برنامه نویس بک

بدترین تجربه کاری تمام عمرم تاژان بود. پرسنل و مدیران بی تجربه و کم سواد، به شدت از خود متشکر. بی اندازه بی نظم و غیر حرفه ای. محیط بسیار کوچک و کثیف. فرهنگ سازمانی صفر. افرادی که اونجا میمونن معمولا کسانی هستند که فرصت شغلی دیگری ندارند.

من تجربه‌ای از کارم در شرکت تاژان سیستم دارم که می‌خواهم دوباره و با بیانی تازه بازگو کنم. منابع انسانی شرکت به نظر من ضعیف می‌آمد و همیشه آگهی‌های استخدام می‌گذاشتند، اما رزومه‌هایی که ارسال می‌شدند با وجود اینکه دقیقا منطبق بر شرایط شغلی بودند، رد می‌شدند. شرکت به طور کامل فامیلی‌ای به نظر می‌رسید و از نظر من جای بحث دارد که آیا بررسی رزومه‌ها به صورت عادلانه انجام می‌شود یا نه. به نظر می‌رسید نیروها از قبل مشخص شده‌اند و کارمندانی که به آگهی‌ها پاسخ می‌دادند، در اکثر مواقع به مرحله بررسی یا رد رزومه می‌رسیدند و جذب نمی‌شدند. سوال من این است که وقتی برای استخدام اقدام می‌کنید، چرا آگهی می‌گذارید در حالی که نتیجه‌ای از فرآیند مشخص نیست؟ همچنین بیش از یک سال است که آگهی‌های شغلی تمدید می‌شوند اما رزومه‌ها همچنان در حالت بررسی یا رد باقی می‌مانند و جذب انجام نمی‌شود.

من تازگی‌ها به این تیم پیوسته‌ام و تجربه‌ام تا الآن از هم‌شینی و حمایت محیط خیلی خوشحال‌کننده بوده است. با وجود اینکه دو ماه اول برای شناخت کامل زمان می‌برد، اما از همکاران و فضای کاری و مدیرعامل برداشت مثبتی داشتم؛ شاید کامل نباشد، اما در طول سال‌های کاری‌ام با مجموعه‌ای که بی‌عیب و کامل باشد مواجه نشدم و این تجربه را با اطمینان می‌گویم که اینجا با چیزی که خوانده‌ام تطابق دارد و حتی فراتر بوده است. فضای صمیمانه و همدلانه‌ای آنجا دارم، مدیرعامل فوق‌العاده است و همکاران هم به‌طور فوق‌العاده‌ای خوب‌اند. فشار کاری هم در برخی زمان‌ها ممکن است در هر کاری وجود داشته باشد.

از وقتی با این مجموعه همکاری می‌کنم سه سالی می‌شود. حقوق همیشه به‌موقع پرداخت می‌شود و جو کل تیم مثبت است. برخی نقاط ضعف هم وجود داشت که از ابتدای امسال تغییرات قابل توجهی دیده می‌شود. ساعات شناوری و تعطیلی پنج‌شنبه‌ها و تغییر حقوق از حالت شیفتی به ثابت، از جمله نکات مثبتی است که امسال اجرایی شد. در حال حاضر پروژه‌ای برای توسعه وجود دارد و با گسترش ساختار شرکت، فرصت‌های پیشرفت شغلی هم بیشتر شده‌اند.

