برنامه ریزی

مدت کوتاهی اینجا کار می‌کنم و تنها مزیتش رو به موقع پرداخت شدن حقوق می‌دونم. مدیران میانی و سرپرستان غالبا بی‌اخلاق و ناکارآمدن، و مدیرعامل و پسرانشون شخصا در مسائل مربوط به کارمندها ورود می‌کنن و بازخواست می‌کنن. اینجا به من یادآوری می‌شه که چون قدرتی نداری و فقط یک نفر یه کارمند محسوب می‌شوی، باید همیشه زیر سایه حصار حرف‌های دیگران باشی و به حرف‌شان لبخند بزنی. واحد منابع انسانی همواره در رفت‌وآمد بین طبقات و واحدهای مختلف است و از هر فرصتی استفاده می‌کند تا با طرح محبت با تو صحبت کند یا از تو حرف بکشد و برای خود یا دیگران حاشیه درست کند. در این محیط نباید به لبخند افراد اعتماد کرد؛ هیچ‌کدام از همکاران به هم اطمینان ندارند و همگی به دنبال فرصت هستند تا از یکدیگر استفاده کنند. همگی به نوعی برای بقا در شرکت رقابت می‌کنند.