کارشناس فروش

من اوایل سال ۱۴۰۴ وارد هاست ایران شدم و با نگاهم به حرف‌ها و نظراتی که شنیده بودم، با ترس و تردید کار رو شروع کردم؛ اما به‌خاطر نیاز شدید به کار، تصمیم گرفتم ادامه بدم. در گذشته به نظر می‌رسید که شخصی به‌عنوان مسئول همه‌کاری‌ها اینجا حضور داشته و همگان ازش ناراضی بودن؛ شرکت هم در مقطع‌هایی با چالش‌های جدی روبه‌رو بود و تعدیلات زیادی انجام داده بود. در این مدت که من حضور دارم احساس می‌کنم مشکلات قدیمی به سمت حل شدن رفته و آن فردی که قبلا مسئولیت‌ها رو به عهده داشت، اینجا حضور نداره. تجربه کاری من تا اینجا مثبت بوده هرچند کارها زیاد است چون تعداد همکاران کم است، اما جو شرکت نسبتا خوب است و همکاران باهم در هماهنگی هستند و فضای دوستانه‌ای حکمفرماست. حقوق‌ها به‌موقع پرداخت می‌شود و پکیج حقوقی شرکت، آپشن‌های متنوعی دارد. امیدوارم اوضاع به همان صورت فعلی پایدار بماند. فعلا از کار راضی هستم.

در تجربه من با شرکت هاست ایران، به صورت تمام‌وقت کار می‌کردم و بین یک تا سه سال در آنجا حضور داشتم؛ سال آخر همکاری‌ام نیز برابر با سال ۱۳۹۹ بود.

توی این شرکت، با وجود عنوان Backend developer، احساس کردم همکاران نسبت به هم بی‌اعتماد و حسود هستند و فضای کاری فاقد تخصص مورد انتظار است. خدمات ارائه‌شده به مشتریان رضایت‌بخش نبود و با نیروهای غیرمتعصب برخورد مناسبی صورت نمی‌گرفت. رزومه‌های افراد واقعا متخصص که از هم‌تیمی‌ها بالاتر بودند، مورد ارزیابی منصفانه قرار نمی‌گرفت و از پیشرفتشان جلوگیری می‌شد. در کل، جو کار به شدت آماتوری بود.

مدت دو سال و اندی در شرکت هاست ایران تجربه کار کردم و انتظار من از بهبود شرایط چندان عملی نبود و وقت زیادی تلف می‌شد. مدیر بخش فروش که تقریبا فنی هم بود، خانم اسدزاده، بیش از حد مانع پیشرفت همکاران می‌شد و اجازه نمی‌داد دیدگاه‌های دیگران مطرح شود. واقعا از وضعیت مجموعه بزرگمان ناراحتم که با یک نفر نیروهای خوب را از دست بدهد.

به مدت سه سال در هاست ایران فعالیت داشتم و اکنون واقعا پشیمانم. مدیران شرکت از نظر من صلاحیت لازم را ندارند و همواره به نوعی در محیط کار دخالت می‌کردند. خانم اسدزاده در مورد فنی تخصص نداشتند، اما در سطوح مختلف فنی نقش‌آفرینی می‌کردند. واقعا برای این شرکت باید تأسف خورد.

تجربه من در هاست ایران با فضای پرتلاطم و روابط غیرسازنده آغاز شد. برخلاف میل من به پیشرفت سریع، به خاطر اختلاف نظرها با مدیر اجرایی مجموعه و نوع رفتار او، احساس می‌کردم حضور قاطع و یک‌دستی مدیریت کم‌رنگ است و روابط گروهی و تبانی به جای حمایتی بودن، بر تصمیم‌گیری‌ها سایه می‌انداخت. در محیط کار، گاه با صحبت‌های منفی همکاران همراه می‌شد تا جو تیمی سمی و غیرهمکارانه تقویت شود. با وجود تمام تلاش‌ها برای ایجاد همکاری مؤثر، دیده می‌شود تفاوت‌های سلیقه و رفتارهای مدیریتی باعث کاهش اعتماد به یک فضای همکارانه می‌شد. به نظر می‌رسید برخی از اصولی که به ایجاد انگیزه و احترام متقابل کمک می‌کند، به دلیل چاپلوسی و رفتارهای سطحی یا دست‌به‌دستی با مدیر اجرایی تضعیف می‌شود. در این شرکت تفاوت سطح‌ها و رویکردهای مختلف به کار دیده می‌شد، به نحوی که برای ماندن و داشتن احترام ظاهری، فشارهای روانی و کنترل‌های داخلی بیشتر می‌شد و به نظر می‌رسید که موقعیت افراد براساس ارتباطات و نزدیکی به مدیر مدیریت می‌شود، نه صرفا بر پایه عملکرد. با وجود حجم کار قابل توجه و تماس‌های مکرر، پیشرفت دونمایه و بدون رعایت اصول حرفه‌ای ممکن بود به توقف برخورد کند و فضا را گاهی سنگین و غیرانعطاف‌پذیر کند. در کنار فشارهای روزمره، به نظر می‌رسید مدیریت واحد امکانات لازم برای تقویتسواد علمی و فنی تیم را ندارد و نه تنها شرایط گفت‌وگو و مذاکره برای بهبود عملکرد فراهم نیست، بلکه احتمال فرسودگی روانی نیز بالا بود. گاه در گفتارهای رسمی و غیررسمی دیده می‌شد که حقیقت به شکل اغراق‌آمیز یا گزینشی ارائه می‌شود و این موضوع می‌تواند باعث کاهش اعتماد به سیستم شود. در نهایت، با پایان دوره کاری، ممکن بود ارزیابی عملکرد به روشی واقع‌گرایانه انجام نشود و خداحافظی با رفتارهای تحقیرآمیز یا کنار گذاشتن به شکل غیرمنصفانه‌ای اتفاق بیفتد. تجربه کار در این شرکت برای من با احساس ناامیدی نسبت به فضای کار سالم و پشتیبانی کافی همراه بود و توصیه‌ام این است که گزینه‌های دیگری را بررسی کنید تا از اتلاف زمان و انرژی جلوگیری شود.