پشتیبان

این شرکت از نظر من با مدیریت ضعیف و بی‌ثبات روبه‌رو بود و احساس می‌کردم کارفرمایان لایق پاسخگویی نیستند. شروع کار از سن کم برای کسب تجربه مفید است اما برای رشد و پیشرفت به جای دیگری فکر می‌کنم بهتر است. در کل توصیه می‌کنم نگاه دیگری برای موقعیت‌های شغلی در نظر بگیرید.

شرکتی که تجربه‌ام را درباره‌اش داشتم، سما سامانه بود. در آنجا احساس کردم تیمی از افراد با انگیزه‌های قدیمی و بدون به‌روزرسانی وجود دارد که خیلی زود به منبع اطمینان و انعطاف‌پذیری لازم دست پیدا نمی‌کردند. با وجود اینکه فضای کار قدیمی و تجهیزات فرسوده به چشم می‌خورد، به نظر می‌رسید که مدیریت با وجود پیچیدگی‌های تجاری، به تحلیل و مستندسازی کافی توجه نکرده است. کدها به‌نظر می‌رسید قدیمی باشند و هیچ به‌روزرسانی عمده‌ای طی سال‌های اخیر انجام نشده است، به‌طوری که به نظر می‌رسید فرایندها بیشتر به جریان کارهای قدیمی تکیه دارد تا بهبودهای مدرن. اگر برایتان آرامش روانی مهم است، به نظر می‌رسد که محیط کار در آنجا چندان مناسب نیست. ساختمانی قدیمی با سیستمی کامپیوتری نسبتا کهنه و صندلی‌هایی که به خوبی پشتیبانی نمی‌کنند، جلوه‌ای از کمبود سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها دارد. به‌طور کلی، نمی‌توانم این شرکت را به‌عنوان مکانی با استانداردهای روزافته معرفی کنم؛ زیرا در روز مصاحبه نیز، به نظر می‌رسید نظم و فضای کار به شکلی باشد که حرفه‌ای بودن را به درستی منتقل نمی‌کند.

به من گفتن به اندازه کافی آرام باشم تا بتونم دو تا مصاحبه پشت سر هم بگذرونم. در اولین مرحله، با بخش منابع انسانی روبه‌رو شدم که خیلی با من چانه می‌زد و در نهایت حقوق درخواستی‌ام رو به شدت کاهش دادن. بعد که رفتم جلسه با مدیرعامل، گفتن سه ماه اول آزمایشی هست و در این مدت شاید بتونن تا بیست میلیون حقوق پایه بدن. از حق من سؤالی پرسیدن که آیا واقعا با ماهی بیست میلیون می‌شه یه برنامه‌نویس فول استک پیدا کرد؟ در نهایت هم تأکید کردن که در اون سه ماه بیمه خواهم داشت. ضمن این که با چند نفر از کارمندهاشون در لینکدین صحبت کردم و هیچ‌کدوم رضایت نداشتن.

برای من تجربه‌ای بود که در سما سامانه به عنوان کارشناس ارشد فروش داشتم و حالا بازنویسی‌ش را به زبان خودم می‌نویسم تا معنای اصلی حفظ بشود اما به شکل تازه‌ای ارائه شود. در مجموعه، برخی از مدیران ارشد را افراد سرسخت و ریاکار می‌دیدم که گاهی خودخواه و مستقل از دیگران عمل می‌کردند. همکاری تیمی تا حدودی بی‌روح بود و ارتباط بین کارکنان بیشتر صوری بود تا واقعی. با وجود اینکه سطح درآمد شرکت نسبت به همکاران کمی بالاتر است، حقوق دریافتی من همچنان با فشار مالی مواجه بود و مزایا نسبتا محدود بود. با وجود این، مزیت‌هایی هم وجود داشت که به من اجازه می‌داد تجربه بیشتری به دست آورم و در کارکردم رشد کنم. اما به عنوان کل، مدیریت استراتژیک شرکت اصولی و منطبق با استانداردهای حرفه‌ای به نظر نمی‌رسید و این نکته‌ای بود که به آن توجه داشتم.

در سما سامانه جایگاهی هست که اگر از لحاظ اخلاقی مشکل خاصی نباشه می‌شه خیلی راحت موند و پیشرفتش برای بعضی‌ها آسانه و برای برخی دیگه نه. بعد از سال‌ها کار نمون فهمیدم معیارهای ارتقا و حقوق توی شرکت خیلی روشن نیستن، ولی جو همکارانه‌ای داغون نیست و اکثر افراد دانششونو به هم منتقل می‌کنن. یه چیزی که منو آزار می‌داد این بود که اگر کسی خودش رو خوب به نمایش می‌گذاشت، سریع‌تر دیده می‌شد؛ در حالی که اگر کسی کارش رو درست انجام می‌داد و دنبال ارتقا بود اما تنها روی کار خودش تمرکز می‌کرد، معمولا دیده نمی‌شد. پاداش‌ها، مزایا و کارانه و این‌جور چیزها هم به شکل واضح و مشخص تعریف نشده بود. در کل می‌تونم بگم اگر مدیریت کمی بهبود پیدا کنه و به کارمندا با درنظر گرفتن لیاقت واقعی‌شون اهمیت بده، شرکت نسبتا خوبی می‌شه؛ به ویژه برای افرادی که از نظر علمی رشد کنن و برایشون حقوق و مزایا خیلی مهم نیست.