ر اساس تجربهای که من در این مجموعه داشتم، فضای کاری شرکت بیشتر رابطهمحور و غیرسیستماتیک است تا مبتنی بر شایستهسالاری. احساس من این بود که میزان تلاش و عملکرد افراد لزوماً تأثیر مستقیمی در پیشرفت شغلی یا دریافت مزایا ندارد و در بسیاری از مواقع، روابط غیرکاری نقش پررنگتری ایفا میکند. در طول همکاری، امکان بیان نظر، انتقاد یا دفاع از خود برای من و برخی همکاران محدود بود و بازخوردها بیشتر بهصورت یکطرفه منتقل میشد. همچنین آموزش ساختارمند یا مسیر رشد مشخصی برای نیروها وجود نداشت و این موضوع باعث فرسودگی شغلی میشد. فشار کاری و جبران خدمات به نظر من تناسب مناسبی بین حجم مسئولیتها و میزان حقوق و مزایا وجود نداشت. فشار کاری بالا بود، اما نظام ارزیابی عملکرد شفاف و عادلانهای احساس نمیشد. پاداشها و مزایا نیز بیشتر سلیقهای به نظر میرسید و معیار مشخصی برای تخصیص آنها اعلام نمیشد. ساختار سازمانی و منابع انسانی هر واحد تا حد زیادی بهصورت مستقل عمل میکرد و هماهنگی بین واحدها محدود بود. در تعامل با واحد منابع انسانی، من تجربهی پاسخگویی مؤثر، پیگیری مناسب یا حمایت سازمانی کافی را نداشتم و فرآیندهای مرتبط با پرسنل شفاف و قابل پیشبینی نبود. قراردادها کوتاهمدت بودند و تمدید آنها بهصورت دورهای انجام میشد، اما امنیت شغلی و اطلاعرسانی شفاف درباره ادامه همکاری برای من احساس نمیشد. فرآیندهای مالی و رفاهی از نظر امکانات رفاهی، شرکت در سطح حداقلی قرار داشت. برخی فرآیندهای مالی و اداری زمانبر و پیچیده بودند و مسئولیتهایی که معمولاً بر عهده واحدهای پشتیبان است، در عمل به کارکنان محول میشد که این موضوع باعث فشار مضاعف میشد. فضای کلی کار در کنار تمام این موارد، لازم میدانم اشاره کنم که در مجموعه افراد حرفهای و خوشبرخورد هم حضور داشتند، اما بهنظر میرسید نرخ خروج نیروها بالا است و ثبات سازمانی کافی وجود ندارد. محیط کاری برای من از نظر روانی فرساینده بود و باعث شد ادامه همکاری را به صلاح ندانم. جمعبندی این تجربه، تجربهی شخصی من از همکاری با این مجموعه است و ممکن است دیگران برداشت متفاوتی داشته باشند. با این حال، بر اساس آنچه من تجربه کردم، این شرکت برای افرادی که به دنبال ساختار شفاف، امنیت شغلی، رشد حرفهای و محیط کاری حمایتی هستند، گزینهی مناسبی نیست.