تخصص مخفی

تجربه کاری تخصص مخفی در پردازش و ذخیره سازی سریع داده (پرسا)

امتیاز ۲٫۰ از ۵ (دی ۱۳۹۸ تا دی ۱۳۹۹).

وقتی وارد این شرکت شدم، با انتظارات غیرمنطقی و فضای کاری پر از بی‌ثباتی روبه‌رو شدم. هدف اصلی‌شان این بود که استوریج بومی بسازند و با نمونه‌های خارجی رقابت کنند، اما واقعا منابع، تخصص و زمانی که صرف این هدف می‌شد، با این ادعاها همخوانی ندارد. اغلب مدیران و کارکنان فنی ادعا می‌کردند که از سیستم‌های خارجی خیلی قوی‌تر هستیم اما هیچ‌وقت دانش کافی درباره آن‌ها کسب نکرده بودند. این تضاد اصلی بین قول‌ها و واقعیت‌ها در کل شرکت مشهود است و ظاهربازی بیش‌تری برای نشان دادن قابلیت‌های سیستم تولیدی انجام می‌شد؛ در حالی که ممکن بود همان قابلیت‌ها وجود نداشته باشد. مدیران تصور می‌کردند که شرکت‌های رقیب خارجی چندین برابر زمان و ده‌ها برابر نیروهای متخصص دارند، اما از نظر امکانات و حقوق کم‌تر از حد انتظار عمل می‌کردند. آن‌ها انتظار داشتند با حداقل سرمایه و نیروهای نسبتا خام، محصولی با بالاترین کیفیت بسازند و این فشار ناگهانی، بار زیادی را روی دوش کارمندان انداخت. رفتار با کارکنان کاملا حرفه‌ای نبود و توهین و بی‌ادبی در بسیاری از مواقع دیده می‌شد. اگر یکی از نیروهای فنی اینجا بودم، مهارت‌های یاد گرفته شده فقط برای همین مجموعه کارآمد بودند و به ندرت می‌شد از آن‌ها در سایر شرکت‌ها استفاده کرد. از دیدگاه سایر شرکت‌های خارجی هم با سوابقی که اینجا داشتم چشم‌اندازی برای همکاری نمی‌دیدم. انتظارات از ما بسیار بالا بود اما امکانات برای تحقق آن‌ها در اختیار نبود. فرض کنید می‌خواهید ساختمان بسازید اما هیچ نقشه‌ای، مواد یا ابزار آزمایشی وجود ندارد و باید پاسخگوی اینکه چرا کار هفته گذشته تکمیل نشده باشید، باشید. فرض کنید با هر مشقتی تلاش می‌کنید، اما ناگهان تصمیمات عوض می‌شوند و می‌گویند دقیقا چیزی که می‌خواستند، نبود. مشکل اصلی در سراسر شرکت، بی‌هماهنگی و بی‌منطقی سطح بالا بود. هر موضوع عادی هم که در جای دیگر طبیعی است، در اینجا با مخالفت روبه‌رو بود؛ از انتظارات مدیریتی تا محصولی که تولید می‌کردند و رفتار با کارمندان. هیچ کس پاسخگوی این بی‌منطقی نبود و اگر خیلی پیگیر می‌شدید، تقصیر را به گردن دیگری می‌انداختند. سازندگان و گردانندگان این شرکت به نظر می‌رسید سابقه کاری قابل توجهی نداشته‌اند و به جای آشنایی با شرکت‌های دیگر، رفتارهای ارباب-رعیتی از خود نشان می‌دادند. پرداختی‌ها در دوره حضور من منظم بود، اما اگر قرارداد تمام می‌شد و آن را تمدید نمی‌کردم یا از سمت خود استعفا می‌دادم، با رفتارهای عجیب و غیرمعمولی روبه‌رو می‌شدم. تهمت‌های گوناگون، مسائل مربوط به پرداخت نقدی ماه آخر و حق و حقوق قانونی همچون پاداش یا سنوات به شکل نامشخص و غیرشفاف مطرح می‌شد. در ماه‌های اخیر و با خروج تعداد زیادی از کارمندان، مشکلات مربوط به تسویه و پرداخت ماه آخر باز هم تکرار شد و پاسخی از سوی مسئولان نمی‌گرفتیم؛ به عبارتی هر تصمیمی که دلخواهشان بود اجرا می‌کردند.