به عنوان تجربه‌ای از کار در تاژان سیستم، می‌گویم محیطی سالم و غیرسمی یافته‌ام که در فضای کار ایران خیلی‌ها به دنبالش هستند و من به خاطر هشت سال حضور در چنین فضایگاهی، قدردانم. جدایی من از شرکت به دلیل مهاجرت بود و اگر در ایران می‌ماندم، با وجود تغییر مالکیت و ورود سهامدار سازمانی، تا مدیری که مهندس اژدری بود در شرکت بود، احتمالا ترک کار خیلی کمتر می‌کردم؛ اما شرایط کشور فقط داستان جدایی را رقم زد. تاژان سیستم برای من خانه‌ای دوم بود، جدا از چالش‌های معمول شرکت‌ها، به خاطر فرهنگ سازمانی عمیق آن همواره فضایی پر از رفاقت، صمیمیت و آرامش ذهنی داشت و دغدغه‌های غیرکاری هم کمتر حس می‌شد. دوستان خیلی خوبی در این مدت پیدا کردم که اکنون هم ماندگارند. روش کار شرکت تا وقتی که من بودم به شکل خصوصی بود و همه می‌دانستیم برای پیشرفت کشتی باید تلاش کرد و با همت جمعی با رقبای بزرگ داخلی که پشتوانه‌های مالی قدرتمندی داشتند، رقابت کرد. به همین خاطر حس رفاقت و صمیمیت بالای شرکت بود و هرگز حس سلسله‌مراتب یا نگاه بالا به پایین را تجربه نکردیم. اکثر کارکنان قدیمی بودند و بین پنج تا هفده سال سابقه داشتند. در چنین بستری، کسانی که با این سبک تطبیق نمی‌کردند یا به دنبال کار روزمره بدون انگیزه بودند، راحت نبودند. قطعا نمی‌توان ادعا کرد همه فرآیندها بی‌نقص بود یا هیچ انتقادی وجود نداشت؛ همیشه حرفی برای گفتن بود و فضای مثبت اجازه می‌داد بحث‌ها مطرح شود. هیچ محیطی کامل نیست، اما مزایا و معایب را می‌شود سنجید و به این نتیجه رسید که امنیت شغلی، فضای غیرسمی، آرامش روانی و نبود حواشی غیرکاری، وزن‌های مثبت سنگینی هستند. از نظر حقوقی هم برای تجربه من و شبکه ارتباطی‌ام، رنج بالایی نبود و نه خیلی پایین. همواره تعادلی در پرداخت‌ها وجود داشت و هیچ‌گاه حقوقم به طور منظم کمتر از معمول پرداخت نمی‌شد، مگر در موارد استثنایی آخرین ماه‌های سال. پاداش‌های سالانه هم به همه تعلق می‌گرفت. با این‌حال کسی که انتظار حقوق بالا از یک شرکت کوچک با گردش مالی محدود دارد، به درک درستی از بازار و شرکت‌داری نمی‌رسد. در نهایت هم هیچ‌کس مجبور نبود در جایی که احساس راحتی نمی‌کرد باقی بماند و با غرزدن فضایی سمی ایجاد کند. هرکس حق دارد محل کارش را با توجه به علاقه و ویژگی‌های اخلاقی خود انتخاب کند. تمامی همکاران مدیری که در حال حاضر در شرکت هستند، قبل از رسیدن به موقعیت مدیریتی، از پایین‌ترین سطح کار را آغاز کرده‌اند و فرصت‌های پیشرفت برای همه وجود داشت تا بتوانند خودشان را نشان دهند. در سال ۱۴۰۳ که شرکت در حال پوست‌اندازی بود، گروه جدیدی از کارکنان هم ارتقا یافتند. اگر تاژان سیستم یا هر شرکت دیگری با نقدهای منفی مواجه شود، باید توجه کرد که بخش عمده‌ای از بدنه اصلی شرکت از افراد باتجربه تشکیل شده است و افرادی که با فرهنگ سازمانی ناسازگارند را بهتر است از مسیر نقدهای بی‌پایه دور نگه داریم. در نهایت داستان من با تاژان تمام شد و اگر ساختار و مجموعه پرسنل همان‌طور باقی بماند، به هرکسی که به دنبال پیشرفت، یادگیری و رشد حرفه‌ای است، این شرکت را پیشنهاد می‌کنم.

شرکت تاژان سیستم تجربه‌ی من از کار قراردادی ساعتی بود. همه‌جا می‌گفتند هر وقت بخواهند می‌توانند بگویند برو، و آن طور که برای من پیش آمد، سال بعد هم با فشار ساعتی حاضر شدم اما نهایتا قبول نکردم و باز هم همان فضا را طوری چیدند که ادای رفتن بدهند. من نتیجه‌اش را این‌طور دیدم که جای بهتری هم برایم پیدا شد. وقتی بحث تفکیک پرسنل مطرح شد، دید منفی مدیران خیلی روشن بود: یکی از هم‌تیمی‌ها فرانت‌اند بود که فقط یک ماه حقوقش را پرداخت کردند و من هم به دلیل کرونا یک ماه کار کردم اما حقوقم واریز نشد. واقعا این رفتارها را مسخره دیدم.