مشاور

تجربه کاری مشاور در مرکز مشاوره هیوا

امتیاز ۲٫۰ از ۵.

به عنوان تجربه‌ای واقعی از کار در مرکز مشاوره هیوا، می‌خواهم خلاصه و صادقانه توضیح بدهم تا دیگران با نگاه دقیق‌تری تصمیم بگیرند. مدت کار من یک سال و نیم بود و فضای کار با چالش‌هایی همراه بود که نمی‌شود از آن‌ها چشم‌پوشی کرد. برای آقایان، شیفت‌ها از ساعت پنج تا یازده و گاهی یک هم وجود داشت که گاهی با سرویس‌دهی اسنپ همراه بود. رفتار برخی مدیران و به‌ویژه آقای K به شدت آزاردهنده بود و به نظر من کمترین تفاوت با دوران سربازی نداشت. در مقابل برای خانم‌ها شیفت من هشت تا پنج بود، اما حقوق جزء مواردی بود که هرگز رضایت نمی‌دادند و گاهی زیر بیست میلیون نمی‌رسید. حجم کار به طرز قابل توجهی بالا بود و حداقل دوصد سی ساعت در ماه کار می‌کردم تا درآمدی حدود هیفده تا هجده میلیون داشته باشم، که اول کارها کمتر از بیست تومن بود. احترام به کارکنان دیده نمی‌شد؛ تمام زمانی که کار می‌کردی شلوغ بود و تماس‌ها پیوسته بالا می‌بود. ناهار تنها بیست دقیقه بود و استراحت‌های کوتاه، گاهی دو تا سه دقیقه یا نهایت پنج دقیقه می‌رسید و در مواقع پرتنش، فشار به قدری بود که با گریه پاسخ می‌دادم و حتی به خاطر فشار، فرصت پاسخگویی از دست می‌رفت. در سرویس بهداشتی نیز تماس می‌توانست بیاید و اگر پاسخ نمی‌دادم، بازخواست می‌شدم. فشار کاری به دلیل حجم تماس‌ها و رفتارهای گاه وحشتناک مسئولان و کارفرما زیاد بود و برای تماس‌های تخصصی هم فشار بیشتری تحمل می‌کردیم؛ هزینه‌ی این تماس‌ها برای مشترک‌ها در سطحی پایین بود و برخی از تماس‌ها با تلاش مشاوران برای توضیح دقیق، مبلغ ناچیزی داشت. یک نکته مثبت این بود که آموزش‌های مسئولان آموزشی خوب بود و تا حدی اطلاعات را منتقل می‌کردند، اما سایر جوانب کار، به‌خصوص مدیریت و فضای کاری، به شدت مخرب بود. با وجود سابقه و دانش خوب من، وجود هم‌زمان یک همکار با دو ماه سابقه که با رفتارهای رانت‌گونه به ترفیع برسد، ناامنی را افزایش می‌دهد. به هر حال ترفیع بیشتر به نظر می‌رسید صرفا برای یکی دو نفر و حقوقشان هم چندان تغییر نمی‌کرد. کامنت‌های مثبت اغلب غیرواقعی یا آماده‌شده هستند و گاه به نظر می‌رسد برخی از آنها از داخل شرکت یا منابعی خارج از آن نوشته می‌شوند. در زمینه حقوق، معمولا به موقع پرداخت می‌شد، اما نکاتی مانند محل کار نزدیک به ایستگاه مترو و اینکه برخی بیمه‌ها یا سفته‌ها وجود داشتند، از جمله مواردی بود که باید در نظر می‌گرفتم. اگر کار خیلی شدید نبود، پرداخت به صورت نقدی یا کارت هدیه داشت و برخی تعطیلات و ایام نوروز هم به عنوان شیفت در نظر گرفته می‌شد و باید در گروه‌ها حضور داشتیم. فضای همکاران تا حدودی خوب بود، اما به‌رغم این‌ها، تفاوت‌های فاحش در رفتار و برخوردها وجود داشت و در مجموع، ممکن است به حس فشار روانی و کمبود سلامت روان من منتهی شود. تمام تماس‌ها ضبط می‌شد و سیستم‌های نظارت قوی بود که اگر اشتباهی رخ دهد، قابل پیگیری بود. طراحی پنل‌ها و سامانه‌ها نیز نسبت به نیازهای من بهتر بود، هرچند برخی از کارهای مشترکین به دلیل تکرار و گاهی کمبود پاسخ، موجب فشار می‌شد. در نهایت، با وجود همه بدی‌ها، احساس رضایت از کمک به مردم وجود داشت و به عنوان تجربه‌ای کارآمد از نظر مهارت‌های ارتباطی و شناخت فرآیندهای تماس، مفید بود. با این حال، سلامت روان و نحوه‌ی برخوردها