بعد از حدود سه هفته یه نفر از تیم منابع انسانی تماس گرفت و بعد از چند سوال اولیه، دعوت به مصاحبه شدم. روز مصاحبه اول برخوردِ کارشناس منابع انسانی خوب و گرم بود، اما توی اتاق مصاحبه همهچیز عوض شد. مصاحبهگر که یه مدیر جوان و حسابی مغرور به نظر میرسید، با نگاه از بالا و لحن تحقیرآمیز شروع کرد به سوال پرسیدن. سوالها اصلاً ربطی به مهارتهای لازم برای شغل نداشتن و کلی ناشیانه بودن؛ مثلاً از من ارقام سالیانه شغل قبلیم رو پرسیدن که سوالش بیمورد بهنظر میرسید. هر جوابی که درست میدادم، میگفتن «نه، اشتباهه!» در صورتی که بعد از مصاحبه خودم جوابهارو چک کردم و درست بودن. یه سوال هم درباره استانداردی پرسیدن که اصلاً وجود نداشت! نرمافزارهایی که تو آگهی شرکت بهعنوان مهارت لازم ذکر شده بودن رو هم تحویل نگرفتن و گفتن ربطی به این شغل ندارن و جز مهارتهای متفرقهان. آخر سر هم گفتن که «تو و هیچکس دیگهای شایستگی این شغل رو نداره چون کار اینجا علمی و بهروزِ» — یه جور اظهار برتری و فخر فروشی واضح. بعداً فهمیدم این آگهی هفت ماهه همیشه منتشر میشه و هیچکس جذب نمیشه؛ که به نظرم مشکل از سمت مصاحبهگر و فرآیند جذب هست. قبل از مصاحبه نقدهای منفی همین سایت رو خونده بودم و حالا بعد از تجربهی واقعی مطمئن شدم که اونها راست میگفتن. و در نهایت اینکه انگار بدون داشتن آشنا یا رفیق قوی شانسی برای قبول شدن تو این مجموعه خیلی پائینه.
