برنامه‌نویس

تجربه کاری برنامه‌نویس در داده ورزی فرادیس البرز

امتیاز ۳٫۰ از ۵ (اردیبهشت ۱۴۰۱ تا اردیبهشت ۱۴۰۲).

یک تجربه من به عنوان توسعه‌دهنده در شرکتی وابسته به شرکت خدمات انفورماتیک را به خاطر می‌سپارم. به‌عنوان نمایشی از وضعیت داخلی، از بیرون سعی می‌شود این ارتباط را به‌عنوان مزیت مطرح کنند، اما از درون مدیران و سایر کارکنان به‌خصوص حقوق با شرکت خدمات انفورماتیک قابل قیاس نیست. انگار مستأجری در شمال شهر است که سعی دارد با تبلیغ بیرونی دیگران را بی‌ثبات کند اما خودش از درون به‌مراتب آسیب می‌بیند. در مقایسه با شرکت‌های پرداختی زمینه‌ای با پایداری بالاتری دارد، هرچند قضاوت درباره‌اش به فاکتورهای بسیاری بستگی دارد. گاهی مدیریت‌ها با جابه‌جایی‌های گسترده روبه‌رو می‌شوند و برخی افراد احساس خطر می‌کنند، گاهی هم آن‌قدر افراد ناموفق در شرکت باقی می‌مانند که بهبود وضعیت نامحتمل به نظر می‌رسد. این نکته را تنها کسی که در همین صنعت کار می‌کند می‌تواند بهتر قضاوت کند. از منظر تجربه کاری و توان فنی در حوزه مدیریت توسعه نرم‌افزار، برای افراد تازه‌کار ممکن است نکات مثبتی داشته باشد؛ اما برای کارکنان با تجربه، دو دسته مشکل وجود دارد: - از نظر فنی درجا زده خواهند شد؛ به دلایل گوناگون، به‌ویژه نبود رویکرد پویا و رو به جلو که بخشی از مشکل عمومی سیستم بانکی کشور هم است. - ساختار سلسه‌مراتی از پیش پیکربندی‌شده است و هرکس که اظهارنظر می‌کند یا ایده‌ای برای بهبود دارد، چه با هدف ارتقاء شغلی و چه بدون آن، یا با تبعیض سیستماتیک روبه‌رو می‌شود. حتی اگر در سطح کارشناس یا کارشناس ارشد باشد، مدیران با رویکرد پدرسالارانه، چه در عمل چه در پرداخت، فضایی را ایجاد می‌کنند که سقف شرکت برای افراد جاافتاده پایین‌تر است و برای کسانی که در شرکت رشد کرده‌اند، تحمل‌ناپذیر می‌شود. به‌عبارت دقیق، ابزار مناسبی برای بهره‌برداری از توان افراد توانمند نیست. تمام پرسنل به این شکل نیستند، اما به‌صورت سیستماتیک این روند وجود دارد و هر کسی که وارد شود به مرور شکل همان قالب را به خود می‌گیرد یا اگر مقابله کند، فرسوده می‌شود. هر مدیری در هر سطحی همین شکایت را دارد که بالادستی‌اش خشک‌دل است. بنابراین وضعیت سیستمیک است. حقوق پرداختی شرکت در سال ۱۴۰۱ به‌شدت از رقبایش عقب‌تر بود؛ سال ۱۴۰۰ شرایط اقتصادی به‌طور گسترده‌ای تغییر کرده بود و فشار کارمندان برای افزایش حقوق به شرکت‌ها بالا رفت. مدتی اکثر رقبا حقوق کمتری داشتند، اما آن‌ها این موضوع را جبران کردند و اکنون اغلب پرداختی‌هایشان در ابتدای سال ۱۴۰۲ خیلی بالاتر است. همین عامل دلیل بخش قابل توجهی از خروج نیروها از فرادیس بود. مشکلات بعدی هم به‌تدریج تشدید می‌شد؛ نیرو جابه‌جا می‌شد و فشار کار بالا می‌رفت. فرق اصلی با سیستم کاملا دولتی فاسد این است که مدیران از کار کارشناسی سطح پایین به مرور به سطوح بالاتر رسیده‌اند؛ به‌طور کلی به‌عنوان سیستم کارمندی شاید با وجود تن‌شکنی‌ها بهتر باشد، اما به‌عنوان جزئی از صنعت نرم‌افزار ایران، چندان قابل دفاع نیست. بزرگ بودن ابعاد و اعداد برخی شاخص‌ها به دلیل طبیعت صنعت بانکی، سخت‌افزار و امتیازات سیستماتیک (رانت) در بانک‌های دولتی است.