داده ورزی فرادیس البرز

کامپیوتر، فناوری اطلاعات و اینترنت · تهران

تجربه کاری

من ده سال را در این شرکت پشت سر گذاشتم و به عنوان کارشناس واحد تحقیق و توسعه مشغول به کار بودم، با تمام انرژی و تخصصم وقت می‌گذاشتم. اما متأسفانه اینجا تبدیل به جایی شد که گروه‌های سفارش شده‌ای با نفوذ حکومتی تمام کارها را در دست گرفتند و مدیران مستقیمی که داشتم، زنی بود که ظاهرا بااقتدار به نظر می‌رسید ولی رفتارهایی عقده‌ای داشت. پس از ده سال کار صادقانه، در یکی از پایان سال‌ها نامه عدم نیاز من را صادر کردند. جالب است بدانید روز اول استخدام اعلام کردند که از مزایا و بهره‌وری شرکت صحبت می‌شود، اما واقعا مزایا و کارانه‌ای وجود ندارد و هر تصمیمی به سلیقه مدیر بالادستی بستگی دارد؛ اگر فقط به او بگویی بالای چشم مدیر ابرو هست، به سرعت همه چیز را صفر می‌کنند. به دفعات نامه‌های رسمی و اداری به مدیریت، واحد اداری و رئیس شرکت ارسال کردم، اما پاسخی نگرفتم. بعد از چنین مدت زمان و خدمات، شرکت تصمیم گرفت تا سنوات و باقی‌مانده مرخصی را پرداخت نکند و مجبور شدم از طریق شکایت و وکیل پیگیری کنم. در اینجا همه کارها در اختیار یک زن قرار دارد و او نقش ملکه و حاکم بر شرکت را ایفا می‌کند؛ اکثر مدیران و معاونان حتی حاضر نیستند به خاطر نیرو با او مذاکره کنند. من از این محیط خارج شدم و در یک شرکت دیگر مشغول به کار شدم. فضای شرکت فرادیس تا حدی ناسالم است که این خانم حتی اجازه می‌دهد شما در جای دیگر مشغول به کار هم نشوید و با پیگیری و مزاحمت مانع اشتغال مجددتان می‌شود، انگار که همه بنده‌وار در اختیار او باشند. در نهایت به دوستانم می‌گویم اگر واقعا می‌توانید تحمل کنید با وجود ساعات کار سخت و وضعیت نامساعد، در شرکتی با امنیت شغلی پایین پیش نروید. محیط اینجا را به عنوان مکانی که به خاطر امنیت شغلی کم است، ساده نگیرید و وقت خود را در این شرکت تلف نکنید. در کل توصیه می‌کنم اگر پارتی و نفوذ ندارید، به هیچ عنوان وارد چنین محیطی نشوید؛ سرمایه عمرتان با کارکردن در اینجا خیلی سریع از بین می‌رود. همچنین باید گفت که اگر سن‌تان بالا رفت، احتمال اخراج بدون امنیت شغلی نیز وجود دارد و نمی‌توانید به راحتی جای امنی پیدا کنید.

داده ورزی فرادیس البرز

کامپیوتر، فناوری اطلاعات و اینترنت · تهران

تجربه کاری

یک تجربه من به عنوان توسعه‌دهنده در شرکتی وابسته به شرکت خدمات انفورماتیک را به خاطر می‌سپارم. به‌عنوان نمایشی از وضعیت داخلی، از بیرون سعی می‌شود این ارتباط را به‌عنوان مزیت مطرح کنند، اما از درون مدیران و سایر کارکنان به‌خصوص حقوق با شرکت خدمات انفورماتیک قابل قیاس نیست. انگار مستأجری در شمال شهر است که سعی دارد با تبلیغ بیرونی دیگران را بی‌ثبات کند اما خودش از درون به‌مراتب آسیب می‌بیند. در مقایسه با شرکت‌های پرداختی زمینه‌ای با پایداری بالاتری دارد، هرچند قضاوت درباره‌اش به فاکتورهای بسیاری بستگی دارد. گاهی مدیریت‌ها با جابه‌جایی‌های گسترده روبه‌رو می‌شوند و برخی افراد احساس خطر می‌کنند، گاهی هم آن‌قدر افراد ناموفق در شرکت باقی می‌مانند که بهبود وضعیت نامحتمل به نظر می‌رسد. این نکته را تنها کسی که در همین صنعت کار می‌کند می‌تواند بهتر قضاوت کند. از منظر تجربه کاری و توان فنی در حوزه مدیریت توسعه نرم‌افزار، برای افراد تازه‌کار ممکن است نکات مثبتی داشته باشد؛ اما برای کارکنان با تجربه، دو دسته مشکل وجود دارد: - از نظر فنی درجا زده خواهند شد؛ به دلایل گوناگون، به‌ویژه نبود رویکرد پویا و رو به جلو که بخشی از مشکل عمومی سیستم بانکی کشور هم است. - ساختار سلسه‌مراتی از پیش پیکربندی‌شده است و هرکس که اظهارنظر می‌کند یا ایده‌ای برای بهبود دارد، چه با هدف ارتقاء شغلی و چه بدون آن، یا با تبعیض سیستماتیک روبه‌رو می‌شود. حتی اگر در سطح کارشناس یا کارشناس ارشد باشد، مدیران با رویکرد پدرسالارانه، چه در عمل چه در پرداخت، فضایی را ایجاد می‌کنند که سقف شرکت برای افراد جاافتاده پایین‌تر است و برای کسانی که در شرکت رشد کرده‌اند، تحمل‌ناپذیر می‌شود. به‌عبارت دقیق، ابزار مناسبی برای بهره‌برداری از توان افراد توانمند نیست. تمام پرسنل به این شکل نیستند، اما به‌صورت سیستماتیک این روند وجود دارد و هر کسی که وارد شود به مرور شکل همان قالب را به خود می‌گیرد یا اگر مقابله کند، فرسوده می‌شود. هر مدیری در هر سطحی همین شکایت را دارد که بالادستی‌اش خشک‌دل است. بنابراین وضعیت سیستمیک است. حقوق پرداختی شرکت در سال ۱۴۰۱ به‌شدت از رقبایش عقب‌تر بود؛ سال ۱۴۰۰ شرایط اقتصادی به‌طور گسترده‌ای تغییر کرده بود و فشار کارمندان برای افزایش حقوق به شرکت‌ها بالا رفت. مدتی اکثر رقبا حقوق کمتری داشتند، اما آن‌ها این موضوع را جبران کردند و اکنون اغلب پرداختی‌هایشان در ابتدای سال ۱۴۰۲ خیلی بالاتر است. همین عامل دلیل بخش قابل توجهی از خروج نیروها از فرادیس بود. مشکلات بعدی هم به‌تدریج تشدید می‌شد؛ نیرو جابه‌جا می‌شد و فشار کار بالا می‌رفت. فرق اصلی با سیستم کاملا دولتی فاسد این است که مدیران از کار کارشناسی سطح پایین به مرور به سطوح بالاتر رسیده‌اند؛ به‌طور کلی به‌عنوان سیستم کارمندی شاید با وجود تن‌شکنی‌ها بهتر باشد، اما به‌عنوان جزئی از صنعت نرم‌افزار ایران، چندان قابل دفاع نیست. بزرگ بودن ابعاد و اعداد برخی شاخص‌ها به دلیل طبیعت صنعت بانکی، سخت‌افزار و امتیازات سیستماتیک (رانت) در بانک‌های دولتی است.