مصاحبه

تجربه مصاحبه مصاحبه در برق و کنترل مپنا (مکو)

عدم پذیرش.

برای مصاحبه با مکو فکر می‌کنم چند سال قبل دو بار به این مجموعه رفتم و نتیجه‌ی مصاحبه‌ها را دقیقا به خاطر نمی‌آورم. مسئله این بوده که تصور می‌کنم برخی از افرادی که مصاحبه می‌گیرند سطح سواد و تخصص‌شان گاهی از آنچه با آن مواجه می‌شوند پایین‌تر است و چون فاصله‌ای ایجاد شده، ممکن است نسبت به دیگران رفتارهای غیرمنصفانه‌ای از خود نشان دهند. من حاضر بودم شرط‌بندی کنم که آیا بین من و مصاحبه‌کنندگان، آزمونی دوستانه می‌گیرند تا ببینند چه کسی قبول می‌شود یا رد. به نظر می‌رسد نباید انتظار داشت هرکسی که برای مصاحبه می‌آید، آدمی به‌راستی نخبه باشد. شانس یا هر عامل دیگری بعضا سبب می‌شود افراد بیرونی که توانمندی بیشتری دارند، فرصت استخدام پیدا نکنند و شرکت تنها به تخصص پایین‌تر بسنده کند تا بعدا با اختلاف‌ها روبه‌رو شود. این را من که سال‌ها در صنعت کار کرده‌ام، به‌عنوان تجربه‌ام می‌گویم. من کتابی تألیفی دارم و یکی از نسخه‌های آن را به‌عنوان رزومه در روز مصاحبه همراه داشتم؛ آقایی که مصاحبه را انجام می‌داد کتاب را نگه داشت تا خودش بخواند و یاد بگیرد که چیست، و در پایان گفت که شما قبول نشدی. لازم به ذکر است که آن مصاحبه مربوط به بخش خودروهای برقی بود. همین‌طور به خاطر دارم که کسی می‌گفت پسرجان، با دو سوال می‌خواهی کل تخصص من را از دیدگاه خودت بسنجی. من عمری در صنعت تجربه‌ی مصاحبه با دیگران را دارم و برخی افراد با اعتماد به نفس شاهکاری مواجه‌اند. بار دیگر به یاد دارم که به قسمت MAPCS رفتم؛ مدیر آن‌جا را نمی‌دانم نامش چیست، اما او را بی‌تجربه و بی‌سواد دیدم که دنبال نیرویی می‌گشت تا دقیقا همان کارهایی را انجام دهد که در ذهنش بود، و تازه کار قبلا انجام نشده بود. مصاحبه طوری بود که فرصت برای فکر کردن نمی‌داد و کمتر از پنج دقیقه به پایان رسید. برای من سؤال شد که آیا به‌اندازه‌ای که خودت با گذشته‌ات به خاطر پیدا کردن کار فعال بودی، دوباره به این شرکت روی آوردی؟