تولید

براي مصاحبه دعوت شدم به صورت رفرال و وقتي وارد مجموعه شدم تايم زيادي رو منتظر موندم و با مدير عامل محموعه دو ساعت مصاحبه كردم و در طول مصاحبه بسيار رفتار تحقير اميزي داشتند و بسيار غير حرفه اي بودندو در طول مصاحبه افراد وارد اتاق مصاحبه شده و اداب اوليه را بلد نبودند و واحدمنابع انساني به سدت بي نظم و غير حرفه اي بودند و اكثر افرادي كه در مجموعه بودند به شدت غير حرفه اي بودند و تجربه بسيار بسيار بدي بود

بعد از مدتها یک منابع انسانی حرفه ای را دیدم اقایی به نام فضلی با من مصاحبه کرد که پر از تکنیکهای قوی بود و به نظرم دانش نسبتا خوبی داشت ایشان دو‌مصاحبه شونده را همزمان پذیرش کردند و اجازه دادند این دو کارجو با هم صحبت کنند من چنین تجربه ای قبلا نداشتم اما این روش برام جذاب بود از این جهت که کارجوها در مقایسه با هم سنجیده میشدند و البته که این تکنیک به نظرم فقط در سطح مدیران ارشد قابل پیاده سازی است

شرکت جنگل با وجود زمان کوتاه حضور در مصاحبه، تجربه‌ای کاملا روشن و منصفانه بود. فرد مصاحبه‌کننده آرامش و وقار خاصی داشت، توضیحاتش را به طور کامل درباره وضعيت شرکت، پروژه‌های جاری و آینده توضیح می‌داد و نکات کلیدی را به شکلی واضح پوشش می‌کرد تا دیدی جامع از مسیر شرکت به دست بیاورم. در گفت‌وگو محیطی محترمانه برقرار بود و هر نظر یا پرسشی را به راحتی می‌توانستم مطرح کنم و پاسخ صریحی دریافت کنم. اعتماد می‌داد که عجله‌ای وجود ندارد و فرصت فکرم باز است تا نتیجه‌گیری صحیح انجام بدهم. او نسبت به بخش‌های مختلف سازمان اشراف داشت و نیازهای هر بخش را می‌دانست. دید وسیعش تاحدی چشمگیر بود؛ با این حال با این که مدت زیادی مدیر منابع انسانی نبود، توانست از همه مصاحبه‌هایی که داشتم، بهتر ارتباط برقرار کند و اجازه بدهد با صداقت کامل همه‌چیز را بیان کنم، و در عوض با صداقت خودش تمامی شرایط را توضیح بدهد. در کل تجربه جذاب و مطلوبی بود. توصیه می‌کنم حتما فرصت شرکت در چنین مصاحبه‌ای را از دست ندهید. از لحاظ ارزش‌های کاری، آن‌ها به باورهای شخصی اهمیتی نمی‌دادند و خوشبختانه ورود به این حوزه‌ها را بی‌اهمیت می‌دانستند.

برای من تجربه کارم در مصاحبه کارشناس محتوا با انتشارات جنگل خیلی شبیه به یه گفت‌وگو بود تا مصاحبه رسمی. اول از همه توضیح دادم که چه کارهایی انجام داده بودم و بعد خودشون درباره شرایط کار و نیازهاشون صحبت کردند. بخشی از صحبت‌ها به انگلیسی بود و اهل کتاب بودن هم برای تیم مهم بود. چون شباهت زیادی بین نیازها و سوابق کاری من وجود داشت و من اکثر کارها رو در سابقه‌م انجام داده بودم، سوالات فنی زیادی مطرح نشد. درباره خود جنگل هم باید بگم که طی این ده روز تجربه، این شرکت دو بخش مدرن و سنتی دارد که واحد محتوا در بخش مدرن جای می‌گیرد. یکی از دوستان مورداعتمادم در واحد دیجیتال مارکتینگ بود که وقتی آگهی نیرو منتشر شد رزومه فرستادم؛ بنابراین نمی‌توانم ادعا کنم مصاحبه‌ای که داشتم، نماینده همه مصاحبه‌هاست، اما به هر حال یکی از روش‌های اصلی پیدا کردن نیرو، ارتباطات دوستان و همکارانی است که در طول حضور در فضای کار ایجاد می‌شود. توضیح خاصی برای بخش‌ها ندارم؛ هر بخش مصاحبه خودش را دارد. فقط می‌دانم جنگل در حوزه دیجیتال آدم‌های مسلط جذب می‌کند. دلیلش هم قطعا حضور مسئول دیجیتال مارکتینگ است. ویژگی‌هایی که برایشان اهمیت داشت، این بود که تا چه اندازه اهل کتابم و اینکه تا چه حد می‌توانم در مواقع فشار و گسترش کار، بیشتر سر کار بمانم.

