رایانکار برای من تجربه کوتاه مدتی بود که ارزش یادگیری داشت اما ماندن در آنجا به‌صرفه نبود. این دیدگاه تنها از من نیست؛ در مدت کمتر از دو سالی که آنجا بودم، بیش از سی نفر به شرکت پیوستند و پس از مدتی شرکت را ترک کردند و خروج چنین تعدادی از نیرو در چنین اندازه‌ای کار عادی نیست و نشان از نقصی در ساختار شرکت دارد. امکان دورکاری وجود دارد و حقوق نسبتا خوب و به‌موقعی پرداخت می‌شود و اکثریت همکاران افراد بااخلاق و محترمی هستند. تنها مسئله، که کوچک هم نیست، تصمیمات نادرست مدیریت و اشتیاق بیش از حد مدیران به کنترل همه حوزه‌هاست. حضور مدیر در هر سطحی از شرکت دیده می‌شود؛ از نهایی کردن یک وی‌ام برای حسابداری گرفته تا نحوه کابل‌کشی یک دستگاه یا طراحی UI و کدهای دیتابیس تا امور منابع انسانی؛ کوچک‌ترین کار هم باید با تأیید ایشان انجام شود، به‌همین دلیل کارها جلو نمی‌رود و همه کارکنان در مسیر خودشان می‌چرخند چون هر چیزی باید با نظر مدیریت تطبیق یابد. مشکلاتی که در بدو ورود با آن روبه‌رو شدم، در زمان خروج هم همچنان با ده‌ها مشکل جدید همراه بود، چون مدیر پی در پی به جزئیات و نیازمندی‌های بیشتری بر یک مسئله ساده اضافه می‌کرد که ارتباطی با اهداف شرکت و پروژه‌هایش نداشت.