تجربه کاری در هنری

تجربه کاری در هنری — امتیاز ۱٫۰ از ۵.

شرکت هنری را تجربه کردم و برخلاف ظاهر آرامش‌بخشش، با چیزهای زیادی مواجه شدم که واقعا قابل گفتن بود و می‌توانست به هر کسی که این متن را می‌خواند دید بهتری بدهد. از همان ابتدای کار متوجه شدم حقوق در جلسات مصاحبه وعده‌های روشن داشت اما هنگام پرداخت با مقدار متفاوتی روبرو می‌شدم و وقتی دلیلش را می‌پرسیدم، می‌گفتند که انتظارها برآورده نشده است؛ با اینکه این اتفاق را بین همکارانم هم شنیده بودم، عیدی و سنواتی که به ظاهر وعده داده بودند، در همان مبلغی پرداخت می‌شد که برای حقوق پایه در نظر گرفته شده بود. در پایان کار هم وضع مسأله تسویه به‌گونه‌ای بود که بهترین حالت این است که حقوق ماه آخر پرداخت نشود؛ این موضوع را از ده نفر پیگیری کردم و دیدم فقط یک نفر تسویه کامل داشت. از نظر کارمندهای تازه‌ورود، جابه‌جایی پرسنل به شدت زیاد است و اکثر افرادی که وارد شرکت می‌شوند کمتر از یک ماه می‌مانند؛ شاید تا سه چهار ماه آن‌ها به قدیمی‌ترین عضو تبدیل می‌شوند اما همچنان وضعیت پایداری نیست. در مورد پیشرفت و رشد شغلی هم اوضاع خوب به نظر نمی‌رسید؛ به مرور متوجه می‌شدی که نباید با شیوه‌های اصولی و فنی که آموخته بودی کارها را انجام بدهی و تمام کارها باید با دقیق‌ترین نظرهای مدیرعامل بی‌تخصص که در زمینه‌های مختلفی مثل عکاسی، حسابداری، برنامه‌نویسی و تولید محتوا خود را متخصص می‌داند، سازگار شود. یکی از مسائل نیز دریافت سفته بود که خیلی وقت است هنوز برنگشته است. تداخل کار با زندگی شخصی هم موضوعی بود که به خاطر حضور مداوم در زمان کار و پایان هفته‌ها، با تماس‌های مکرر برای انجام کار روبه‌رو می‌شدی. ساعت کاری نیز طولانی‌تر از سایر جاها بود و هر روز نیم ساعت به عنوان ناهار از حقوق کسر می‌شد و مرخصی هم محدود بود؛ وقتی اجازه می‌دادند، باید کار مهمی داشت که با جزئیات دقیق برای مدیرعامل توضیح داده می‌شد. حقوق‌ها معمولا به‌موقع پرداخت نمی‌شدند و این تاخیر در اقساط هم بارها تکرار می‌شد. از همان ساعات اولیه کار، می‌شد برخی از این مسائل را درک کرد و تجربه نشان می‌دهد که بهتر است از همان ابتدا نسبت به این نکات هوشیار باشی و به خودت فرصت بدهی که تصمیم به‌تری بگیری.