برنامه نویس

تجربه کاری برنامه نویس در نرم افزاری امن پرداز

امتیاز ۱٫۰ از ۵ (اردیبهشت ۱۳۹۹ تا اردیبهشت ۱۴۰۰).

در حال حاضر شرکت نرم‌افزار امن پرداز را به عنوان محیطی می‌بینم که از نظر من بسیار افتضاح رو به پایین بوده است؛ و توضیح واضحی که می‌تونم بدهم این است که روزگار گذشته‌شان شاید خوب بوده، اما اکنون به شدت سقوط کرده و در بهترین حالت هم نمی‌ارزد. اعتماد بین همکاران وجود ندارد؛ از آبدارخانه تا مدیران همه به نوعی با هم در رقابت و زیرآب‌زنی هستند. مدیران از توان فنی کارکنان به‌شکل غیرعادی وحشت دارند و سعی می‌کنند کسانی که کار بلد هستند را به کار نگیرند یا آن‌ها را پایین نگه دارند. به نیرویی که ده سال سابقه دارد هم اعتماد ندارند چه برسد به نیروهای تازه‌وارد. فناوری‌های جدید جایی در این شرکت ندارد و با فناوری‌های کهنه قدیمی پیش می‌روند، حتی دانش روز در اینجا دیده نمی‌شود. مزایا یا پاداش و تشویق معنا ندارد. پادگانی برای آب خوردن باید از بالا اجازه بگیری؛ اگر کارت بزنی و خارج شوی و دوباره برگردی، در حد پنج دقیقه اخراج می‌شوی. به قوانین خودشان پایبند نیستند و حقوق به‌موقع پرداخت نمی‌شود. هیچ مزایایی وجود ندارد و به نظر می‌رسد از کارفرمایی به‌عنوان برده‌داری یاد می‌شود. تنها ادعای دانش‌بنیان بودنشان هم به نظر من پوچ است. برای سیستم‌ها هم باید با دعوا کنار بیایید؛ سیستم‌هایی که کارمندان به آن‌ها وابسته‌اند افتضاح‌اند. اجازه کار با بستر دلخواه را نمی‌دهند و باید با همان فناوری کهنه ده سال پیش کار کرد. به برنامه‌نویس فقط یک رمز نمی‌دهند و از او می‌خواهند دو برنامه نصب کند و هر بار باید با ادمین سیستم تماس بگیرد تا رمز وارد شود. نکته جالب این است که همان سیستم به‌طور مستقیم به اینترنت متصل است؛ یکی از عجایب است که هرکسی شاید فرصت دیدن آن را پیدا کند. جایگاه هرکس در شرکت مشخص نیست و همه فقط تلاش می‌کنند تا کار خودشان را ببرند و پیش ببرند تا مجموعه‌ای که به آن تعلق دارند پیشرفت کند، نه با هم‌افزایی و کار تیمی. به نظر من مدیریت شرکت باید از بالاترین سطح تا پایین‌ترین سطح، حداقل با دو فناوری آشنا باشند تا وقتی با آنها صحبت می‌کنید، یاد کیوان در شب‌های برره نیفتید. تعصب نسبت به فناوری را کنار بگذارند و به اعتماد به کارکنان و پذیرش دانش روز برخیزند. به جای عقب نگه داشتن افراد، آن‌ها را به سمت پیشرفت هدایت کنند و در نهایت افراد مناسب را در جای مناسب به کار بگیرند؛ به جای تکیه صرف به توسعه وب، به نیازهای سیستم‌محور هم توجه کنند.