت دو ماه به‌طور کامل بیمه‌ام را لحاظ نکردند. درباره برخی مسائل شخصی هم می‌دانم که ممکن است در هر شرکت وجود داشته باشد، اما این سیستم برده‌داری، عدم پرداخت بیمه و رفتارهای نامناسب منابع انسانی قابل بخشش نیست. واقعا به دوستانم هشدار می‌دهم که فریب نام شرکت پيام گستر را نخورند.