دو سال و نیم تجربه تو یه مجموعه

برای من خیلی به‌ظاهر جذاب نبود که به‌خاطر یک پیشنهاد دیگه از تصمیمم منصرف شدم؛ اما نهایتاً رفتم جلسه حضوری تا ببینم قضیه چیست. وقتی صحبت‌ها را شنیدم و برخورد مدیر را دیدم، متوجه شدم اونجا عملاً فرصت زیادی برای رشد وجود ندارد. به نظر می‌رسید بیشتر دنبال افراد هم‌سو و هم‌فکر هستند تا افراد باهوش و متخصص. حس کردم که ارزش تحمل سختی‌ها و شنیدن حرف‌های آدم‌های کوچک و عقده‌ای را ندارد. از طرفی شرکت بزرگ بود، حقوق به‌موقع پرداخت می‌شد و نهار هم ارائه می‌دادند، اما هیچ مزیت واضحی نسبت به سایر شرکت‌ها نداشت که آن را از دیگران متمایز کند. برای ما برنامه‌نویس‌ها، تجربه و کار عملی اهمیت بیشتری دارد؛ تازه برای جونیورها هم در تهران فرصت‌های کاری فراوان است.