شرکت امرتات را در ابتدای مسیر نسبتا معمولی دیدم، اما به مرور به نگرشی منفی تبدیل شد. رفتارهای ناعادلانه با کارمندان و مشتریان به چشم آمد و انتظار میرفت که هر کس به خواستههای شرکت پاسخ دهد، هر چند این رفتارها به طور منظم شکل میگرفت. مدیر شرکت از منابع مالی پرسنل بهره میبرد و کارهای غیرقابل قبول دیگری نیز شنیده میشد، در حالی که خود او زندگی مرفهی در تهران و کانادا داشت. گروهی ناهمسو با نام بروبکس ساعی را در پروژهای به کار گرفته بودند. مجموعهای که به نظر میآمد بیشتر به دنبال ظاهر و نمایش بود تا ارائه خدمات درست در حوزه فناوری اطلاعات، با تمرکز اصلی روی سرورهای اچپی. یکی از افراد نزدیک به مدیر، بر خلاف انتظارات، رفتاری نامناسب و بیاحترامی داشت. در نتیجه، اگر درخواستی ارائه نمیشد یا همکاری به سمت همسویی با شرکت نبود، تمایل به ادامه کار کمرنگ میشد.