بخش فنی

شرکت داروسازی دکتر عبیدی را تجربه کردم. جلسه مصاحبه مدیر انبار معمولی پیش رفت، با تاخیر یک ساعته که از طریق پیامک دو ساعت قبل از مصاحبه به من اطلاع داده شد. وارد سالن شدم و حدود بیست دقیقه منتظر ماندم. مسئول منابع انسانی صبور بود و با نرمی کار را جلو می‌برد، اما مدیر انبار رفتار پرسشگرانه و پرتنشی داشت. پرسش‌ها به طور کلی تخصصی نبودند و بیشتر درباره ویژگی‌های عمومی و مشترک مدیریت صحبت شد. نکته‌ای که برایم جالب بود این بود که مصاحبه‌کننده نسبت به پاسخ‌ها موضع می‌گرفت. از جمله وقتی در پاسخ به سوالی درباره نحوه برخورد با پرسنلم گفتم، با واژه‌ای مانند عقل کل به من پاسخ داد. سبک مصاحبه تا حدی دستوری بود و تا به حال چنین احساسی از مصاحبه نداشته بودم؛ هرگز تصور نمی‌کردم شرکت عبیدی چنین فضایی داشته باشد.

در آغوش این شرکت به چشم‌انداز روشنش علاقه‌مند شدم و تجربه مصاحبه برای من مثبت و سازنده بود. فرایند استخدام از تماس اولیه برای تعیین هماهنگی، تا مصاحبه حضوری ادامه یافت. تماس اولیه حدود ده دقیقه بود که در آن به طور مختصر سابقه کاری، تحصیلی و علاقه‌مندی‌هایم بررسی شد و پس از چند روز دعوت به جلسه حضوری داده شد. مصاحبه با حضور مدیر آموزش و توسعه و سرپرست جذب برگزار شد و پرسش‌های تخصصی به دقت طرح می‌شدند. رفتار تیم بسیار دوستانه و حمایتی بود. در جلسه یک پرسشنامه وجود داشت که زمینه ارزیابی خودم را فراهم می‌کرد و مولفه‌های رفتاری و فرهنگی را می‌سنجید. بر اساس امتیازی که ارائه می‌کردم، سوالاتی مطرح می‌شد تا من را به چالش بکشد و ارزیابی دقیق‌تری انجام شود. در کل تجربه مصاحبه خوب و منصفانه‌ای بود؛ بازخوردهای پایان جلسه برای راهنمایی بهتر من بسیار ارزشمند بود و شفافیتی که درباره ماهیت کار، فرهنگ، فضای کاری و چالش‌های موجود وجود داشت، قابل توجه بود. این تجربه برای من مفید بود و برای شرکت و تیم منابع انسانی‌شان آرزوی موفقیت دارم.

در مصاحبه‌ای که در سال ۱۴۰۴ داشتم، دو نفر حضور پیدا کردند و با بی‌احترامی کنار من نشستند و رفتارشان مانند جلسه دادگاهی بود. آنها با لحن نامناسب سوالات بی‌ربط و غیرمستدل مطرح می‌کردند و از احترام به من چیزی باقی نگذاشتند، به‌طوری که بعد از رفتنشان احساس پشیمانی کردم و از نحوه‌ی برخوردشان پشیمان شدم.

من در بخش آزمایشگاه با فشار کاری بالا و شیفت‌های طولانی و متوالی روبه‌رو بودم، شرایطی که تعادل کار و زندگی را به هم می‌زد. فضای اداری همچنان پر از رفتارهای ناسازگار و گاه توهین‌آمیز بود و فضای کاری را به چالش می‌کشید. سرپرست با رفتاری خشک و سیاسی عمل می‌کرد و ارتباطات درون تیمی نامتناسب بود. این شرایط باعث می‌شد احساس ناکامی و فشار بیشتری تجربه کنم.

من وقتی فهمیدم یکی از بهترین مسئولین انبار عبیدی، آقای عبادی، به سادگی کنار گذاشته شده، واقعا شوکه شدم. با نیروهای مختلف شرکت‌ها کار کردم، اما هر بار که او می‌دید، لبخند می‌نشست روی صورتش و انرژی منفی از هیچ‌کس نمی‌گرفت. از همکاری با او لذت بردم و ازش چیزهای زیادی یاد گرفتم، ولی حیف که مدیران انبار عبیدی به کارایی توجهی ندارند. شرکت عبیدی به دست افراد دیگری افتاده و نگرانی‌ها هم زیاد شده؛ فقط برای آقای عبادی اعم از هر جا که باشد آرزوی موفقیت دارم.

شرکت داروسازی دکتر عبیدی از نظر من سازمان منظمی است و افراد با تجربه و تحصیل‌کرده‌ای در آن حضور دارند. حقوق مناسب و مزایای خوبی دریافت می‌کنم و بابت جایی که کار می‌کنم خدا را شاکرم. به نظر من جای خوبی است و آن دسته از افرادی که معتقدند همه چیز بد است، تا حالا وضعیت اینجا را با سایر شرکت‌ها مقایسه نکرده‌اند. من از شرایط راضی‌ام و با قلب و جان برای شرکت کار می‌کنم، خدا را شاکر.