در اینجا تجربه‌ای تلخ از کار در یک مجموعه را تعریف می‌کنم که بیش از حد انتظارم بد بود. در زمان کوتاهی که در آنجا حضور داشتم، فضای کاری چندان محترمانه نبود و ارتباط بین مدیران و کارکنان به شدت مشکل داشت. مدیر کارخانه همواره فریاد می‌کشید و الفاظ ناخوشایندی به کار می‌برد؛ رفتار مدیریتی به سختی قابل تحمل بود. اخیرا مدیر منابع، که تجربه‌ای قابل قبول از خود نشان نمی‌داد، به مدت یک هفته آمد و به نظر می‌رسید نقش تازه‌ای بر عهده دارد. در سالن تولید، با مشکلاتی مانند پایین بودن کیفیت غذا و امکانات رفت و آمد مواجه بودیم و در کل نظم کار هم کم بود. مدیران ارشد مجموعه یکی پس از دیگری رفتند و از جمله افراد جدیدی مثل مدیر برنامه‌ریزی و اخیرا خانمی به سمت مدیریت تولید آمد که هرچند تلاش کرد، اما دوام نیاورد. صاحبان مجموعه نگاه می‌کنند که ما به عنوان کارکنان برده‌ای هستند که باید با وجود فشارها و بی‌احترامی‌ها ادامه دهیم و از ما انتظار قدردانی می‌رود. من به شدت احساس کردم اوضاع در این شرکت بسیار نامناسب است و از عملکردها رضایت نداشتم. برخی از همکاران در حوزه بهداشت و ایمنی در مدت زمان کوتاهی استعفا کردند؛ چنین شرایطی نشان از بحران در مدیریت دارد. حضور فردی بلندقد با نگاه تحقیرآمیز به کارگران در سالن تولید، و عدم رعایت حداقل اداب سلام و احترام از طرف او، فضای کاری را بسیار ناخوشایند کرد. ساعت‌های اضافه به صورت اجباری و بدون پرداخت مناسب حقوق، کار جمعه‌ها و تعطیلات بدون پرداخت، و عدم پرداخت حق شیفت از جمله مسائل قابل توجه بودند. در این شرکت، تعداد زیادی از کارگران اتباع بودند که با بی‌احترامی مداوم مواجه می‌شدند و برخی از آن‌ها سربازی نرفته و مجبور به کار بودند. بسیاری از وضعیت‌های موجود به این شکل ادامه داشت و احساس می‌کردم که اینجا محیط سالمی برای کار نیست. در کل تجربه من از این شرکت منفی بود و پیشنهاد نمی‌کنم. فکر نمی‌کردم چنین فضایی واقعا وجود داشته باشد و به هیچ عنوان تجربه‌ای مطلوب نبود.

به تجربه‌ای تلخ در این شرکت رسیدم و حالا قصد دارم به صورتی روشن‌تر و منصفانه‌تر از آن بگویم. راستش رفتار مدیران میانی و مدیرعامل خیلی بی‌نظم و بی‌ادب بود و برخوردها گاه آزاردهنده می‌شد. اگر عزت‌نفس و شخصیت دارید، بهتر است مسیر کاری‌تان را در اینجا آغاز نکنید. پرداختی‌ها به شکل برنامه‌ریزی‌شده نبود و گاه حقوقی که باید می‌گرفتیم به‌نوعی دستکاری می‌شد. در مجموع احساس می‌کردم که از حقوق قانونیمان دور می‌شوند و درآمدها به صورت نامشخص و به‌تزدیک دچار اشکال است. به‌عبارت دیگر، احساس من این بود که حقوقی عادلانه پرداخت نمی‌شود و ساعت‌های کاری فراتر از استانداردهای کارگری بدون مزایا باقی می‌ماند. فرهنگ ظاهری سازمان را زیاد جدی نمی‌گرفتم و متوجه شدم منابع انسانی کارآمد و مودبی ندارند. همین موضوع بر روانم تأثیر می‌گذاشت و احساس می‌کردم که محیط، امنیت شغلی کافی ندارد؛ بارها مشاهده کردم که کارکنانی با سابقه طولانی به دلایلی ناگهانی اخراج شدند. توصیه می‌کنم درباره این شرکت خیلی با احتیاط تصمیم بگیرید و به دوستان خودتان هشدار بدهید. امیدوارم برای آینده شغلی‌تان مسیر بهتری را انتخاب کنید.