مدیر

وقتی وارد این شرکت شدم، احساس می‌کردم که انصاف و شایسته‌سالاری آنطور که باید وجود ندارد; به نظر می‌رسد اولویت با روابط و پارتی‌بازی است و افراد قدیمی‌تر فرصت بیشتری برای رفتار نامناسب با دیگران دارند، در حالی که کسانی که واقعا زحمت می‌کشند انگار دیده نمی‌شوند و جایگاهشان تقلیل یافته است. حراست و مدیرعامل هم به نظر می‌رسد جایگاه قدرتمند و گسترش‌ یافته‌ای دارند که در جاهای مختلف حضور دارند. به نظر می‌رسد فرآیند استخدام گاهی با شایسته‌سالاری همسو نیست و گاه به نظر می‌رسد ارتباطات جایگزین ارزیابی‌های عادلانه می‌شود. در بخش منابع انسانی نیز مشکل از بالا یا فرهنگ سازمانی است که با قدیمی‌ها بیشتر همراه است و بعضی افراد بانک‌ها یا شرکت‌های دیگر را به عنوان اشخاص ممتاز می‌دانند. به طور کل احساس می‌کردم که کیفیت کار یا تجربه افراد آن‌ها رضایت‌بخش نیست.

مدیرعامل با اعمال نظارت مستقیم روی هر واحد، به صورت مداوم از عملکرد کارکنان گزارش می‌گیرد و این نگرش را در ساختار سازمانی حاکم کرده است. منابع انسانی هم برای جذب نیروهای تازه‌کار، روی تجربه و سابقه کار افراد تأکید دارد، اما به نظر می‌رسد برخی از افراد قدیمی با الزامات جدید سازگاری لازم را ندارند و گاهی برخوردی مشابه با نگاه نخبه‌گرایانه دیده می‌شود. روال‌های داخلی مجموعه پر از بروکراسی و کارهای اداری است. در پایان، به نظر می‌رسد مدیران از توانایی‌ها و سطح تحصیلات کارکنان زیاد غافل‌اند و ارتقاها به صورت دوست‌دوستی یا پیروی از آشنایی‌ها و روابط انجام می‌شود؛ به همین دلیل گاهی احساس می‌شود کارایی تیم پایین است. سیستم‌های ارزیابی و ارتقا به گونه‌ای است که یکسری از نیروها با پارتی‌بازی وارد کارتان می‌شوند و این مسأله تا حدی باعث کاهش کارآمدی می‌شود. پروسه‌های تسویه حساب هم طولانی و می‌تواند چند ماه طول بکشد، که نشان از ضعف در فرآیندهای حقوقی و مالی دارد.