برنامه نویس

تجربه کاری برنامه نویس در ویستا سامانه آسا

امتیاز ۱٫۰ از ۵.

وقتی صحبت از آسا به میان می‌آید، یک تصویر پیچیده در ذهنم باقی می‌ماند از مکانی که در نگاه من نه تنها حرفه‌ای نیست بلکه پر از حاشیه‌های غیرمنصفانه است. به خاطر تجربه‌ام، می‌خواهم صریح و روشن حرف بزنم و گاردهای رایج را کم کنم تا واقعیت ملموس برای دیگران هم روشن شود. در این شرکت، به نظر می‌رسید انتظارات از کارکنان فراتر از توان آدم باشد و برخوردها اغلب سطحی و غیرقابل‌قبول بود. فضای کار گاهی به نظر می‌رسید که بیشتر صرف نمایش و ظاهرسازی می‌شود تا بهره‌وری واقعی. در بخش منابع انسانی، با وجود ادعاهای حرفه‌ای، کمترین توجه به همدلی و رعایت شأن همکاران دیده می‌شد و رفتار برخی همکاران به گونه‌ای بود که احترام متقابل نادیده گرفته می‌شد. از دید من، واحد مالی هم به جای کارکردن برای بهبود نتیجه‌ها، بیشتر به شکل کلیشه‌ای و با نگاهی سطحی به امور نگاه می‌کرد و گاه تصور می‌کردند کارمند بانک هستند نه تیمی برای بهبود فرآیندها. در واحد ارزیابی و اسکرام مسترها، جو غالبا به نظر جاسوسی می‌آمد و شنیده‌های معمولی به سرعت به همه منتقل می‌شد؛ این فضا احساس امنیت شغلی را کم می‌کرد. لیدهای تیم‌ها نیز اغلب تجربه کافی نداشتند و کارها به شکل غیرسازمان‌یافته انجام می‌شد، به طوری که از نظر من این تیم‌ها فاقد توان پیشبرد پروژه‌ها بودند. برخلاف انتظار، زمان‌بندی و تعهد برای اضافه‌کاری واقعا وجود داشت اما انعطاف لازم برای مدیریت زمان کارکنان کمتر بود. در واحد عملیات هم تنش‌زا بود و برخی از بخش‌ها بیش از اندازه در محوطه رفت‌وآمد داشتند تا کار اصلی پروژه‌ها. تیم گرافیک اما از نظر من پتانسیل بالایی داشت و می‌توانست به خوبی کارهای بصری را پیش ببرد. با این وجود، برخی از واحدها به جای تمرکز بر استخراج نیازهای واقعی کسب‌وکار و تبدیل آن به استراتژی، بیش از اندازه به کارهای سطحی مشغول بودند. مصاحبه‌ها گاهی به نظر می‌رسید که برای ارزیابی دقیق طراحی نشده‌اند و در عمل بسیاری از سوالات فرعی و به‌ظاهر مرتبط مطرح می‌شد که پاسخ آن‌ها به آسانی داده می‌شد اما در عمل ارزشی برای تصمیم‌گیری نداشت. پس از ورود به شرکت، فهمیدم که برخی مفاهیم پایه مانند گیت را به صورت ابتدایی کارآزموده می‌برند، اما در عمل درک کامل و اجرایی از فرآیندها وجود ندارد. نمی‌توانم با قطعیت بگویم که همه چیز نادرست است، اما به عنوان تجربه‌ای که پنج سال طول کشید، متوجه شدم که رفت و آمد و فرهنگ شرکت بیش از هر چیز به ظاهر و روابط وابسته است تا به کار و نتیجه. به نظر من، شرکت به جای تمرکز روی بهبود فرایندها و ایجاد ارزش واقعی برای مشتریان، به دنبال تبلیغ و ظاهرسازی بود و از نظر من این رویکرد به محیط کار لطمه می‌زد. در نهایت، اوایل کار با اشتیاق وارد شدم اما با دیدن برخی رفتارها و سیاست‌های داخلی، انگیزه و اشتیاقم نسبت به ادامه کار کاهش یافت. از آنجا که به دنبال جایگاهی مناسب گشتم، تصمیم گرفتم مسیرم را تغییر دهم و افرادی را که واقعا به توانمندی‌هایم نیاز داشتند معرفی کنم به جای دیگری که به رشد من کمک کند.