برنامه نویس

تجربه کاری برنامه نویس در عصر فناوری دانش

امتیاز ۲٫۰ از ۵ (آبان ۱۳۹۷ تا آبان ۱۳۹۸).

در تیمی کار می‌کردم که با وجود امکانات کم، به من فرصت رشد چندانی نمی‌داد. به طور کلی احساس می‌کردم موقعیت من در شرکت مشخص نیست و مسیر شغلیم روشن نیست. اول اینکه دسترسی به اینترنت برای من به‌عنوان برنامه‌نویس محدود بود و توضیح می‌دادند که ممکن است کدها به راحتی دزدیده شوند. از این رو، کار با اینترنت محدود بود و من بیشتر با کدها در محیط آفلاین سروکله می‌زدم. در خصوص قوانین کار هم به نظر می‌رسید که برخی از مزایا به شکل نامشخص یا خارج از چارچوب عادی پرداخت می‌شود. به‌عنوان مثال بخش‌هایی از حقوق به صورت فیزیکی یا در پاکت پرداخت می‌شد تا مالیات و بیمه کمتر نمایش داده شود. این شیوه پرداخت به من احساس ناامنی می‌داد و من را نسبت به شفافیت قراردادها بی‌اعتماد می‌کرد. ساختار ارتقای شغلی در شرکت مشخص نبود و بعد از گذشت چند سال هم تغییر قابل توجهی در موقعیت شغلیم نمی‌دیدم؛ در نتیجه رشد حرفه‌ای برای من ملموس نبود و همواره همانی بودم که از همان ابتدا بودم. درباره ابزارها نیز احساس می‌کردم با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو هستم. تنها ابزار توسعه‌ای من و تیم، ویرایشگر بود و سایر ابزارهای رایج مانند گیت یا فرآیندهای CI/CD به خوبی در اختیار ما نبودند. به نوعی احساس می‌کردم امکانات فنی کمبود دارد و سطح دانش فنی پروژه پایین است. در ساعات کاری هم با محدودیت مواجه بودم؛ به نظر می‌رسید ساعات شناور و انعطاف‌پذیری کمی وجود دارد و این مسأله به هماهنگی کارها آسیب می‌زد. مجموعا حقوقی که دریافت می‌کردم نیز به نسبت انتظارات پایین بود.