“دردناک و تکان‌دهنده”

شرکت کیان را پشت سر می‌گذارم؛ تجربه‌ای از مصاحبه مالی بود که هنوز هم نکته‌هایش به خاطرم مانده است. وقتی رزومه را فرستادم، مدت زیادی طول نکشید تا تماس گرفتند، اما درخواست کردم جلسه اول به صورت آنلاین باشد. با توجه به شیوع کرونا و اینکه اکثر داوطلبان در اولین مصاحبه به دلایل کلی رد می‌شوند، فکر می‌کنم درخواستم معقول بود. وقتی این موضوع را مطرح کردم، گفتند تا به حال چنین دستوری را امتحان نکرده‌اند. توضیحاتم درباره ضرورت برگزاری مصاحبه به صورت آنلاین را شنیدند و گفتند می‌خواهند موضوع را با مدیر مربوطه مطرح کنند و اگر امکان داشت، یک جلسه آنلاین از طریق اسکایپ یا واتساپ ترتیب می‌دهند و قرار شد در آینده با من تماس بگیرند که هیچ وقت تماس نگرفتند. اگر شرایط کرونا شرکت‌ها را وادار کند از قالب سنتی فاصله بگیرند و کمی به روز شوند، واقعا چه چیزهایی می‌تواند اتفاق بیفتد؟ به خودم می‌گفتم تا حالا هم که این شیوه را تجربه نکردی، مگر تا به حال روزانه بی‌نهایت نفر به خاطر یک بیماری widespread میلیونی جانشان را از دست نمی‌دهند؟

در مصاحبه حسابداری به نظر می‌رسید بیشترین تمرکز مصاحبه‌کننده از بخش منابع انسانی باشد، که سوالات عمومی متعددی مانند دلیل انتخاب شرکت یا نقاط قوت و ضعف من مطرح شد. سوالی هم درباره آخرین کتابی که خوانده‌ام پرسیدند و دلیل ترک کار قبلی را خواستم توضیح دهم، و یکی از سوال‌ها از سمت خانم مسئول منابع انسانی این بود که اگر من در جعبه‌ای میوه باشم، بدون باز کردن آن چگونه می‌توان فهمید چه میوه‌ای داخل است. در طی پاسخ‌گویی این پرسش، حس برتری‌آمیز بودن کاملا قابل درک بود. رو به رو شدن با مسئول منابع انسانی، با حوصله و تمرکز کمی همراه نبود؛ سوال‌های عمومی زیادی مطرح می‌شدند، مثلا در مورد تفریحات و کتاب محبوبم، و پاسخ‌هایم برای خودشان چندان اهمیتی نداشتند و معمولا فقط یادداشت می‌رفتند. گاهی اوقات هم فضای خارج از اتاق توجه من را جلب می‌کرد، بنابراین پیشنهاد نمی‌کنم با جزئیات زیاد به سوال‌ها پاسخ بدهید، چون در نهایت ممکن است احساس بی‌ارزشی کنید. رفتار مسئول منابع انسانی از همان ابتدا به‌صورت سرد و غیرمتعارف به نظر می‌رسید و این حالت برایم ناخوشایند بود. ویژگی‌هایی که در آن جلسه برای‌شان مهم بود، بیشتر به توانایی‌های نرم من ارتباط داشتند: چگونگی رفتارم در مواجهه با مشکلات در شغل قبلی، سطح مهارت‌های حل تعارض، و نحوه واکنش من در مواقع فشار و استرس. به‌طور کلی تأکید زیادی بر مهارت‌های نرم بود.