برای این شرکت، دامون دیجیتال، تجربه‌ای از مصاحبه را تعریف می‌کنم که همچنان ذهنم را درگیر می‌کند. اوایل تابستان یکی از مجموعه‌ها تماس گرفت و گفت رزومه‌ام را برای یکی از زیرمجموعه‌ها خواهند فرستاد. دو هفته بعد مرکز پژوهش همان مجموعه با من تماس گرفت و گفت که همان روز برای مصاحبه بیایم؛ با وجود دوری مسافت، قبول کردم و رفتم. پس از تکمیل فرم‌ها، با سرپرست بخش مصاحبه صحبت کردم؛ او با احترام گفت از نظر او احتمال قبولی وجود دارد اما دو مصاحبه دیگر هم با مدیر منابع انسانی و مدیرعامل باقی مانده است. همان روز در مسیر بازگشت دوباره زنگ زدند و گفتند برای مصاحبه با منابع انسانی باز هم باید حاضر شوم؛ برگشتم و کار مربوط را انجام دادم. اوایل شهریور هم برای دیدار با مدیرعامل دعوت شدم و جلسه خوب پیش رفت؛ به نظرم تقریبا مطمئن بودم که قبول می‌شوم. اما پس از آخرین مصاحبه مدت طولانی بدون خبر ماندم و وقتی پیگیری کردم گفتند هنوز تصمیمی درباره جذب نیرو نگرفته‌اند. حالا شش ماه از آن زمان گذشته و هیچ خبری نشده است. این تجربه نشان می‌دهد چقدر انرژی و زمان صرف می‌شود، در حالی که نتیجه مشخصی در پی ندارد. کاش سازمان‌ها وقتی نیاز ندارند، روند را روشن‌تر و صریح‌تر به کارجو اعلام می‌کردند.