پرسنل

تجربه کاری پرسنل در پارس حیات

امتیاز ۱٫۰ از ۵.

باور نکردنی بود وقتی از جایی با حقوق پایین و ساعات طولانی وارد اینجا شدم، اما مقصدی که پیش رویم بود امیدبخش به نظر می‌رسید. در آذرماه وارد مجموعه شدم تا از شرایطی بهتر از قبلم بهره ببرم؛ جایی که حقوق ۷۴۰۰ و بیمه تأمین اجتماعی و تکمیلی، اضافه‌کاری و پاداش و فرصت‌های پیشرفت و یک روز مرخصی در هفته وعده داده می‌شد. اما واقعیت فرق می‌کرد. فقط دو ماه است که اینجا هستم و ساعات کار از ۸ صبح تا ۵ عصر است؛ به قدری طولانی که در شیفتی بودن فروشگاه، زنده ماندن ساده‌ است. کار کردن با وجود همه‌ی این‌ها ما را به فروشگاه می‌کشاند و رفت و آمدهای من حصارهای ناگفتنی بین کار و زندگی می‌سازد. با وجود مدیریت نسبتا خوب، معاونان به دردسر تبدیل شدند. یکی بی‌مسئولیت بود و رفت؛ یکی دیگر سخت‌گیر شد و فضای کار را به نظم نظامی تبدیل کرد. تیمی که در آن حضور دارم، افرادی که استعفا دادند و نفرات جدیدی جایگزین شدند هم کارایی لازم را ندارند. مشکلاتی که با کارفرمایی به وجود آمده و گاهی به کم‌کاری انجام می‌دهد، تا حدی در شرایط فعلی نقش دارند. گاهی اوقات صندوق پول وقتی کسر می‌شود، به حساب کارمندان می‌رود؛ این ماه حقوقم تنها ۱ تومان مانده بود چون هزینه‌های صندوق در ابتدای ماه کسر شد و برای هر نفر حدود ۱۲۵۰ کارت کشیده شد. ماه گذشته هم برای صندوق به مبلغ ۴۵۰ تومان قرض گرفتم تا کسر صندوق جلوگیری کنم. کارهای فروشگاه به عهده‌ی همه است؛ از فروش تا صندوق، نظافت و چیدمان. در هفته، یک روز مرخصی داریم که روز بعد باید کامل بیایم و کار کنم. هفته‌ای که منتهی به اول ماه است و پنجشنبه اول ماه را شامل می‌شود، باید به طور کامل در فروشگاه حضور داشت. هر ماه یکبار هم انبارگردانی انجام می‌شود که گاهی باید از ساعت ۵ صبح بیایم یا اگر زمان دیگری باشد، باید شب هم در فروشگاه بمانم. ناهار را خودم می‌بریم و واقعا تمام وقت را در آن محیط سپری می‌کنم. اضافه‌کاری وجود ندارد و تعطیلات تنها شاملش می‌شود. اگر گوشت و مرغ و ماهی تاریخ مصرفشان گذشته باشد، باید پول را بدهیم حتی اگر تقصر با ما نیست. بیمه تکمیلی هم فقط پس از یک سال فعال می‌شود، در حالی که در بسیاری جاها سه ماهه ارائه می‌شود. کارهای باهم فشار می‌آید تا جایی که فرصت فکر کردن به مشکلات شخصی‌ام را هم ندارم. در این دو ماه واقعا فروشگاه را تجربه کرده‌ام و تنها شب‌ها به خانه می‌آمدم و می‌خوابیدم. صدای دور از دسترس از دور خوشحال است اما واقعیت چیز دیگری است. محصولاتی که تاریخ مصرفشان گذشته یا نام‌آشنا نیستند در فروشگاه وجود دارد و حتی با وجود این وضعیت نمی‌دانم چرا روی نایلون‌های شرکت نوشته است که هفت سال پیاپی فروشگاه زنجیره‌ای برتر ایران است. در این مدت بیشتر از پس‌انداز یا پرداخت بدهی‌هایم، خرجی را دوباره به شرکت برگرداندم. حتی یک ریال هم راضی نیستم و استعفای خود را نوشته‌ام و تصمیم دارم تا پایان بهمن ماه از اینجا بیرون بیایم.