محیط کاری سمی و اخراجای شتاب‌زده

با وجود تلاش‌های اختصاصی که انجام می‌دادم، فضای کار در این مجموعه بیشتر بر پایه روابط شخصی و کار غیرسیستمی است تا شایسته‌سالاری. برداشت من این بود که میزان تلاش و عملکرد افراد تأثیر مستقیم و قابل‌توجهی در پیشرفت شغلی یا دریافت مزایا ندارد و در بسیاری مواقع روابط غیرکاری نقش پررنگ‌تری ایفا می‌کند. در مدت همکاری، امکان ابراز نظر، نقد یا دفاع از خود برای من و برخی همکاران محدود بود و بازخوردها غالبا به‌صورت یک‌طرفه منتقل می‌شد. آموزش سازمانی مشخص یا مسیر رشد روشن برای نیروها وجود نداشت که این موضوع به فرسودگی شغلی دامن می‌زد. فشار کاری و جبران خدمات بر این باورم تناسب بین حجم مسئولیت‌ها و حقوق و مزایا به‌طور مناسبی برقرار نبود. فشار کاری بالا بود، اما ارزیابی عملکرد به چشم دیده نمی‌شد و شفافیت لازم را نداشت. پاداش‌ها و مزایا هم به‌نظر می‌رسید سلیقه‌ای تخصیص می‌یافت و معیار مشخصی برای این تخصیص اعلام نمی‌شد. ساختار سازمانی و منابع انسانی هر واحد تا حدی به‌صورت مستقل عمل می‌کرد و هم‌اندیشی بین واحدها چندان رواج نداشت. در تعامل با واحد منابع انسانی، تجربه‌ای از پاسخگویی مؤثر، پیگیری مناسب یا حمایت سازمانی کافی نداشتم و فرآیندهای مربوط به پرسنل به‌طور شفاف و قابل‌پیش‌بینی نبود. قراردادها کوتاه‌مدت بودند و تمدید آنها به‌صورت دوره‌ای انجام می‌شد، اما احساس امنیت شغلی و اطلاع‌رسانی روشن درباره ادامه همکاری برای من وجود نداشت. فرآیندهای مالی و رفاهی از نظر امکانات رفاهی، سطح خدمات در حداقل‌ها بود. برخی فرایندهای مالی و اداری زمان‌بر و پیچیده بودند و مسئولیت‌هایی که معمولا به واحدهای پشتیبان سپرده می‌شود، در عمل به کارکنان محول می‌شد و این موضوع فشار مضاعفی ایجاد می‌کرد. فضای کلی کار در کنار همه این موارد، حضور افراد حرفه‌ای و خوش‌برخورد هم مشهود بود، اما به‌نظر می‌رسید نرخ خروج نیروها بالا است و ثبات سازمانی کافی وجود ندارد. از منظر روانی، محیط کار برای من خسته‌کننده بود و ادامه همکاری را به صلاح نمی‌دانم. جمع‌بندی این تجربه، برداشت شخصی من از همکاری با این مجموعه است و ممکن است دیدگاه‌های دیگری هم وجود داشته باشد. اما بر اساس آنچه تجربه کردم، برای کسانی که به دنبال ساختار شفاف، امنیت شغلی، رشد حرفه‌ای و محیط حمایتی هستند، این شرکت گزینه مناسبی به‌نظر نمی‌رسد.