اولین تماس تلفنی از من پرسیدن که آیا تمایل دارم مصاحبه را انجام بدهم یا نه و من هم گفتم که حتماً علاقه‌مندم. آدرس را گفتند، اما ایمیلی ارسال نکردند و اینکه دقیقاً با چه فردی مصاحبه دارم را توضیح ندادند که خودش حس عجیبی ا

وقتی وارد این شغل شدم با چیزهای مشخصی روبه‌رو شدم که دوست دارم به صورت صریح توضیح بدم. برداشت من از پروژه‌ها این بود که خیلی از آنها به مرحله انتشار نمی‌رسند و صرفاً هدف اولیه‌شان راه‌اندازی یک سایت بود؛ به هیچ وجه چیز چ

تجربه من از کار در این شرکت به هیچ وجه رضایت‌بخش نبود و حس می‌کردم وظایفم به شکل ناعادلانه و بی‌ثبات تقسیم می‌شود. وقتی صحبت از کارآموزی پیش می‌آید، انتظارم این بود که دوره آموزشی با احترام و چارچوب مشخص پیش برود، اما وا

شرکت سروش امن زرین را تجربه کردم، به‌عنوان یک برنامه‌نویس بک‌اند. در آغاز می‌خواهم تأکید کنم که حرف‌هایم واقعیت‌های کاری من هستند نه پایان‌نامه‌ی شخصی برای حساب‌رسی. یکی از همکاران مدام کلمه مشخصاً را به کار می‌برد و با

اوایل ورودم به کارگاه، احساس می‌کردم با محیطی پر از نمایش و ژست روبه‌رو هستم و به نظر می‌رسد فضا چندان سالم و حرفه‌ای نیست. جو کارگری به گونه‌ای است که انگار بیش‌تر جنبه‌ی شخصی و بچه‌گیرانه دارد و گاهی برخوردهای غیر حرفه

از سال پانصد و نود۹ به عنوان کارشناس تست نرم‌افزار مشغولم و این تجربه یکی از چند تجربه‌ای است که دارم. اتفاقاً وقتی نظرات را دیدم تصمیم گرفتم تجربه‌ام را بازگو کنم. اینجا نظم و انضباط در اولویت است؛ تکلیف هر فرد مشخص است