تخصص مخفی

شرکت ما را به عنوان یک فرصت رشد دیدم اما با برخی ضعف‌های مدیریتی و سیاست‌های داخلی روبه‌رو نبودم. از نظر فنی شرکت نسبتا قوی به نظر می‌رسید یا حداقل تلاش می‌کرد که سطح خوبی ارائه دهد و برای من که به عنوان جونیور وارد شدم، تجربه مفیدی از نظر پیشرفت به همراه داشت. با این حال فضای کاری بسیار بسته‌ای داشت که گروهبندی خاصی از افراد تصمیم‌گیرنده همه‌کاره بودند و برای سایرین فرصت پیشرفت چندانی وجود نداشت. در تقسیم‌بندی کارکنان دو دسته دیده می‌شد: گروهی که خود را مغز متفکر می‌دانستند و تمام تصمیم‌ها با آنها بود، و گروهی که تا حد معینی برای پیشرفت شرکت تلاش می‌کردند اما از نظر حقوق و مزایا به‌آن اندازه که شرکت می‌خواست، در اولویت نبودند. برای من که به عنوان جونیور وارد شده بودم، قرار بود پس از یک هفته کارآموزی قرارداد و حقوقی حداقلی امضا شود؛ اما خیلی سریع زیر وعده‌هایشان زدند و تا دو ماه هیچ حقوقی پرداخت نشد. نکته دیگر این است که وعده‌ها و وعده‌های آینده به عنوان ترفندی مدیریتی بارها و بارها تکرار می‌شد تا اینکه به طور غیر مستقیم فهمیدم قراردادی در کار نیست. با این وجود، حداقل حقوقی به موقع پرداخت می‌شد تا کارها رو به راه بیفتد، اما طی حدود یک سالی که اینجا کار می‌کردم هیچ قرارداد کتبی نداشتم. در بحث حقوق و مزایا، همان‌طور که گفته شد سفت بودن با گروه دوم وجود داشت: بیمه تا حد ممکن به موقع رد می‌شد تا برای شرکت مشکلی پیش نیاید، اما برای کاهش هزینه‌ها، غالبا از حداقل حقوق وزارت کار استفاده می‌شد. افزایش حقوق سالیانه، عیدی و سنوات هم تقریبا به همین شکل بود. به طور مشخص، حتی پس از leaving company هم با برخی مسائل مواجه بودم و عیدی را پس از پیگیری‌های مکرر در ده ماه و سنوات را در سه ماه دریافت کردم.

در تیمی کار می‌کردم که اکثر مشکلات از نبود برنامه‌ریزی و مدیریت کم‌تجربه ناشی می‌شد. با وجود اینکه گروه فنی کوچک و صمیمی بود و همین دوستی بین اعضا به وجود آمده بود، گاهی به خاطر بی‌نظمی و کم‌دستور بودن کارها، کارها به نحوه‌ای سطحی انجام می‌شد. چندین نفر برای پوزیشن‌های مختلف کارآموز جذب شدند و اکثرشان به نتیجه مشخصی نرسیدند. نکته ناراحت‌کننده این بود که روابط عاطفی بین برخی اعضا شکل می‌گرفت و این مسئله روی فضای کاری تاثیر منفی می‌گذاشت. به نظر من این نتیجه از مدیریت بی‌تجربه می‌آید که باید جلو چنین مواردی را در محیط کار گرفت و اجازه نداد فضای هم‌سویی و شایعه‌پراکنی غالب شود. فرصت‌های رشد در مجموعه وجود داشت، اما فاکتورهایی مانند رفیق‌بازی و جلب اعتماد سریع‌تر از تلاش فردی به نتیجه می‌رسیدند. فضای کار خیلی دوستانه و مثبت بود و به مناسبت‌های مختلف جوایزی به اعضای تیم اهدا می‌شد. نکته دیگری که ممکن است برای برخی girls تیم فنی مهم باشد این است که پوشش رسمی برای خانم‌های تیم فنی الزامی نبود، در حالی که برای سایر بانوان مجموعه پوشش رسمی مانتو و مقنعه مورد نیاز بود.