کارآموز

تجربه کاری کارآموز در سیما الکترو طب

امتیاز ۱٫۰ از ۵.

در تابستان سال ۱۴۰۰ به عنوان کارآموز به این شرکت رفتم تا در صورت مساعد بودن شرایط، بعدا جذب بشم. دو ماهی که قرار بود اونجا بمونم به خاطر دلایل مختلف و شیوع کرونا گفتن که نیام. تقریبا کمتر از دو هفته آخر دوران کارآموزی رو اونجا سپری کردم و در اون مدت خیلی چیز خاصی یاد نگرفتم. فقط تعدادی قطعات پخش و پلای الکترونیکی بود که به دستور مدیر شرکت، آقای قاسمی، برای آشنایی با قطعات آن‌ها را مرتب کردم و داخل قفسه‌ها گذاشتم تا مثل یک آزمایشگاه کوچیک داخل شرکت، منظما به نظر برسد. با این توضیح که قبل از رفتنم به شرکت، در مدت دو ماه مدیر تحقیق و توسعه بهنام مهندس فتحی فردی واقعا حرفه‌ای، ماهر و با تجربه بود و تنها کسی بود که به نظر می‌رسید واقعا آدمی کاری و با معلومات بالا باشد. در دوره‌ای که نبودم، ایشان زیر نظرشان قرار داشتند و جلسات آنلاین می‌گذاشتند و کارهای من را پیگیری می‌کردند. به من آموزش ابتدایی برنامه‌نویسی میکرو و آلتیوم را ارائه دادند که خیلی به دردم خورد. اما مدیر اصلی شرکت، آقای قاسمی، فردی بود با رفتاری پرابهام؛ گمان می‌کنم ایشان اختلافاتی با دیگران داشتند و دائم سیگار می‌کشیدند. گاهی به نظر می‌آمد که قرص‌هایی مصرف می‌کنند که به قرص‌های اعصاب مربوط می‌شود. از نگرانی من این بود که رفتارهایشان و برخوردهای روزانه‌شان خیلی متفاوت و گاه نامناسب جلوه می‌کرد. هر روز صبح با منشی در آشپزخانه می‌نشستند و صبحانه می‌خوردند و حس کردم شاید روابط خاصی بین آن دو وجود دارد؛ چون وقتی فرد سوم وارد آشپزخانه می‌شد، حرف‌هایشان قطع می‌شد یا بحث عوض می‌شد و تنها خانومی که همیشه تا دیر وقت در شرکت می‌ماند، او بود. شرکت خیلی کوچک بود و به جز مدیر اصلی و منشی و مهندس فتحی، یک حسابدار خانم هم داشت که معمولا سرش با کار خودش گرم بود. فعالیت شرکت روشنایی بود و از شرکت‌های دیگر چراغ می‌خریدند و روی آن‌ها برچسب شرکت خودشان را می‌چسباندند. این چیزها را فقط در دو هفته‌ای که آنجا بودم دیدم و در نتیجه تصمیم گرفتم با دیدی منفی‌تر به سمت آن شرکت نگاه کنم.