مهندس نرم افزار

تجربه مصاحبه مهندس نرم افزار در بهپرداز همراه سامانه اول (بهسا)

پیشنهاد همکاری.

برای استخدام در این شرکت تماس گرفتن و من بدون رزومه رفتم مصاحبه. وقتی وارد ساختمان بهسا شدم، رفتار حراست آنقدر حرفه‌ای بود که از همان ورود خوشحال شدم. حراست به خانمی که با من تماس گرفته بود زنگ زد تا برم طبقه هشتم، و وقتی از آسانسور خارج شدم دیدم هیچ‌کس آن‌جا نیست و ده دقیقه گشتم تا آن خانم بیاید و بدون نگاه کردن به من برگه‌هایی را سمت من گرفت و گفت به طبقه چهارم بروم. از اینکه او این رفتار فازش را داشت تعجب کردم؛ خودش تماس گرفته بود و گفته بود لطفا بیایم، اما حالا با من صحبت نمی‌کرد. پایین رفتم و وقتی در را باز کردم فکر کردم تله‌پورت شدم به جایی پرتملک در ویلای لواسون. وضعیتی بود که باورکردنی نبود؛ دختران و پسران با فاز پارتی دورهم جمع شده بودند و هر کدام لیوان پلاستیکی سفید بلند در دست داشتند. ساعت ده صبح وسط هفته بود و من واقعا احساس کردم در جای نامشخصی هستم. در نهایت با پرس‌وجو به جای دیگری رفتم تا اینکه خانمی آمد و از من خواست برگه‌های کنفرانس را پر کنم. هر دو دقیقه می‌آمد و می‌پرسید تمام شد یا خیر، و بعد از اینکه برگه‌ها را با سوالاتی بی‌ربط به من داد، از من خواستند تا دو روز بعد برای آغاز کار زنگ می‌زنند تا برای شروع کار بیایم. یک هفته بعد همان خانم که به من زنگ زده بود بی‌احترامی بی‌وقفه‌ای می‌کرد و دوباره با من تماس می‌گرفت و می‌گفت چرا به قرار رسیده‌ها نیامده‌اید. این رفتار به نظر می‌رسید که در شرکت به صورت سیستماتیک وجود دارد و استانداردی برای برخورد با افراد غریبه است. وقتی مدیرعامل چنین مجموعه‌ای به دیوارهای سازمانی اسم خود را می‌گذارد، پر واضح است که جو عمومی شرکت از نوعی بی‌احترامی نسبت به افراد شکل می‌گیرد.