تخصص مخفی

تجربه کاری تخصص مخفی در پردازش و ذخیره سازی سریع داده (پرسا)

امتیاز ۱٫۰ از ۵ (شهریور ۱۳۹۸ تا شهریور ۱۳۹۹).

در پایان سال‌های کاریم با تجربه‌ای که از محیط پرسا داشتم، می‌خواهم روایت کوتاه و صریحی از جو کار و چالش‌های پیش رو با شما در میان بگذارم. با اینکه متن طولانی است، فقط نتیجه‌گیری را می‌خواهم که به خاطر بسپارید: فضای کاری شرکت به شدت تخصص‌محور و متأثر از روابط داخلی است و این ویژگی، به خصوص برای کسانی که از خارج دانشگاه شریف وارد شرکت می‌شوند، مشکلاتی جدی ایجاد می‌کند. در واقعیت بازار کار، فشار اقتصادی و کمبود حقوق متناسب با زمان و کار، از موضوعات تکرارشونده‌ای است که خیلی از هم‌صنفی‌ها تجربه می‌کنند و این شرکت هم از این قبیل چالش‌ها بی‌بازتابی نشان می‌دهد. یکی از نکات قابل توجه، تمایل به جهت‌گیری‌های درون‌دانشگاهی است تا جایی که افراد شریف‌كدان در رده‌های مختلف، از نظر حقوقی و تصمیم‌گیری‌ها نفوذ بیشتری دارند و معمولا نفراتی با گرایش‌های مشابه حرف اول و آخر را می‌زنند. روابط داخلی بین واحدهای مختلف به دلیل کم‌همراهی و عدم پذیرش دیدگاه‌های متفاوت، خروجی مشخص و قابل توجهی ندارد؛ جلسات به وجود می‌آید اما به خاطر این که هر گروه حرف دیگری را قبول ندارد، به نتیجه‌گیری واحدی نمی‌رسند. این عدم هم‌سویی، کارایی تیمی را کاهش می‌دهد و منجر به شیوه‌های اداره‌کردن کار می‌شود که به شفافیت و کارآمدی آسیب می‌زند. در سال‌های پایانی شیوع بیماری، با وجود درخواست برخی گروه‌ها برای دورکاری، باقی تیم‌ها با الزام حضور حضوری روبه‌رو بودند؛ حتی زمانی که برای برخی از ما استثناء قائل شد اما در نهایت مخالفت با این درخواست‌ها باعث تعطیلی یا استعفای من شد. چنین رفتاری در برخورد با درخواست‌های تازه و تغییرات ساختاری، منطق مشخصی ندارد و باعث بی‌اعتمادی می‌شود. خلاصه اینکه این محیط به درد کسانی می‌خورد که از نظر دانشگاهی به یک فضای خاص تعلق دارند و برای افرادی که از خارج از این دانشگاه وارد می‌شوند، با محدودیت‌ها و فشارهای بیشتری همراه است.